Geralt i Jaskier poznali się na festynie poza opowiadaniami, ale było to bezpośrednio przed "Doliną Kwiatów", cytacik:
- Status
Krótko i na temat...
Na plus:
- Geralt (skórzana kurtka, włosy, medalion)
- Ciri (po prostu wygląda świetnie)
- ogólnie kostiumy (poza pewnym szczegółem...) oraz większość plenerów
- oczy wiedźmina po wypiciu eliksirów
- Yen garbuska oraz jej kolor oczu
- logo serialu
Na minus:
- sama postać aktorki odtwarzającej Yen jakoś mnie nie przekonuje
- czarnoskóre driady z włóczniami (co to jest? jakaś wiedźmińska Wakanda?)
- zbroje Nilfgaard (kto, no kto za to odpowiadał? i to przy tak ładnych kostiumach całej reszty... )
- Geralt bez koszulki (nic bym tutaj nie miał gdyby nie to, że nasz Netflix'owy wiedźmin zawstydziłby nawet samego Letho od RED'ów - w skrócie zdecydowanie za bardzo przypakowany)
P.S. Cokolwiek im wyjdzie, już przebili dokonania Polaków na polu ekranizacji prozy AS'a.
Na plus:
- Geralt (skórzana kurtka, włosy, medalion)
- Ciri (po prostu wygląda świetnie)
- ogólnie kostiumy (poza pewnym szczegółem...) oraz większość plenerów
- oczy wiedźmina po wypiciu eliksirów
- Yen garbuska oraz jej kolor oczu
- logo serialu
Na minus:
- sama postać aktorki odtwarzającej Yen jakoś mnie nie przekonuje
- czarnoskóre driady z włóczniami (co to jest? jakaś wiedźmińska Wakanda?)
- zbroje Nilfgaard (kto, no kto za to odpowiadał? i to przy tak ładnych kostiumach całej reszty... )
- Geralt bez koszulki (nic bym tutaj nie miał gdyby nie to, że nasz Netflix'owy wiedźmin zawstydziłby nawet samego Letho od RED'ów - w skrócie zdecydowanie za bardzo przypakowany)
P.S. Cokolwiek im wyjdzie, już przebili dokonania Polaków na polu ekranizacji prozy AS'a.
Dokładnie o to chodzi! Kraniec świata nie jest ani pierwszym opowiadaniem, w którym pojawia się Jaskier, ani się tam nie poznali.
Granica Możliwości jest pierwszym opowiadaniem, w którym wspomniany jest Trubadur, jeśli chodzi o datę publikacji, bowiem ukazało się ono w 1991 roku w NF. Kolejnym był Wieczny Ogień w 1992.
Natomiast to, jak poznał się z Geraltem zostało opisane w opowiadaniu Głos Rozsądku i to dopiero w 1993 Sapkowski zdecydował, że Kraniec Świata był ich pierwszą wyprawą. Można więc powiedzieć, że z punktu widzenia ich relacji Sapkowski walnął prequel.
Natomiast co do Twojego uznawania Głosu Rozsądku - niewiele to zmienia. Nie tylko dlatego, że podałem Ci wcześniejsze opowiadania.
To tak, jakbyśmy na forum motoryzacyjnym dyskutowali o tym, w którym kraju wyprodukowano pierwszy samochód hybrydowy, a Ty byś upierał się przy Japonii, bo niemieckiej motoryzacji to nie uznajesz. Głos Rozsądku to opowiadanie i tyle. Zresztą było publikowane również w wersjach, gdzie jest nieprzerwaną całością.
Post automatically merged:
Jakby Cavilla ogolić na łyso dałby radę jako Letho
@Deymos666 Dzięki za wyjaśnienie. Nie czytałem nigdy Fantastyki/Nowej Fantastyki i prozę Sapkowskiego znam wyłącznie z książek więc rzeczywiście wychodzi na to, że palnąłem głupotę. Dzięki za sprostowanie. Zapamiętam na przyszłość. Co do Głosu Rozsądku to nie wiedziałem, że było publikowane kiedykolwiek całościowo jako jedno opowiadanie. Tu znów wychodzi na jaw moja znajomość lektury wyłącznie w oparciu o wydanie książkowe gdzie był to jedynie wstęp do kolejnych opowiadań. Tu znów dzięki za sprostowanie.
