Jestem po seansie Obecności i wielkie meh. Ja już chyba za stary jestem na ten typ filmów. Całość do pewnego momentu nawet trzyma klimat, choć jedzie po boleśnie ogranym schemacie szczęśliwa rodzina -> stary dom -> stopniowo zwiększające się fenomeny typu Poltergeist -> fizyczne napastowanie rodziny itp. Mimo to robi to całkiem zręcznie. Niestety, gdy zaczyna się "interwencja" i wizerunek prześladujących rodzinę duchów/demonów wali widza po twarzy, cała immersja siada. Tyle jeśli chodzi o subtelności, klimat osaczenia i banie się tego, czego nie widać.
Wciąż nic nie jest się nawet w stanie zbliżyć do geniuszu filmu "Inni". Szkoda.
Wciąż nic nie jest się nawet w stanie zbliżyć do geniuszu filmu "Inni". Szkoda.
Grawitacja - oglądałem, wybitne, ale w IMAX trzeba.Keth said:Ok, Grawitacja, Ender czy Carrie? Coś wybitne, coś denne?/>
Ender - mówią że daje radę.
Carrie - mówią że kupa dla nastolatków.
Jestem chyba starej daty człowiekiem, bo nie doznałem w Grawitacji nudy. Było w filmie parę pauz w akcji i te uważam za ważne. Na dobrą sprawę to one dały filmowi coś nad czym można się później zastanawiać, ale i również dzięki nim budowało się napięcie. Bez tego wszystkiego byłby to wyłącznie film akcji z samym CGI. A tak, przynajmniej poznaliśmy bohaterów, ich motywacje, poznaliśmy również odrobinę realiów kosmosu (nawet jeśli niektóre elementy były podporządkowane realiom filmu) i uzyskaliśmy całkiem niezły film.
Źle mnie zrozumiałeś. Nie nastawiałem się, podczas seansu Grawitacji, na film akcji. Jednak tuż przed kulminacją było pewne przegięcie w "portretowaniu psychiki" bohaterki.Sylvin said:
Niemniej film był naprawdę dobry.
Po prostu nie uważam go za genialne dzieło kinematografii.
Pisałeś, że środek filmu nieco przynudzał. Ja tego nie doznałem. Mogę mieć takie odczucia?IwaN said:
Ja też nie uważam ten film jest jakiś genialny. Choć na tle innych to uważam go za jeden z lepszych w ostatnich latach. A na dobrą sprawę to szukając filmów najbliższych Grawitacji, które zrobiły by na mnie takie wrażenie, to na tą chwilę widzę tylko wiekowe Apollo 13.
Polliver, ale pisałem też o podporządkowaniu realiów do filmu.
To takie, w których na potrzeby filmu dostosowuje się elementy rzeczywistości przekształcając je = podporządkowując je wymogom realizowanego obrazu/filmu.
Filmy i gry to nie rzeczywiste obrazy, ale twory, które mają nam zapewnić przede wszystkim odpowiednie doświadczenia, zamierzone (w sposób lepszy lub gorszy) przez twórców.
Filmy i gry to nie rzeczywiste obrazy, ale twory, które mają nam zapewnić przede wszystkim odpowiednie doświadczenia, zamierzone (w sposób lepszy lub gorszy) przez twórców.
To już zależy od tego na czym tobie zależy najbardziej i w jakich proporcjach.
Ile dla ciebie jest ważna historia, emocje jakie film ma dostarczyć i ile dla ciebie w tym wszystkim znaczy realizm w stosunku do fikcji filmowej.
Sytuacja jaka dopada głównych bohaterów być może nie jest zbytnio realna, ale pokazanie tej całej atmosfery, kosmosu, sytuacji w jakiej znaleźli się bohaterowie - to było fajne. Przymykam oczy na fikcję literacką. Dla mnie film ten broni się sam.
Ile dla ciebie jest ważna historia, emocje jakie film ma dostarczyć i ile dla ciebie w tym wszystkim znaczy realizm w stosunku do fikcji filmowej.
Sytuacja jaka dopada głównych bohaterów być może nie jest zbytnio realna, ale pokazanie tej całej atmosfery, kosmosu, sytuacji w jakiej znaleźli się bohaterowie - to było fajne. Przymykam oczy na fikcję literacką. Dla mnie film ten broni się sam.
LEGO: The movie
http://www.youtube.com/watch?v=fZ_JOBCLF-I&feature=youtu.be
http://www.youtube.com/watch?v=fZ_JOBCLF-I&feature=youtu.be
A Shanghai cinema accidentally used this fan-made Thor poster and it's absolutely wonderful
http://shanghaiist.com/2013/11/07/shanghai_cinema_accidentally_used_fanmade_thor_poster.php