Gry a teksty kultury w odniesieniu do rozumienia humanistyczno-polonistycznego.

[zimny123z]

Opowiadania rządzą się swoimi prawami. To czy jest to horror, to czy ktoś umiera czy nie leży tylko w inwencji twórczej autora.

@Up
Do tej pory myślałem, że jak autor napisał, że dom stał na wzgórzu z zieloną trawką to znaczy że dom stał na wzgórzu a trawa była tam zielona i tyle.
A jak na złość matura będzie razem z W3

 

[sserek]

Miałem swego czasu nauczycielki, które były szkolnymi legendami w byciu jędzami, których nikt nie lubi, których się wszyscy boją i po cichu mają nadzieję, że skwaśnieje im mleko do kawy. No i jakoś udawało mi się z nimi znajdywać wspólny język. Jeśli pogadać z taką nauczycielką po zajęciach, pokazać, że ma się do niej podejście jak do człowieka, a nie jak do jędzy, to się okaże, że ona też nie patrzy na ucznia jak na zło konieczne i potrafi podejść ze zrozumieniem.

O, właśnie. W technikum mieliśmy polski z młodą babką (też różnica wieku dość mała, powiedzmy z 12 lat maks). Dość ostra, lubiła się przyczepić (i często to robiła), dzięki czemu nie miała zbyt dobrej opinii^^ Ale jak pogadać z nią normalnie, to była spoko. A z 3-4 lata temu kumpel odkrył, że dodatkowo babka prowadzi swoją firmę z... sprzętem komputerowym i grami xD

 

[Yngh]

Zdecydowanie nieopłacalna jest postawa roszczeniowa, czy "z przekorą". Zwykle należy się dogadać, żeby zostać po lekcji i na spokojnie argumentować swoje stanowisko. Na pewno nie opłaca się dyskutować "przed klasą", bo wtedy nauczyciel czuje się szczuty (to tak samo jak perfidne piętnowanie ucznia przed całą klasą przez nauczyciela). Kiedy zostaje się sam na sam, jest większa szansa się dogadać i pokazać, że napisało się pracę w dobrej wierze, używając tego, co się lubi, a nie tylko po to, żeby dokazać nauczycielowi.

U mnie w liceum czy gimnazjum takie argumentowanie czegoś "sam na sam" wiążące się z podwyższeniem oceny spowodowałoby bardzo wymowne komentarze ze strony otoczenia ;D. Zgadzam się, że takie dyskusje na forum klasy rzadko się kończą dobrze, zazwyczaj jednak nie jest to chyba wielki problem, bo gdy ktoś rozmawia z nauczycielem "przy biurku" nawet podczas lekcji, to reszta klasy sobie gada i zajmuje się różnymi pierdołami - a przynajmniej ja coś takiego kojarzę z moich lat szkolnych .

 

[robert70r]

Mało tego większość uważa mnie za walniętego bo jestem fanem uniwersum Wieśka. Nawiasem mówiąc jest to klasa 2LO matematyczno-przyrodnicza.

No jak można być walniętym, bo lubi się uniwersum Wieśka... Nie rozumiem.
Dodam, że ja osobiście nie lubię takich belfrów, którzy żyją w przekonaniu, że tylko ich interpretacja literatury jest jedyną słuszną i nie dopuszczają żadnych argumentów. Nie ważne jakich - mocnych, czy słabych - żadnych.

 

[Vattier]

Opowiadania rządzą się swoimi prawami. To czy jest to horror, to czy ktoś umiera czy nie leży tylko w inwencji twórczej autora.

Na wypracowaniach też potrafiłem popłynąć i poruszać różne ciekawe kwestie i prezentować bardzo nieortodoksyjne interpretacje. Nadal, odpowiednio argumentowane wchodziły nauczycielkom bez problemu. Sztuką jest podejście do nauczyciela. Z Twojego tekstu i tego, jak prezentujesz sprawę (od samego początku narzucając czytelnikowi pogląd, że nauczycielka jest znienawidzona), wnioskuję, że niewiele różne podejście miałeś do niej i osobiście (i nie, powstrzymanie się od krzyków nie załatwia sprawy).

