@arturius_c - Risen 2 powinien być tym dla serii, czym Gothic II był dla Gothica: ten sam silnik (może lekko podrasowany) i stylistyka, większy świat, dłuższa i bardziej rozbudowana fabuła... A tak Risen 2 zmienił totalnie klimaty, ale ani nie było to jakieś piractwo, ani porządne fantasy...
E tam, już lepszy jest L'HIVER Edition:
I co najważniejsze, już teraz można go pobrać i działa z polską wersją: http://www.moddb.com/mods/lhiver-pl/downloads/lhiver-pl-090.
Phi, popatrz na powyższe screeny.
Last edited:
Teraz mi się marzy by przeniesiono G1 na silnik G2: NK i zrobiono z nim to samo. A najlepiej byłoby połączyć G1 + G2: NK w wersjach L'HIVER w jedną, potężną grę. Później wystarczyłaby optymalizacja silnika by działał na nowszych systemach, może dodanie kilka questów i można wydawać jako pełnoprawny remake.
Później wystarczyłaby optymalizacja silnika by działał na nowszych systemach, może dodanie kilka questów i można wydawać jako pełnoprawny remake.
@Kuboniusz - Chyba tak, choć możesz spróbować wczytać jakiś zapis. Ale wtedy prawdopodobnie zostaną podmienione tylko tekstury. A sam mod wprowadza dużo więcej, więc warto grać od początku. Już w wieży Xardasa można zauważyć kilka zmian.
A tutaj opis moda z forum The Modders:
A tutaj opis moda z forum The Modders:
Na nowszych systemach mogą nie działać filmiki w G2, więc trzeba w pliku gothic.ini edytować linijkę scaleVideos=1 na scaleVideos=0.
Last edited:
Zostawiam G3 i wracam z tym modem do Khorinis <3
Ale trochę mam obawy, bo już Noc Kruka była dość trudna a tu jeszcze poziom idzie w górę. @sebogothic, naprawdę z tym modem jest tak ciężko?
Ale trochę mam obawy, bo już Noc Kruka była dość trudna a tu jeszcze poziom idzie w górę. @sebogothic, naprawdę z tym modem jest tak ciężko?
Last edited:
@kotowy - W sumie to jakoś długo w tego moda nie grałem. Zainstalowałem kilka miesięcy temu, troszkę pograłem, ale czekałem na ER do G1, w którego też koniec końców nie zagrałem. Podobno jest dość ciężko, a na pewno ciężej niż w oryginalnym G2: NK, wystarczy przeczytać kilka punktów z opisu powyżej:
Podobno jest dość ciężko, a na pewno ciężej niż w oryginalnym G2: NK, wystarczy przeczytać kilka punktów z opisu powyżej:Nie powiem, że sam się troszkę obawiam, bo sam Gothic II: Noc Kruka był już dość wymagający, zwłaszcza na początku.
Włączyłem na chwilę i chyba sobie odpuszczę. Po wyjściu z wieży Xardiego tnie niemiłosiernie, mam czarne paski po bokach i słabo działa nawigacja w menu, tzn. dosłownie nie widać czy się klika na wczytaj grę czy na opcje, bo czcionka jest cały czas biała. No i poziom trudności Casual straszny ze mnie
Casual straszny ze mnie
@kotowy - Wystarczy obniżyć zasięg widzenia i zanikanie obiektów tak do 180%. A na paski po bokach pomaga edycja pliku gothic.ini i ustawienie w tych linijkach własnej rozdzielczości:
zVidResFullscreenX=1360
zVidResFullscreenY=768
zVidResFullscreenBPP=32
Najlepiej zapisać gdzieś sobie kopię zapasową tego pliku, bo po wyłączeniu gry wraca ona do domyślnych ustawień, więc przed każdym uruchomieniem trzeba skopiować plik gothic.ini do folderu System. Na chomikuj znalazłem fix, który dostosowuje rozdzielczość i sprawia, że nie trzeba ciągle zamieniać tego pliku gothic.ini.