Nie ma problemu. Nie tylko pierwsze debiutowało na łamach NF, praktycznie wszystkie (o ile nie wszystkie, nie pamiętam) wchodzące w skład pierwszego zbioru opowiadań też. A był to zbiór, od którego zaczęła się moja przygoda:
1990 rok. Co ciekawe, tylko decyzją wydawcy znalazło się tam opowiadanie o rzekomych (wtedy jeszcze) rodzicach Geralta, czyli Droga, z której się nie wraca. To w zamyśle kompletnie niezwiązane z wiedźminlandem opowiadanie. Ale siadlo na tyle dobrze i się przyjęło, że AS w końcu sam "zalegalizował" to w zbiorze Miecz Przeznaczenia, gdzie w jednym z opowiadań w majakach Geralta powraca Visenna. Tam też chyba po raz pierwszy i ostatni pojawiaja się rasa Vranów (bo bobołaki są potem wspominane).
W Nowej Fantastyce debiutowały też późniejsze opowiadania. Nawet jeden z rozdziałów Krwi Elfów poszedł tam najpierw jako opowiadanie (Róże z Shaerrawedd). Już jako regularny czytelnik, sam załapałem się na jedno z ostatnich napisanych przez Sapka i opublikowanych w tej formie - fenomenalne Zdarzenie w Mischief Creek.
Dygresja, przepraszam za offtop.
1990 rok. Co ciekawe, tylko decyzją wydawcy znalazło się tam opowiadanie o rzekomych (wtedy jeszcze) rodzicach Geralta, czyli Droga, z której się nie wraca. To w zamyśle kompletnie niezwiązane z wiedźminlandem opowiadanie. Ale siadlo na tyle dobrze i się przyjęło, że AS w końcu sam "zalegalizował" to w zbiorze Miecz Przeznaczenia, gdzie w jednym z opowiadań w majakach Geralta powraca Visenna. Tam też chyba po raz pierwszy i ostatni pojawiaja się rasa Vranów (bo bobołaki są potem wspominane).
W Nowej Fantastyce debiutowały też późniejsze opowiadania. Nawet jeden z rozdziałów Krwi Elfów poszedł tam najpierw jako opowiadanie (Róże z Shaerrawedd). Już jako regularny czytelnik, sam załapałem się na jedno z ostatnich napisanych przez Sapka i opublikowanych w tej formie - fenomenalne Zdarzenie w Mischief Creek.
Dygresja, przepraszam za offtop.
To raczej była inspiracja i rozwinięcie motywów niż legalizacja, w cudzysłowie czy bez. I nie tylko sama Visenna się załapała, bo i Korina tak właściwie wspomina Geralt w rozmowie z Vilgefortzem. A czarodzieje to ewolucja kręgów druidzkich zajmujących się handlem kamieniami szlachetnymi, co znalazło odbicie w opowiadaniu Granica Możliwości.
Rozumiem, że to kolejne czepianie się słówek dla samej radości i satysfakcji płynącej z niezgodzenia się z Deymosem
Sapkowski napisał opowiadanie, ale nie planował wcale, żeby traktowało o rodzicach Geralta. Tymczasem wydawca tak je rozreklamował, a potem rozpoczął nim zbiór opowiadań, bez konsultacji z autorem. Czytelnikom się spodobało, a Sapkowski przystał na to i skanonizował Visennę w 1992 roku.
Czyli coś nie było oficjalnym pomysłem autora, a potem jednak stało się częścią oficjalnej i kanonicznej historii Geralta za sprawą tegoż. Jeżeli jakieś określenie tego jest tu mniej trafne, to na pewno "legalizacja" niż inspiracja samym sobą albo rozwinięcie motywów. Nie można rozwinąć motywu, który najpierw nie jest w ogóle częścią danej serii i w niej nie występuje, a potem się tą częścią staje. Można motyw w serię włączyć. Rozwija to się na przykład motyw znaków wiedźmińskich w książkach.
Last edited:
Ciekawe, nigdy tak o tym nie myślałem. W sensie wszystkie kręgi druidów zajmowały się handlem kamieniami szlachetnymi, czy tylko jakieś wyspecjalizowane grupy? Opowiadanie z Visenną czytałem, ale mało co pamiętam.
A co do Visenny jeszcze, to jej pojawienie się pasowałoby w sumie do kierunku w jakim Hissrich chce zekranizować Wiedźmina, tzn. kładzenia sporego nacisku na te całe "backstories" postaci. W dodatku byłby to spory ładunek emocjonalny i pewnie niezłe zdziwienie dla tych, co nie czytali książek.
A to tym nigdy wcześniej nie słyszałem, Deyoms ty to jesteś prawdziwą kopalnią wiedzy o wiedźminie. Większymi są chyba tylko Raison i Smiki.