Choć oczywiście mogę wszystko interpretować źle i nauczycielka może być akurat takim przypadkiem, który się mści na uczniach za całe zło świata Niezbyt prawdopodobne, ale nie jestem w stanie przedstawić dowodów, które jednoznacznie pokażą, że tak nie mogło być.

 

[undomiel9]

Nauczyciele to są zwykle normalni ludzie. Ustawianie się w (o)pozycji i "manie za złe" raczej nie sprzyja komunikacji żadnej ze stron. Ale mam wrażenie, że do tego trzeba dorosnąć.
Dziś się śmieję ze swoich przebojów z fizyką (i nadal nic nie umiem), a w 1-3LO każdy sprawdzian czy dopyt urastał do rangi tragedii, natomiast sama nauczycielka była dla mnie synonimem wcielonego zua (ale fakt, że ona się minęła z powołaniem, nie umiała wykładać w ogóle, cała klasa miała korepetycje po pierwszym półroczu. Zgadnijcie, kto je prowadził...)

Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia, nie ma się tylko co zamykać.

Powodzenia życzę

 

[Vattier]

(ale fakt, że ona się minęła z powołaniem, nie umiała wykładać w ogóle, cała klasa miała korepetycje po pierwszym półroczu. Zgadnijcie, kto je prowadził...)

Hmm... Feynman może?

E: Po namyśle nie. Jakby Feynman tłumaczył na korkach, to pewnie byście ogarnęli Fizykę bez problemu

 

[undomiel9]

Hmm... Feynman może?

E: Po namyśle nie. Jakby Feynman tłumaczył na korkach, to pewnie byście ogarnęli Fizykę bez problemu

Nie niestety, własnie nie.

Ta sama pani.

Do 1 półrocza wszyscy 1 i 2, po korkach: 2,3. Cud, cud!

Ale już nie psujmy tematu

 

[__ecroscope]

Każdy miał różnych nauczycieli – rzecz wpisana w inwentarz szkoły życia – niemniej prawdą jest, że odrobiną grzeczności i wyrozumiałości można nikiedy zdziałać więcej, niż najmocniejszym argumentem.

No ale dystans do siebie jak nic innego przychodzi właśnie z wiekiem, a niektórym i wiek nie pomaga.

 

[zimny123z]

Jak pisałem wcześniej używałem w moim mniemaniu racjonalnych i uprzejmych argumentów. Jeśli odnieśliście wrażenie , że jestem typem co to widząc nauczyciela bierze tabletki na uspokojenie to tak nie jest. Żyje ze wszystkimi nauczycielami w zgodzie i nawet na etyce kiedy płynę baaardzo daleko z rewolucyjnymi teoriami wszelkiej maści nauczyciel tylko cieszy się, że może wreszcie pogadać z kimś kto na pytanie co twoim zdaniem.... nie odpowiada przepisując podręcznik. Ogólnie grono pedagogiczne uczące moją klasę za wyjątkiem pewnej takiej co to jak wcześniej padło mści się za zło tego świata, mnie lubi. Formy sprawdzające "wiedzę" też nie uważam za tragedię bo tak czy siak nie mam na to wpływu.

A tak przy okazji to dyskusja popłynęła w kierunku trochę innym niż myślałem. Chodziło mi o to czy gry faktycznie są sztuką czy tylko efektem pracy wielu ludzi w celu zarobienia kasy. A sama wstawka o wypracowaniu miała być tylko jakby to powiedzieć, przedstawieniem stronnictw.

 

[__ecroscope]

Jeśli odnieśliście wrażenie , że jestem typem co to widząc nauczyciela bierze tabletki na uspokojenie to tak nie jest.

Cóż, jakby to powiedzieć:

Mocno poirytowany zacząłem jej argumentować, że Wiedźmin jest jak najbardziej dziełem sztuki i to nawet większym niż te jej wszystkie Mickiewicze Słowackie itd z prostego powodu. (...)
Machnąłem ręką i odchodząc walnąłem "Są rzeczy, które nie śniły się fizjologom lecz mieszczą się jakoś w ludzkim rozumowaniu ale takiej głupoty nawet Bóg nie przewidział."