A w menu czcionka jest żółta, a wybrana przez nas opcja jest biała.
Znalazłem jeszcze taką galerię: https://onedrive.live.com/?cid=596BCC2856585F8D&id=596BCC2856585F8D!114&authkey=!AEhGjUfhOdd92Nc
To jest Gothic II: L'HIVER Edition na DX11, ale jak widać w znacznie bardziej zaawansowanej fazie. Jestem ciekaw czy silnik gry temu podoła.
zVidResFullscreenX=1360
zVidResFullscreenY=768
zVidResFullscreenBPP=32
Najlepiej zapisać gdzieś sobie kopię zapasową tego pliku, bo po wyłączeniu gry wraca ona do domyślnych ustawień, więc przed każdym uruchomieniem trzeba skopiować plik gothic.ini do folderu System. Na chomikuj znalazłem fix, który dostosowuje rozdzielczość i sprawia, że nie trzeba ciągle zamieniać tego pliku gothic.ini.
A w menu czcionka jest żółta, a wybrana przez nas opcja jest biała.
Znalazłem jeszcze taką galerię: https://onedrive.live.com/?cid=596BCC2856585F8D&id=596BCC2856585F8D!114&authkey=!AEhGjUfhOdd92Nc
To jest Gothic II: L'HIVER Edition na DX11, ale jak widać w znacznie bardziej zaawansowanej fazie. Jestem ciekaw czy silnik gry temu podoła.
Last edited:
Ech, SecuROM to narzędzie bestii, chyba na stareńkim kompie zostawiłem Arcanię nieodinstalowaną i przez to nie mogę użyć kodu by ją od nowa zainstalować i zagrać. Najnowszy patch, który znosi zabezpieczenia nie chce działać, chociaż w sumie nie wiem czy instaluję dobrą wersję, bo pobrałem już 3 z różnych zakątków internetu i każdy ma inną wielkość.
Last edited:
Jestem chyba w mniejszości, dla której lepszym Gothickiem był ten pierwszy. Drugi to rewelacyjna dokładka, ale pierwsze wrażenie można zrobić tylko raz.
To były czasy jeszcze sprzed ogólnodostępnego internetu, gdy wrażenia z gier omawiało się w realu. Kolega miał z Clicka! płytkę z Gothickiem i roztaczał przede mną te wszystkie fantazmaty, a to ogromny świat, a to wolność, a to wszystko inne. Chodziłem do niego i pokazywał mi jak się kuje miecze, smaży mięso na patelni przed ogniskiem, a to wszystko z postaciami mówiącymi po polsku. Byłem jeszcze dzieckiem Playstation, gdzie takie rzeczy to była abstrakcja, ale w domu stał już pierwszy komputer z Geforcem 4 MX. Grę zainstalowałem u siebie, a dzięki karcie która była w tamtych czasach prawie jak 980 uruchomiłem w pełnych detalach i na kilka miesięcy była tylko Górnicza Dolina. Grafika Gothica zrywała wtedy dywany z podłogi i otwierała na oścież okna. Możliwości interakcyjne to była rewolucja, i wszystko to po polsku. Na przerwach w szkole nowe sytuacje i przygody z rozgrywki. Wakacje - oczywiście w Górniczej Dolinie. Momentów z gry zapadających w pamięć liczyć nie będę. Czy to snucie się po Starym Obozie i poznawanie jego zakamarków, czy też epickie questy z wątku głównego, wszystko nie pozwalało odchodzić od komputera. Klimat, muzyka przez ogromne M, która w olbrzymiej części składała się na tenże klimat, postacie, historia, polonizacja, nieduży świat który miażdży kontentem wielkie sandboksy do dziś - drugiej takiej gry nie ma, i nawet druga część jak dla mnie nie jest w stanie wygryźć jej z piedestału. Do dziś jak włączę sobie losowy kawałek z Gothicowego soundtracku, to momentalnie przenoszę się w wybrane momenty i nie muszę grać, żeby przeżywać tamte przygody, a takie coś charakteryzuje tylko wielkie gry. Z Wiedźminem pierwszym mam podobnie.
