Byłem wczoraj na "Narnii". Jak dla mnie- poziom Harry'ego Pottera. Dwóch pierwszych części. Domyślam się, że film przygotowany z myślą o młodszej widowni (podobnie jak książka, której w całości nie przeczytałem). Dlatego nie będę krytykował śmiesznych scen (np. jak ta, kiedy kilkunastoletni chłopak rozwala wielkiego minotaura jednym machnięciem miecza, które przypomina odganianie natrętnego żebraka).
Tjaaa, a później dzieci, które dopiero zaczęły grać w jakąś komputerową adaptację D&D się dziwią, czemu, mając pierwszy poziom doświadczenia, nie mogą skasować minotaura .
A oto Aragorn, syn Arathorna .Nie przeczę, że Narnia jest bardziej patetyczna (może nawet pathetic, jak mawiają angole), ale porównywanie do Władcy nie jest dla niego aż takie znowu krzywdzące. Co by tu nie mówić, w takim stylu było pisanych większość ksiąg fantasy z tamtego okresu...