 

[zimny123z]

Cóż, jakby to powiedzieć:

Są nauczyciele i to... coś. Ale uwierzcie naprawdę uprzejmie się do niej zwracałem, serio. To ta uwaga, że nie zaliczy bo to fantastyka i Sapek mnie zirytowała.

 

[__ecroscope]

Powiem tak: na miejscu nauczyciela nie postawiłbym oceny ndst wyłącznie z racji tego, że odniosłeś się do utworu, który w Twoim mniemaniu jest dziełem sztuki, a w mniemaniu moim nie – abstrahując od tego, kto ma rację. W takiej sytuacji albo zaniżyłbym Ci ocenę, następnie tłumacząc powody, albo dał szansę na napisanie nowej pracy. No ale nauczycielem nie jestem, więc może się nie znam.

Jeżeli przytoczony przez Ciebie cytat z rzeczonej polonistki jest wierny, tj. że:

Wiedźmin to efekt pracy wielu ludzi na dodatek nastawiony tylko na zysk. Nie może więc być mowy o jakimkolwiek dziele sztuki.

– to jest to oczywiście kiepski argument.

 

[zimny123z]

Cytat jest raczej wierny.

 

[Firnomir]

Nie chce mi się czytać całej dyskusji, ale
a) autor tematu miał za zadanie odwołać się do dowolnego tekstu kultury
b) gra/książka/komiks/film/serial o Wiedźminie (o czymkolwiek w sumie) to zdecydowanie jest tekst kultury - o tym pisał
c) polonistka uznała, że praca jest niezgodna z tematem
d) konkluzja: polonistka ma rażące braki w wykształceniu
I nie oceniam tutaj sensu pisania o grze komputerowej Wiedźmin w kontekście Chłopów, bo to inna bajka, nie mniej naprawdę dziwi mnie tutaj podejście polonistki. Bo tekstem kultury jest nawet rytualne krojenie indyka przez Amerykanów w święto dziękczynienia.

Btw, osoby, które kłócą się, czy wspomniana gra jest dziełem sztuki są dziwne. To chyba najbardziej kontrowersyjne i nieostre pojęcie, jakie znam. Podpowiem, że uzgodnienie wspólnej definicji tego, czym ono jest, ułatwi Wam rozmowę. Z tym, że raczej do porozumienia nie dojdziecie.

 

[zimny123z]

Polonistka uznała, że jest niezgodna z poleceniem nie tematem. Wbrew pozorom to dość duża różnica.

 

[SMiki55]

Nauczycielka dała straszną plamę, ale w tym akurat przypadku więcej zdziałałaby spokojna rozmowa po lekcjach, niż roszczenia przed całą klasą

Skoro jest tylko 10 latek starsza, proponuję zaprosić ją na kawę. Porozmawiać o niebieskich migdałach, taka sytuacja. Zacieśnić znajomość, a po jakimś czasie dać jej do przeczytania Trylogię Husycką, żeby udowodnić jej, jak bardzo myliła się w swojej ocenie arcydzieł Mistrza!!!

 

[__ecroscope]

Btw, osoby, które kłócą się, czy wspomniana gra jest dziełem sztuki są dziwne. To chyba najbardziej kontrowersyjne i nieostre pojęcie, jakie znam.

Podobnie możemy się kłócić o „tekst kultury”, który również w domyśle ma pewną rangę dzieła – tak jak i „dzieło sztuki”.

 

[zimny123z]

@SMiki55 Nie bo będzie mnie korciło, żeby jej do tej kawy cyjanek dodać. A poza tym

ona nigdy nie uznawała argumentów jeśli nie były one argumentami profesorów polonistyki wymienianymi w co najmniej 10-ciu artykułach prasowych.

no i mści się za zło tego świata
@lonerunner Sama definiowała tekst kultury jako dowolne dzieło jakiejkolwiek gałęzi sztuki.

 

[__ecroscope]

Sama definiowała tekst kultury jako dowolne dzieło jakiejkolwiek gałęzi sztuki.

Czyli dzieło sztuki.