'Zaleglizował' część motywów z tego opowiadania, a inne porzucił albo zmienił i dostosował. Pomysły z Drogi stały się podwalinami pod rozwiązania z sagi. Druidów przerobił na magów, a druidkę Visennę na czarodziejkę uzdrowicielkę. Pewnie mógłby napisać alternatywną wersję tej historii, już bardziej wpasowującą się w lore.
Raison ma przewagę posiadania wszystkich książek w wersji elektronicznej, bo nie sądzę żeby tak szybko przepisywał ręcznie cytaty
Jak to, że Visenna i Korin są rodzicami Geralta, zgadza się.
Jak rasę vranów.
A tu dotarliśmy do ciekawego sapkowskizmu. Visenna "pracowała" dla Kręgu Druidów, ale to nie jest taki krąg druidów, jak w każdym przyzwoitym RPG tylko nazwa organizacji, posiadająca magiczne księgi i w ogóle robiącą rzeczy, które nam się kompletnie z druidzkimi kręgami i ich późniejszym przedstawieniem w sadze czy Trochę Poświęcenia nie kojarzą, a Visenna jest określana w wielu miejscach opowiadania czarodziejką:
- Posłuchaj - Korin ani trochę nie przejął sie jej tonem. - Jestem już wmieszany w twoje,
jak mówisz, sprawy. Tak wyszło, że chciano mnie zarżnąć zamiast ciebie.
- Przypadkowo.
- Myślałem, że czarodzieje nie wierzą w przypadki, tylko w magiczne przyciaganie,
sploty wydarzeń i różne takie.
Możemy oczywiście założyć, że Korin to prosty rębajło i każdy kto czyni nadnaturalne rzeczy to dla niego czarodziej. Ale dalej mamy narrację trzecioosobową:
Visenna nie odezwała sie ani słowem, nie przemówiła ani nie uczyniła żadnego gestu w
stronę zebranych. Ale ukryta moc tej małej piegowatej czarodziejki była niewiarygodna.
Albo:
Dawniej wiedziała o tym tylko starszyzna, a smarkaczy takich jak ty
utrzymywało się w przekonaniu, ze Krąg jest powołany tylko do walki ze zlem. Nie dziwi
mnie to. Świat się zmienia, ludzie powoli zaczynają rozumieć, że bez czarów i
czarowników można się obejść.
Ale - tak jak piszesz - jest też w tym samym opowiadaniu określana druidką:
Przestań, Fregenal - przerwała druidka -
Także wniosek z tego taki, że dla ASa sprzed 1990 roku czarodziej czy druid - jeden, brzydko mówiąc, pies
Ale tym bardziej ciężko stwierdzić, że późniejsze nazywanie jej czarodziejką jest jakąś zmianą i przeformułowaniem Visenny.
Ja robię telefonem zdjęcie strony z książki, później robię ocr tego zdjęcia, przerzucam na komputer stacjonarny, poprawiam ewentualne błędy i wówczas wklejam na forum.
Żartuję oczywiście. Nie mam telefonu.
Nasunęło mi się coś właśnie w związku z tym ,że Freya nie jest w stanie zagrać małej Ciri, że przecież Anya gra samą siebie w wieku 14 lat i potem jako dojrzałą kobietę xD Gra jakby dwie różne postacie. Nie ma młodszej wersji Yennefer.
Zastanawia mnie jedna rzecz: Ilekroć ktoś z kierownictwa Netfliksa wypowiadał się o marce, to zdawał się zdawać sobie sprawę z tego, jaki ma potencjał. Wiedzieli ilu fanów Wiedźmin zyskał dzięki (Nie oszukujmy się) grze, wiedzieli jak świetnym materiałem źródłowym są książki, wydawałoby się że wiedzą że mają pod ręką kurę znoszącą złote jaja.
Tymczasem dla mnie wygląda to tak, jakby proces produkcyjny przebiegał w ten sposób:
"Ej no, zróbmy ekranizację jakieś gry, by zachęcić jakiś tam procent graczy do subskrybcji"
"Co to ostatnio jest modne? Ten Wiedźmin 3 to nawet dobrze się sprzedał, rzućmy na to okiem"
"Ty, to jest oparte o jakieś książki. I jakiś Polak już się stara o ich ekranizację, tylko wytwórnia z którą się dogadał nie chce mu dać kasy, bo mają ten projekt gdzieś."
