Ciri - dziewczyna z przepowiedni

[-SaH-.551]

Akurat wczoraj skończyłem "Panią Jeziora" i Ciri sama w myślach stwierdza coś w stylu, że w każdym świecie znajdzie się robota dla wiedźmina.
Po drugie, to mam wrażenie, że rozmowy prowadzi tutaj około 20 forumowiczów, którzy mają bardzo mocną własną wizję tego świata - co się rozumie samo przez się, skoro są bardzo aktywni i bardzo dobrze znają kanon z książki.
Z tym, że to książka nie jest, a dalsza interpretacja. A co więcej, wcale poprawna -

Spoiler

no bo po śmierci króla elfów właściwie został Krogulec i Lis (wybaczcie brak imion elfów) którzy pragną zawładnąć nad światami i nad mocą Ciri

.

To że jest wybrana, to jej status, to że ma się sprzeciwić Dzikiemu Gonowi to jej przeznaczenie - notka więc w tym zakresie jest więc dla mnie spoko, zwłaszcza wraz z całą historią z gry, gdzie pogoń Dzikiego Gonu jest podstawowym elementem.

 

[raison d'etre]

Wybrana? W sensie Chosen One? Przecież ona jest wynikiem splotu okoliczności, rezultatem eksperymentu, nad którym utracono kontrolę. Jeśli jest Wybrańcem, to chyba Przypadku i Losu. Dodatkowo nigdzie w sadze nie ma nawet wzmianki o czymś takim, jak zagrożenie podbojem ze strony elfów z innego świata. Elfy nie zagroziły krajom północy ani Nilfgaardowi, co więcej, same opuściły ten świat, zabrały swoje zabawki i odeszły. Jeśli już gdzieś szukać przeznaczenia dla Ciri, to właśnie w jej udziale w exodusie. Ale do tego nie potrzeba tworzyć całej nadbudowy z najazdem elfów w płytówkach i świeżo powstałymi legendami czy przepowiedniami.
Redzi w grach tak naprawdę nie tworzą Historii, to nie są opowieści, które powtarzaliby sobie ludzie w karczmach, tylko przyziemne historyjki o przyziemnych wiedźmińskich i ludzkich sprawach. Nie mają własnego wkładu w mit, więc muszą się opierać na tym, co stworzył AS. Ja nie wiem, do jakiej legendy odnosi się zdanie z notki, bo o niczym takim wcześniej nie wspominali.

 

[domidawi]

Ja nie wiem, do jakiej legendy odnosi się zdanie z notki, bo o niczym takim wcześniej nie wspominali.

Jedyna legenda o jakiej można mówić w kontekście Ciri to legenda o jej praprapraprapra(...)babce Larze Dorren.

 

[Rustine]

Jedyna legenda o jakiej można mówić w kontekście Ciri to legenda o jej praprapraprapra(...)babce Larze Dorren.

A Jaskier i mnóstwo innych bardów rozsławiło zapewne przygody Sigismunda Dijkstry? Nimue miała obrazy Alicji z Krainy Czarów?

 

[domidawi]

A Jaskier i mnóstwo innych bardów rozsławiło zapewne przygody Sigismunda Dijkstry? Nimue miała obrazy Alicji z Krainy Czarów?

Jeżeli mówić o tym co ma się dziać w W3 to nie ma innej legendy do której można by się odwołać. Ale tak jeśli już jakieś parę dobrych lat po... Czemu nie, legendy powstać mogły.

W ogóle ten tekst kompletnie inaczej jest napisany po angielsku. Niby te same informacje, ale o żadnej legendzie nie ma nawet słówka, jedynie wzmianka o nadprzyrodzonych mocach.

 

[-SaH-.551]

Wiem kim jest Ciri, nie musisz personalnie dopiekać, a jakbyś przeczytał dokładniej poprzedni post, to jestem świeżo po lekturze, no ale żeby było jaśniej:
Wybrana - jedyna która potrafi swobodnie otwierać bramy światów. Poza tym, to że to eksperyment, a potem los itd. to nie można jej nazwać wybrańcem? Ja nie widzę powodu dlaczego nie.
Zagrożenie elfów - poza zwykłym porywaniem ludzi przez Dziki Gon chyba można zakładać po ludzkich niewolnikach oraz stosach czaszek, że po odzyskaniu możliwości swobodnego podróżowania między światami staną się oni zagrożeniem, zwłaszcza z ich podejściem. Jeśli nie dla tego świata, to dla innego. Motywy ich są raczej jasne i moim zdaniem nie ma co tutaj szukać tego jednego ich stwierdzenia na stronach książki.

