Obejrzałem wreszcie Mad Maxa: Fury Road.
Warunkiem ku temu, aby film się podobał jest zaakceptowanie przerysowanej i przestylizowanej konwencji, z którą jeśli się walczy, film nie podejdzie. Ja nie miałem z tym problemu i ze wszystkich adaptacji komiksów Millera ta podoba mi się najbardziej. Choreografia pościgów, podobnie jak stylizacja maszyn i postaci zrobiły na mnie sporo większe wrażenie niż swego czasu 300. Ogólnie poczułem się złapany za gardło.
Żadnych turbo feministycznych wątków nie uświadczyłem, podobnie jak nie podzielam zarzutu, że Max stracił w tym filmie status głównego bohatera. Aczkolwiek nie da się ukryć, że Furiosa jest postacią świeższą, mniej wyeksploatowaną konwencją, a przy tym nie walczy z wcześniejszą kreacją innej aktorki.
Mam nadzieję, że pojawi się jakaś rozszerzona wersja -- zwłaszcza że w kilku momentach jakbym usłyszał nożyczki -- bo do filmu na pewno jeszcze wrócę.