Szkoda, że PB poszła w te Riseny, i raczej Gothica z prawdziwego zdarzenia już nie będzie. Bałbym się w takiego zagrać, choć o godnym następcy marzę. Szacun jednak, że w ogóle taka gra powstała. Ogarnijcie się Piranha Bytes, i żeby ten Gothic V był warty swojej nazwy. Pozdro dla Gothicowców :cheers:
To były czasy jeszcze sprzed ogólnodostępnego internetu, gdy wrażenia z gier omawiało się w realu. Kolega miał z Clicka! płytkę z Gothickiem i roztaczał przede mną te wszystkie fantazmaty, a to ogromny świat, a to wolność, a to wszystko inne. Chodziłem do niego i pokazywał mi jak się kuje miecze, smaży mięso na patelni przed ogniskiem, a to wszystko z postaciami mówiącymi po polsku. Byłem jeszcze dzieckiem Playstation, gdzie takie rzeczy to była abstrakcja, ale w domu stał już pierwszy komputer z Geforcem 4 MX. Grę zainstalowałem u siebie, a dzięki karcie która była w tamtych czasach prawie jak 980 uruchomiłem w pełnych detalach i na kilka miesięcy była tylko Górnicza Dolina. Grafika Gothica zrywała wtedy dywany z podłogi i otwierała na oścież okna. Możliwości interakcyjne to była rewolucja, i wszystko to po polsku. Na przerwach w szkole nowe sytuacje i przygody z rozgrywki. Wakacje - oczywiście w Górniczej Dolinie. Momentów z gry zapadających w pamięć liczyć nie będę. Czy to snucie się po Starym Obozie i poznawanie jego zakamarków, czy też epickie questy z wątku głównego, wszystko nie pozwalało odchodzić od komputera. Klimat, muzyka przez ogromne M, która w olbrzymiej części składała się na tenże klimat, postacie, historia, polonizacja, nieduży świat który miażdży kontentem wielkie sandboksy do dziś - drugiej takiej gry nie ma, i nawet druga część jak dla mnie nie jest w stanie wygryźć jej z piedestału. Do dziś jak włączę sobie losowy kawałek z Gothicowego soundtracku, to momentalnie przenoszę się w wybrane momenty i nie muszę grać, żeby przeżywać tamte przygody, a takie coś charakteryzuje tylko wielkie gry. Z Wiedźminem pierwszym mam podobnie.
Szkoda, że PB poszła w te Riseny, i raczej Gothica z prawdziwego zdarzenia już nie będzie. Bałbym się w takiego zagrać, choć o godnym następcy marzę. Szacun jednak, że w ogóle taka gra powstała. Ogarnijcie się Piranha Bytes, i żeby ten Gothic V był warty swojej nazwy. Pozdro dla Gothicowców :cheers:
Last edited:
[JUSTIFY]Gdy po raz pierwszy uruchomiłem Gothica to było jakoś w 2004 roku, kilka miesięcy po zakupieniu dobrego jak na ówczesne czasy peceta. Pamiętam jak kumpel w wakacje zakupił Gothica w Nowej eXtra Klasyce i poszliśmy do mnie ją zainstalować. Na początku było niezwykle klimatyczne intro, później rozmowa z Diegiem i cała Górnicza Dolina stała przed nami otworem. To była pierwsza tego typu gra dla mnie. Wcześniej z erpegów grałem m.in. w Might&Magic VIII czy Neverwinter Nights. Było to coś wyjątkowego mieć przed sobą cały ten świat. Na początku naturalnie trochę czułem się zagubiony i nie bardzo wiedziałem co robić. Ale razem z kolegą rozkminialiśmy poszczególne elementy jak np. sterowanie czy u kogo można nauczyć się danej umiejętności. Super było to, że Gothic działał bez płyty i mogliśmy sobie opowiadać później własne przygody. Po wakacjach zakupił Gothica II i podobnie jak przy "jedynce" graliśmy razem i opowiadaliśmy sobie własne przygody czy wymienialiśmy się spostrzeżeniami i poradami. Gothic II to jeszcze więcej tego samego, tyle, że w nieco weselszym i przyjaźniejszym klimacie Khorinis, choć Górnicza Dolina była jeszcze bardziej mroczna.