 

[raison d'etre]

Nie wiem, czy to o personalnym dopiekaniu było do mnie. Mam nadzieję, że nie.
Chodzi tylko o to, że notki ewidentnie pisane są dla ludzi, którzy nie mają najmniejszego pojęcia o uniwersum i to pisane w taki sposób, że dla fanów stają się niestrawne. Ta konkretnie wpisuje się w schemat Starożytnego Zła zagrażającego ludziom. Na szczęście w legendach przepowiedziano, że pojawi się Wybraniec i pokona niemilców, więc wszyscy mogą spać spokojnie. Oczywiście żadnych legend o morderczych elfach nie było, bo nikt nie miał pojęcia, że Gon to elfy.
Najbardziej irytująca jest właśnie ta rozbieżność między deklaracjami a czynami. Z jednej strony, gdy ktoś pyta, czy Geralt będzie miał własny dom, padają zapewnienia, że tak być nie może, bo Geralt, bo świat, bo wierność żródłom, a jednocześnie, gdy wszyscy oczekują sensownego przedstawienia postaci, to dostajemy trzyzdaniowe twory, mające się nijak do deklaracji.

 

[SMiki55]

Opisy faktycznie ssą, zwłaszcza w porównaniu z wcześniejszymi.
Opis Geralta na stronie W2:

Jesteś mutantem. Jeśli już się z tym pogodziłeś, tym lepiej dla Ciebie. Szybko nauczysz się, by brać co dają i uciekać, gdy biją. Jesteś jedyny w swoim rodzaju, więc ściągasz na siebie niechęć. Nieludzie i odmieńcy są znienawidzeni. Wbija się ich na pal lub wiesza na przydrożnych drzewach. Byle pretekst jest dobry, by pokazać, gdzie ich miejsce. Przed podłością świata bronią Cię proste zasady oraz dwa miecze: srebrny na potwory i stalowy na ludzi. Jesteś najlepszym spośród żyjących szermierzy i nieraz tego dowiodłeś.

Nie zbawiasz świata, nie pozujesz na świętoszka. Gdy trzeba walczyć, zabijasz bez skrupułów, z czystym sumieniem. Jeśli walki można uniknąć, nie kusisz przeznaczenia. Nie musisz już niczego udowadniać. Omijasz problemy, które cię przerastają, nie angażujesz się w politykę, zawsze starasz się pozostać neutralny. Jesteś wiedźminem - zabójcą potworów.

Ostrze miecza, a nade wszystko umiejętność wyrządzania nim krzywdy bliźnim nieraz okaże się koniecznością. Chyba, że chcesz skończyć jako męczennik za cudzą sprawę. Grasz twardziela, ale czasem coś drgnie w miejscu, gdzie podobno masz serce. Czy posłuchasz tego głosu? To już twój wybór.

Opis na stronie trójki, IMHO dużo mniej konkretny:

Geralt z Rivii—mistrz miecza i łowca potworów; rozwiązanie problemu, który ma dopiero nadejść. Geralt to człowiek który niejedno już widział: jaskinie i trolle, dwory i królowie, tajemna magia i proza życia—nic nie jest w stanie zrobić na nim wrażenia. Geralt to wiedźmin, trenowany od najmłodszych lat zabójca potworów, który ma jedno zadanie: chronić ludy Kontynentu przed niezliczonymi niebezpieczeństwami, które czyhają na każdym kroku. Będąc adeptem Szkoły Wilka, Geralt posiada wilczy medalion, który delikatnie wibruje ostrzegając łowcę przed niebezpieczeństwem. Wiedźminów jest obecnie niewielu, a świat stał się o wiele bardziej niebezpieczny niż kiedyś. Dokąd los zaprowadzi Geralta tym razem?

Tu parę innych opisów postaci ze strony dwójki. Tylko mi bardziej podchodzą formą?

Spoiler

Najpierw znana była jedynie jako posiadaczka najpiękniejszych kasztanowych włosów; obiecująca lecz skromna magiczka. Gdy wszyscy sądzili, że wraz z trzynastoma innymi czarodziejami zginęła podczas bitwy pod Sodden, nazywano ją Czternastą ze Wzgórza.