"To się pod to podłączmy! I namówmy ich na serial, bo serial przyciągnie więcej subskrybentów. A i niech to nadal będzie oparte o książki, bo skoro gry też są na nich oparte to wyjdzie na to samo, a tak to scenarzyści się nie przemęczą"
Jakiś czas później
"Ty, ludzie nawet się tym interesują! Ma fanów na całym świecie, nie tylko w Polsce!"
"No i dobrze, przybędzie nam więcej subskrybentów"
"A nie sądzisz, że powinniśmy do tego projektu podejść trochę inaczej? Bardziej się zaangażować?"
"Po co? Potrzebujemy kolejnego serialu do naszej biblioteki, nie nowej Gry o Tron. Dajmy to do zrobienia tej babce od tych kijowych seriali Marvela, niech robi to co che, wali mnie to."
Znowu Później:
"Ej, Cavill zainteresował się projektem! Chce grać główną rolę!
"No i świetnie, jedna znana gęba nam wystarczy, resztę niech grają jacyś ludzie z ulicy. A i fanom wmawiaj że będziemy wierni książkom co by ich nie zniechęcić"
" A jesteśmy wierni?"
"Bo ja wiem? Nie patrzę na to co ta Lauren pisze, wisi mnie to. Tych książek i tak nie przeczytałem."
"Czyli właściwie na wszystkie wypowiedzi Lauren o tym jak kocha książki i jak chce zachować ich ducha właściwie można lać ciepłym moczem?"
"W zasadzie tak."
Tymczasem dla mnie wygląda to tak, jakby proces produkcyjny przebiegał w ten sposób:
"Ej no, zróbmy ekranizację jakieś gry, by zachęcić jakiś tam procent graczy do subskrybcji"
"Co to ostatnio jest modne? Ten Wiedźmin 3 to nawet dobrze się sprzedał, rzućmy na to okiem"
"Ty, to jest oparte o jakieś książki. I jakiś Polak już się stara o ich ekranizację, tylko wytwórnia z którą się dogadał nie chce mu dać kasy, bo mają ten projekt gdzieś."
"To się pod to podłączmy! I namówmy ich na serial, bo serial przyciągnie więcej subskrybentów. A i niech to nadal będzie oparte o książki, bo skoro gry też są na nich oparte to wyjdzie na to samo, a tak to scenarzyści się nie przemęczą"
Jakiś czas później
"Ty, ludzie nawet się tym interesują! Ma fanów na całym świecie, nie tylko w Polsce!"
"No i dobrze, przybędzie nam więcej subskrybentów"
"A nie sądzisz, że powinniśmy do tego projektu podejść trochę inaczej? Bardziej się zaangażować?"
"Po co? Potrzebujemy kolejnego serialu do naszej biblioteki, nie nowej Gry o Tron. Dajmy to do zrobienia tej babce od tych kijowych seriali Marvela, niech robi to co che, wali mnie to."
Znowu Później:
"Ej, Cavill zainteresował się projektem! Chce grać główną rolę!
"No i świetnie, jedna znana gęba nam wystarczy, resztę niech grają jacyś ludzie z ulicy. A i fanom wmawiaj że będziemy wierni książkom co by ich nie zniechęcić"
" A jesteśmy wierni?"
"Bo ja wiem? Nie patrzę na to co ta Lauren pisze, wisi mnie to. Tych książek i tak nie przeczytałem."
"Czyli właściwie na wszystkie wypowiedzi Lauren o tym jak kocha książki i jak chce zachować ich ducha właściwie można lać ciepłym moczem?"
"W zasadzie tak."
Last edited:
Podobnie Sabrina. I nie wiem czy Anna Shaffer nie będzie grała też młodszej Triss, bo aktorka, która ją grała zmarła. To jest w ogóle bardzo dziwne, że młoda Triss ma się pojawić w wątku nastoletniej Yen (bo strzelam, że właśnie do tego jej potrzebują). To znaczy ja wiem, że oni sobie luźno to interpretują, ale widziałem jak Lauren napisała niedawno na Twitterze, że u nich Triss i Yen wcale nie są rówieśniczkami. A może tylko zaprzeczyła, że Merigold nie jest od niej starsza, już nie pamiętam.
No właśnie padło tylko tyle, że nie jest starsza, bo wszyscy uznali, ze jest po 40 po tym jednym, nieszczęsnym ujęciu
Powiedziała też, że co do innych wiedźminów to ona się nie może wypowiedzieć...narazie Ech po tym zwiastunie to pojawia się więcej pytań niż odpowiedzi xD- Status