Wszystko w Gothicach jest świetnie przemyślane. Chociażby źródła utrzymania danego obozu, jego cele czy przyczyny sporu między farmerami a strażą miejską. Tą iluzję żyjącego świata mającego własne problemy tworzyła niezwykły klimat, który pogłębiały genialne OST KaiRo. Do tego dochodziła fabuła na tyle ciekawa by chciało się ją poznawać. Może Gothiki nie mają pierdyliarda zakończeń czy wyborów moralnych, ale wracam do nich regularnie, niczym do dobrej książki, by jeszcze raz przeżyć tą przygodę i chłonąć klimat.
Niech sobie niektórzy piszą, że to gra dla gimbów (tja, sam Gothic jest w wieku gimnazjalnym, więc ci co grali mają co najmniej ponad 20 lat i nadal stawiają tą grę jako wzór, nie tylko ze względu na sentymenty), a ja wiem, że ani wcześniej, ani później nie czułem tego, co czułem grając i przeżywając Gothiki.[/JUSTIFY]
---------- Zaktualizowano 21:54 ----------
[JUSTIFY]Jeśli chodzi o to którego Gothica uważam za lepszego nie potrafię wybrać. "Jedynka" to moje pierwsze zetknięcie z serią, a zawsze początki wspomina się najprzyjemniej, ponadto Górnicza Dolina ma genialny klimat a i fabuła miała swoje momenty. Gothic II to ciąg dalszy historii Bezimiennego, z nieco lżejszym klimatem, w trakcie przygody natykamy się na starych znajomych, samo miasto jak i wyspa Khorinis też zapadały w pamięć. Ponadto doszedł crafting, który w pierwszej części praktycznie nie istniał. Noc Kruka to poboczna przygoda w nieco egzotycznych klimatach jest miejsce na starożytne ruiny, pustynny kanion, piratów jak i obóz bandytów na bagnie, który jest taką Górniczą Doliną w pigułce, bo spotykamy tam wielu znajomych spod bariery i nie wszyscy pałają do nas sympatią. Powracają też Magowie Wody, których nieobecność w sequelu była zagadkowa. Tak więc zarówno Gothica jak i Gothic II wraz z dodatkiem stawiam raczej na równi.
Dla mnie to jedna, wielka, spójna przygoda. Szkoda, że później wszystko zaczęło się sypać. Gdyby JoWood dał Piraniom szansę na solidne dokończenie Gothica 3 być może mielibyśmy świetną trylogię. A tak w G3 udał się tylko świat jak i oprawa audiowizualna. Fabuła była szczątkowa, nie tak rozbudowana jak poprzednich częściach a cała gra polegała na wykonywaniu masy szablonowych zadań pobocznych i odbijaniu miast z rąk orków...
O kolejnych częściach nawet się nie wypowiadam, bo nie odpowiada za nie Piranha Bytes, więc nie uznaję ich za kanon.[/JUSTIFY]
Wszystko w Gothicach jest świetnie przemyślane. Chociażby źródła utrzymania danego obozu, jego cele czy przyczyny sporu między farmerami a strażą miejską. Tą iluzję żyjącego świata mającego własne problemy tworzyła niezwykły klimat, który pogłębiały genialne OST KaiRo. Do tego dochodziła fabuła na tyle ciekawa by chciało się ją poznawać. Może Gothiki nie mają pierdyliarda zakończeń czy wyborów moralnych, ale wracam do nich regularnie, niczym do dobrej książki, by jeszcze raz przeżyć tą przygodę i chłonąć klimat.