W przeciwieństwie do innych czarodziejek, Triss nie stara się prowokować skandali. Nie jest tak potężna jak Filippa Eilhart, ani tak sławna jak Francesca Findabair, a jednak los często każe jej uczestniczyć w wydarzeniach przełomowych dla świata. Dzięki niepospolitemu talentowi i odwadze, Triss Merigold zawsze wychodzi z tych prób zwycięsko.

Geralt zwracał się do niej w chwilach potrzeby, z jej pomocą rozbił złowrogą Salamandrę i powstrzymał rebelię Wielkiego Mistrza Zakonu Płonącej Róży. Po zamachu na króla Foltesta Triss i Geralt ponownie działają wspólnie. Czarodziejka znów może przebywać z ukochanym mężczyzną. Wbrew wszelkim przeciwnościom.

Tak jak świat potrzebuje bohaterów, aby bronili ludzi przed złem, tak bohaterowie potrzebują bardów, aby chronili ich imię przed zapomnieniem, śpiewając ballady o ich wielkich czynach i szlachetnych, acz głupawych zejściach z tego świata. I choć przydrożne karczmy pełne są rozmaitych domorosłych grajków tytułujących się minstrelami, to tak naprawdę liczą się tylko nieliczni, w tym właśnie Jaskier. Powiedzieć o nim największy artysta wśród kochanków, to za mało, powiedzieć największy kochanek wśród artystów, no cóż, może to i delikatne nadużycie, niemniej rzesza uwiedzionych niewiast nie może się mylić.

Jaskier towarzyszy Geraltowi niemalże od zawsze i choć dziś nikt już nie jest w stanie powiedzieć, jak to się zaczęło, to trudno wyobrazić sobie, aby mogły być inaczej. Niewyparzony język, wyczucie taktu godne błazna i ego wielkości małego królestwa, to cechy jego charakteru, które już nie raz zaprowadziłby tę dwójkę na szafot, gdyby nie szybkość wiedźmińskiego ostrza. Cóż, taka jest już widać cena przyjaźni.

Zoltan Chivay to jedna z niewielu bliskich dla Geralta osób. Ich znajomość zaczęła się przypadkiem, gdy kilka lat wcześniej podążając za swoim przeznaczeniem Geralt szukał Ciri, a Zoltan okazji do bitki i wzbogacenia się. W czasie wojennej zawieruchy obydwaj nie raz ratowali wzajemnie swoją skórę, zamieniając tym samym przypadkową znajomość w przyjaźń, która trwa do dziś.

W chwilach wolnych od bitew Zoltan oddaje się pielęgnowaniu pięknych krasnoludzkich tradycji, takich jak wzniecanie karczemnych burd, przegrywanie żołdu w karty, czy też upijanie się jakby jutra miało nie być. Będąc ciekawym świata Geralt niejednokrotnie brał udział w tych obrządkach, czego zazwyczaj bardzo żałował następnego ranka, gdy pękająca czaszka skutecznie rozwiewała jakiekolwiek wątpliwości odnośnie tego, co działo się dzień wcześniej. Pomimo tego, Geralt ceni sobie tę znajomość i ostrze dzierżonego przez Zoltana topora, wiedząc, że czasem lepiej obudzić się z kacem niż bez głowy.

Vernon Roche jest przykładem człowieka, który do wszystkiego doszedł sam. Osobiście tropił komanda scoia`tael podczas wojny z Nilfgaardem, własnoręcznie wieszał ich przywódców na przydrożnych drzewach, swymi rękami wyciągał z ciała elfie strzały. Foltest szybko zrozumiał, że taki talent nie musi ograniczać się tylko do eksterminowania partyzantów. Wszak Temeria ma wielu wrogów, nie tylko Wiewiórki. Vernon Roche awansował i stał się człowiekiem do specjalnych poruczeń. Człowiekiem od mokrej roboty jak mówią niektórzy.