Niech sobie niektórzy piszą, że to gra dla gimbów (tja, sam Gothic jest w wieku gimnazjalnym, więc ci co grali mają co najmniej ponad 20 lat i nadal stawiają tą grę jako wzór, nie tylko ze względu na sentymenty), a ja wiem, że ani wcześniej, ani później nie czułem tego, co czułem grając i przeżywając Gothiki.[/JUSTIFY]
---------- Zaktualizowano 21:54 ----------
[JUSTIFY]Jeśli chodzi o to którego Gothica uważam za lepszego nie potrafię wybrać. "Jedynka" to moje pierwsze zetknięcie z serią, a zawsze początki wspomina się najprzyjemniej, ponadto Górnicza Dolina ma genialny klimat a i fabuła miała swoje momenty. Gothic II to ciąg dalszy historii Bezimiennego, z nieco lżejszym klimatem, w trakcie przygody natykamy się na starych znajomych, samo miasto jak i wyspa Khorinis też zapadały w pamięć. Ponadto doszedł crafting, który w pierwszej części praktycznie nie istniał. Noc Kruka to poboczna przygoda w nieco egzotycznych klimatach jest miejsce na starożytne ruiny, pustynny kanion, piratów jak i obóz bandytów na bagnie, który jest taką Górniczą Doliną w pigułce, bo spotykamy tam wielu znajomych spod bariery i nie wszyscy pałają do nas sympatią. Powracają też Magowie Wody, których nieobecność w sequelu była zagadkowa. Tak więc zarówno Gothica jak i Gothic II wraz z dodatkiem stawiam raczej na równi.
Dla mnie to jedna, wielka, spójna przygoda. Szkoda, że później wszystko zaczęło się sypać. Gdyby JoWood dał Piraniom szansę na solidne dokończenie Gothica 3 być może mielibyśmy świetną trylogię. A tak w G3 udał się tylko świat jak i oprawa audiowizualna. Fabuła była szczątkowa, nie tak rozbudowana jak poprzednich częściach a cała gra polegała na wykonywaniu masy szablonowych zadań pobocznych i odbijaniu miast z rąk orków...
O kolejnych częściach nawet się nie wypowiadam, bo nie odpowiada za nie Piranha Bytes, więc nie uznaję ich za kanon.[/JUSTIFY]
Last edited:
Jak już tak sobie wspominacie, to i ja dorzucę coś od siebie.
Początek XXI wieku (2003 lub 2004 rok), razem z kumplem uwielbialiśmy chodzić do takiego sklepu z grami komputerowymi, tylko żeby je pooglądać (z perspektywy czasu wydaje się to strasznie dziwne, ale wtedy to nas "jarało"). Kolega był ogromnym fanem RPGów (moja przygoda z nimi ograniczała się do Falloutów, których wtedy nie doceniałem ["Jakiś powolny system walki na tury? CO TO MA BYĆ?!"]), więc Gothiciem zainteresował się od razu. Oczywiście po jakimś czasie go nabył i próbował mnie nim zarazić, co z początku nie bardzo mu się udawało. W końcu mnie przekonał i pożyczyłem od niego płytkę (jak wspominał wyżej @sebogothic by gra działała nie było trzeba wkładać dysku do napędu, świetna sprawa). Pierwsze wrażenia nie były zbyt dobre. Średnia grafika (tak, kiedyś bardzo mnie to obchodziło, a w czasach, gdy wychodziły tytuły z taką czy taką oprawą, Gothic nie zachwycał), dziwne sterowanie (nawet nie wiecie, ile zajęło mi zorientowanie się czym podnosić przedmioty) czy w końcu system walki. Kumpel jednak nalegał, więc postanowiłem bardziej "wgłębić" się w grę. Zacząłem poznawać mechaniki, złożone systemy stojące za żyjącym światem, eksplorowałem, zagłębiałem się w fabułę. W pewnym momencie mój stosunek do tego tytułu odwrócił się o 180°. Ba, nie tylko stosunek do Gothica, ale także wszystkie moje gamingowe priorytety. Grafika czy sytem walki odeszły na dalszy plan, zastąpiły je historia, świat przedstawiony, postaci, klimat. Gry, które w tamtych czasach uważałem za majstersztyk okazały się tytułami tylko dobrymi czy nawet średnimi. Gothic był dla mnie, jako gracza, swego rodzaju przełomem. Przechadzanie się po Starym Obozie czy wizyta w Starej Kopalni to niezapomniane przeżycia, których mało która gra potrafiła wtedy (a nawet dzisiaj) dostarczyć.