Odkąd stał się prawą ręką króla rozbijał już spiski, palił włości krnąbrnych baronów, infiltrował siatki szpiegowskie wrogich mocarstw. Przez lata zgromadził niewielki odział zabijaków, którzy wskoczyliby za nim w ogień. Są wśród nich tęgie rębajły, specjaliści od przesłuchań, bezszelestni zwiadowcy. Roche jest wytrawnym taktykiem i kieruje podwładnymi z wprawą. Jego odział odniósł tylko jedną porażkę – nie zdołał jeszcze pojmać sławetnego bandyty Iorwetha. O Vernonie krąży wiele powiedzonek. Powiadają, że gdyby wszyscy wrogowie zapłacili mu po orenie, mógłby kupić Temerię z przyległościami, a gdy wszyscy przyjaciele zbiorą się, by go pochować, Roche musiałby pogrzebać się sam. Ponoć wystarczy wrzucić do trumny nóż i da radę.

 

[raison d'etre]

Są znacznie lepsze. Z dwójki były pisane po polsku, a nie tłumaczone przez kogoś, kto najwidoczniej nie rozumie melodii języka. Były informacją i skondensowanym przedstawieniem postaci. Te obecne wyglądają jak nieco rozszerzone jednozdaniowce na plakatach kinowych albo na okładkach książek.
"Porywający. Jeden z najlepszych w tym roku."

 

[adventus.219]

Yep. Równie dobrze mogliby zrobić opisy postaci jak w Nonsensopedii.

Yennefer – ostatnia czarodziejka, którą zaliczył Geralt.
Fringilla Vigo – przedostatnia czarodziejka, którą zaliczył Geralt.
Triss Merigold – przedprzedostania czarodziejka, którą zaliczył Geralt.

I wszystko jasne, po co marnować przestrzeń na ekranie

 

[szypek26]

Ten opis Geralta ze strony W2 pochodzi jeszcze z kampanii promocyjnej do W1. Znaczy: stare, dobre czasy. Co do opisów Triss i Zoltana, to zwyczajnie już nie pamiętam :teeth:

 

[vLeK.702]

Kilka uwag na temat Jaskółki:
1. Jest to miecz długi.
2. Nic nie stoi na przeszkodzie, by machać "półtorakiem" jedną ręką.
3. Długa rękojeść i ciężka głowica gwarantuje, że Ciri będzie mogła nim machać w sposób "taneczny". Przełoży się to również, na plus, jeśli chodzi o szybkość operowania ostrzem. Dużo trudniej walczy się mieczem o krótkiej rękojeści i mocnym przeważeniu w stronę sztychu.
4. Z pewnością nie jest to miecz dwuręczny - "Zweihander".
5. Ażurowanie głowni jest zgodne z pomysłem A.S., i miejmy nadzieję, że Jaskółka nie pęknie w rękach Wiedźminki przy pierwszym starciu.

P.S. Render postaci bardzo mi się podoba. Kawał świetnej roboty!

 

[SMiki55]

@vLeK
Ażurowana klinga była, ale przez tą przerażającą dziurę widoczną w mieczu, gwyhyry zamiast renomy najlepszych mieczy kontynentu prędzej zyskałyby kąśliwe miano "najszybciej łamiących się kling po tej stronie Gór Sinych":

Ale spokojnie, to nie jest Jaskółka ani żaden inny gwyhyr, tylko jakaś podróba.

Ciri zbliżyła się. Spojrzała. I westchnęła głośno. Obnażyła miecz, szybkim ruchem. Ogień z komina oślepiająco zapłonął na faliście zarysowanym szwie ostrza, zajarzył się czerwono w ażurowaniach zastawy.
- To ten - powiedziała Ciri. - Jak się pewnie domyślasz. Weź do ręki, jeśli chcesz. Ale uważaj, jest ostrzejszy od brzytwy. Czujesz, jak rękojeść klei się do dłoni? Zrobiona jest ze skóry takiej płaskiej ryby, co ma na ogonie jadowity kolec.
- Raja.
- Chyba. Ta ryba ma w skórze malutkie ząbki, dlatego rękojeść nie ślizga się w ręku, nawet gdy się ręka spoci. Zobacz, co jest wytrawione na klindze.
Vysogota pochylił się, przyjrzał, mrużąc oczy.
- Elfia mandala - powiedział po chwili, unosząc głowę. - Tak zwana blathan caerme, girlanda losu: stylizowane kwiaty dębu, tawuły i żarnowca. Wieża, rażona piorunem, u Starszych Ras symbol chaosu i destrukcji... A nad wieżą...
- Jaskółka - dokończyła Ciri. - Zireael. Moje imię.

- Faktycznie, niebrzydka rzecz - powiedział wreszcie Bonhart. - Gnomia robota, od razu widać. Tylko gnomy takie ciemne żelazo kuły. Tylko gnomy ostrzyły płomieniście i tylko gnomy ażurowały klingi, by zmniejszyć wagę... Przyznaj się, Esterhazy. To replika?
- Nie - zaprzeczył miecznik. - Oryginał. Prawdziwy gnomi gwyhyr. Ta głownia ma ponad dwieście lat. Oprawa, ma się rozumieć, jest o wiele młodsza, ale repliką bym jej nie nazwał. Gnomy z Tir Tochair robiły ją na moje zamówienie. Według dawnych technik, metod i wzorców.
- Cholera. Może być, że faktycznie nie będzie mnie stać. Ileż to zawinszujesz sobie za ten brzeszczot?
Esterhazy milczał czas jakiś. Twarz miał nieprzeniknioną.
- Ja go oddam za darmo, Bonhart - powiedział wreszcie głuchym głosem. - W podarunku. Żeby wypełniło się, co ma się wypełnić.
- Dziękuję - rzekł Bonhart, widocznie zaskoczony. - Dziękuję Ci, Esterhazy. Królewski podarunek, iście królewski... Przyjmuję, przyjmuję. I jestem twym dłużnikiem...
- Nie jesteś. Miecz jest dla niej, nie dla ciebie. Podejdź, dziewczyno nosząca obrożę na szyi. Przyjrzyj się znakom wytrawionym na klindze. Nie rozumiesz ich, to oczywiste. Ale ja ci je objaśnię. Spójrz. Linia wytyczona przez los jest kręta, ale wiedzie ku tej oto wieży. Ku zagładzie, ku zniszczeniu ustalonych wartości, ustalonego porządku. Ale oto nad wieżą, widzisz? Jaskółka. Symbol nadziei. Weź ten miecz. Niechaj wypełni się, co ma się wypełnić.
Ciri ostrożnie wyciągnęła rękę, delikatnie pogładziła ciemny brzeszczot z lśniącymi jak lustra krawędziami.

 

[vLeK.702]

Oj tam. Ażurowanie zastosowane przez REDów pozwoli Ciri łapać miecze przeciwnika "w dziurę" i łamać ICH klingi.
Miecz może być Jaskółką, mimo że nie widać znaków wytrawionych na klindze. Może znajdują się na drugiej stronie głowni?

Zdecydowanie bardziej podoba mi się fizyczny model Jaskółki, wykonany przez Jana Chodkiewicza
https://www.facebook.com/ensiferjanchodkiewicz/photos/pb.350739461747820.-2207520000.1411566189./350767775078322/?type=3&theater
https://www.facebook.com/ensiferjanchodkiewicz/photos/pb.350739461747820.-2207520000.1411566189./350767765078323/?type=3&theater

 

[maciekka09]

Oj tam. Ażurowanie zastosowane przez REDów pozwoli Ciri łapać miecze przeciwnika "w dziurę" i łamać ICH klingi.
Miecz może być Jaskółką, mimo że nie widać znaków wytrawionych na klindze. Może znajdują się na drugiej stronie ostrza?

Zdecydowanie bardziej podoba mi się fizyczny model Jaskółki, wykonany przez Jana Chodkiewicza
https://www.facebook.com/ensiferjanchodkiewicz/photos/pb.350739461747820.-2207520000.1411566189./350767775078322/?type=3&theater
https://www.facebook.com/ensiferjanchodkiewicz/photos/pb.350739461747820.-2207520000.1411566189./350767765078323/?type=3&theater

Toż to miecz srebrny Geralta, nie Jaskółka. Faktycznie fajny.

 

[vLeK.702]

Jeśli to faktycznie miecz srebrny Geralta, to przyznaję się do błędu.
Jak dla mnie, tak mogłaby wyglądać Jaskółka.

 

[Rybakus]

Jak dla mnie, tak mogłaby wyglądać Jaskółka.

Nie?

 

[Rustine]

Nie?

Coś niewyraźnego jest w zdaniu "Jak dla mnie"?

 

[raison d'etre]

Galahad opisuje miecz jako dziwny w konstrukcji i ornamencie. Ten jest zdecydowanie dziwny w konstrukcji, ale ornamentu brak.

 

[SMiki55]

W sumie ornament powinien być raczej po obu stronach. Choć w to, że jest tylko po jednej, raczej niezbyt daję wiary.