Co prawda dziś nie czerpię już z grania w Gothica takiej radości jak kiedyś, ale to wciąż świetna produkcja i, przede wszystkim, - wspomnienia.
Początek XXI wieku (2003 lub 2004 rok), razem z kumplem uwielbialiśmy chodzić do takiego sklepu z grami komputerowymi, tylko żeby je pooglądać (z perspektywy czasu wydaje się to strasznie dziwne, ale wtedy to nas "jarało"). Kolega był ogromnym fanem RPGów (moja przygoda z nimi ograniczała się do Falloutów, których wtedy nie doceniałem ["Jakiś powolny system walki na tury? CO TO MA BYĆ?!"]), więc Gothiciem zainteresował się od razu. Oczywiście po jakimś czasie go nabył i próbował mnie nim zarazić, co z początku nie bardzo mu się udawało. W końcu mnie przekonał i pożyczyłem od niego płytkę (jak wspominał wyżej @sebogothic by gra działała nie było trzeba wkładać dysku do napędu, świetna sprawa). Pierwsze wrażenia nie były zbyt dobre. Średnia grafika (tak, kiedyś bardzo mnie to obchodziło
, a w czasach, gdy wychodziły tytuły z taką czy taką oprawą, Gothic nie zachwycał), dziwne sterowanie (nawet nie wiecie, ile zajęło mi zorientowanie się czym podnosić przedmioty) czy w końcu system walki. Kumpel jednak nalegał, więc postanowiłem bardziej "wgłębić" się w grę. Zacząłem poznawać mechaniki, złożone systemy stojące za żyjącym światem, eksplorowałem, zagłębiałem się w fabułę. W pewnym momencie mój stosunek do tego tytułu odwrócił się o 180°. Ba, nie tylko stosunek do Gothica, ale także wszystkie moje gamingowe priorytety. Grafika czy sytem walki odeszły na dalszy plan, zastąpiły je historia, świat przedstawiony, postaci, klimat. Gry, które w tamtych czasach uważałem za majstersztyk okazały się tytułami tylko dobrymi czy nawet średnimi. Gothic był dla mnie, jako gracza, swego rodzaju przełomem. Przechadzanie się po Starym Obozie czy wizyta w Starej Kopalni to niezapomniane przeżycia, których mało która gra potrafiła wtedy (a nawet dzisiaj) dostarczyć.Co prawda dziś nie czerpię już z grania w Gothica takiej radości jak kiedyś, ale to wciąż świetna produkcja i, przede wszystkim, - wspomnienia.
W czasach kiedy internet nie był powszechny nawet oglądanie pudełek było szalenie ciekawe, bo większość tytułów raczej nic nie mówiła i nie wiadomo było czego się spodziewać. Chyba, że ktoś kupował czasopisma o grach.
Tak, to były piękne czasy. Żadnych DRM i żadnych wymyślnych usług tworzonych naturalnie dla dobra graczy.
Może faktycznie tekstury już wtedy nie były najświeższe, ale jak na te czasy jakość wykonania i swego rodzaju pietyzm (wbite w szkielety strzały i miecze, jakieś robaki chodzące po śmietniskach) budziły respekt. Dla kogoś jak ja, kto przerzucał się na PC z pierwszego Playstation to było niesamowite przeżycie i pokaz potęgi komputerów, a była to era kafejek internetowych, gdzie na nocki ludzie chodzili grać w Quake'a, więc posiadanie w domu takiej gry z takim światem to było coś
Teraz Gothic odpala na biurowym laptopie, a kiedyś potrafił pojeździć po sprzęcie, więc jak pisze @Kuboniusz wspomnienia to ważna część Gothickowej tożsamości.
Last edited: