Według mnie jeśli by dali możliwość zagrania inną postacią niż Geralt to powinna być opcja wyboru(gramy Geraltem lub np. Zoltanem ;P)
Takie rozwiązanie powinno przypaść każdemu do gustu-przynajmniej tak uważam.
Wówczas nie byłoby obowiązku zmiany postaci
Nikt by nie mówił KURWA-dlaczego mam grać tym Jaskrem?!---
Takie rozwiązanie powinno przypaść każdemu do gustu-przynajmniej tak uważam.
Wówczas nie byłoby obowiązku zmiany postaci
Nikt by nie mówił KURWA-dlaczego mam grać tym Jaskrem?!---
Właśnie mam uwag kilka co do Jaskra... Właśnie czytam po raz kolejny sagę, dziś pochłonąłem "Chrzest Ognia" i wracam wspomnieniami do Jaskra, czy to w "jedynce", czy "dwójce"... W obu tych grach Jaskier jest jakiś taki... daleki od oryginału. Owszem, w pierwszej części było go więcej, był bardziej przaśny, rubaszny, birbancki, hulaszczy i rozwiązły, podczas gdy w drugiej części spędzamy z nim skrajnie mało czasu i nawet taki nie ma szansy być. Jednak brakuje mi Jaskra - druha, przyjaciela, chwata, który mimo strachu o życie towarzyszy Geraltowi w najtrudniejszych chwilach, Jaskra doradcy, który za przeproszeniem opieprza wiedźmina, gdy ten popełnia głupstwa. Wyraźnie czuć tę róznicę. Prawda, że REDzi stworzyli bawrne, żywe i psychologicznie wiarygodne postacie jak Iorweth, Roche, Detmold, Henselt, Foltest, Loredo, jego pokręcona matka, Cedric, Letho... no po prostu plejada niezwykłych bohaterów! Jednak brak tych starych druhów. Może dla odbioru całości lepiej by było, gdyby w ogóle się nie pojawili niż by istnieli tylko przez chwilę? Jaskier był mocną postacią, gdy [SPOILER!!] stał na szafocie, potem już zniknął w tle.
No właśnie... Czy Letho jest barwną i wiarygodną postacią? Ja odebrałem go trochę jako ciepłą kluchę, trochę bez charyzmy, która w sumie była niezbędna by przeprowadzić tak zaawansowaną operację kolekcjonowania koronowanych głów. Wiem, że beznamiętny sposób mówienia miał tej górze mięcha dodać grozy, ale wyszło blado. Do Azara Javeda sporo mu moim zdaniem brakuje.Mattheusheck said:
Zgadzam się z Tobą, że za mało Jaskra w "Dwójce" i jakiś niejaskrowy jest. Zbyt poważny, bez humoru i po grzyba się pchał w politykę (na marginesie: uważam, że za dużo w "Dwójce" polityki). Wiem, że ciężar gatunkowy wydarzeń jest inny, bohaterowie trafiają w sam środek niezłej rozpierdziuchy, ale (tak jak napisałeś) w sadze Jaskier był przy Gerwancie prawie zawsze, nawet w najtrudniejszych momentach służył radą i wsparciem. A tu został sprowadzony do drugoplanowej (by nie powiedzieć: drugorzędnej) postaci, bez której w zasadzie nic by się nie zmieniło.
Jaskier już w sadze był zaangażowany politycznie, szpiegowal wszak dla Dijkstry. Moim zdaniem wcale nie jest to dziwne, zresztą intrygi i wątki polityczne Wiedźmina 2 baardzo mi się podobały, stąd nie zwracałem akurat na to uwagi. Brak po prostu tej przyjaźni wiedźmina i barda, to się czuje.
Natomiast nie zgodzę się, że Letho brakuje charyzmy Azara. Poza genialnym wątkiem podszywania się pod detektywa niczego szczególnego nie zapamiętałem z kreacji Javeda, abstrahując już od groteskowej walki z jego wielgachnym młotem pod koniec gry. ;p Za to Letho w pamięć ryje się potężnie. Można się czepiać, że tanio go cesarz kupił, ale za to ktoś rzucił uwagę, że Letho wydaje się być zafascynowany jego (cesarza) siłą i władzą. Można polemizować. Natomiast na pewno zapada w pamięć
Natomiast nie zgodzę się, że Letho brakuje charyzmy Azara. Poza genialnym wątkiem podszywania się pod detektywa niczego szczególnego nie zapamiętałem z kreacji Javeda, abstrahując już od groteskowej walki z jego wielgachnym młotem pod koniec gry. ;p Za to Letho w pamięć ryje się potężnie. Można się czepiać, że tanio go cesarz kupił, ale za to ktoś rzucił uwagę, że Letho wydaje się być zafascynowany jego (cesarza) siłą i władzą. Można polemizować. Natomiast na pewno zapada w pamięć
A niby co jest tu do wyjaśnienia? Shani jest lekarką w Wyzimie. Nawet, jeślibyśmy ją wybrali w W1 nie ma ona powodu jechać z Geraltem na jakieś oblężenie. Nie wiedziała że podczas zdobywania La Valette dojdzie do pewnych komplikacji, zmuszających wiedźmina do ucieczki.
A to, jak wita nas Triss w W2 to chyba najlepszy dowód na to, że nam wybaczyła
A to, jak wita nas Triss w W2 to chyba najlepszy dowód na to, że nam wybaczyła
Jak dla mnie, to jest wątek zamknięty. Taka tam "przelotna, łóżkowa znajomość" jakich Geralt miał całkiem sporo. Może rozwińmy też wątki każdej jednej dziwki jaką Geralt w W1 przeleciał i paru innych postaci, które przelotnie spotkał, a potem zniknęły bez wieści... Telenowela z tego wyjdzie.
Chociaż z drugiej strony... będziemy mieć wojnę z Nilfgaardem, może jakaś ruda sanitariuszka się trafi
Btw. dobrze pamiętam, ze Saga wspominała o śmierci Shani?
Nawet jak by była śmierć to powinni pokazać ze np. Geralt sobie przypomina jak zginęła spotkał kogoś i powiedział o tym fakcie. Zoltan albo Jaskier mówia o tym Geraltowi.
A najgorzej ze Shani była moja ulubiona postacią, nie zapomnę tej starszej babki co mnie zawsze wyganiała
A najgorzej ze Shani była moja ulubiona postacią, nie zapomnę tej starszej babki co mnie zawsze wyganiała
Jak wybraliśmy Shani to Triss była "przelotną, łóżkową znajomością" a jednak możemy w grze zrobić z niej wielką miłość albo z Geralta dziwaka który okazuje wszelkie przejawy zakochania ale nie potrafi tego nazwać, świetny wybór .Norv said:Jak dla mnie, to jest wątek zamknięty. Taka tam "przelotna, łóżkowa znajomość" jakich Geralt miał całkiem sporo. Może rozwińmy też wątki każdej jednej dziwki jaką Geralt w W1 przeleciał i paru innych postaci, które przelotnie spotkał, a potem zniknęły bez wieści... Telenowela z tego wyjdzie.
Chociaż z drugiej strony... będziemy mieć wojnę z Nilfgaardem, może jakaś ruda sanitariuszka się trafi
Btw. dobrze pamiętam, ze Saga wspominała o śmierci Shani?
Z tego co pamiętam to na starość wykładała jeszcze w Oksenfurcie, zresztą jej śmierć nie wchodzi w grę teraz byłoby to gorsze niż udawanie że nikogo takiego nie było. Sądzę że to udawanie ujrzymy też w 3, twórcy zbytnio spieprzyli sprawę i brak teraz idealnych rozwiązań więc zostanie jak jest.Norv said:
Dagorad said:
Zgadza się,Shani umarła jako słynna i otoczona szacunkiem emerytowana dziekanka katedry medycyny uniwersytetu oxenfurckiego. Pokolenia przyszłych chirurgów powtarzały jej słynny żart: "Zszyj czerwone z czerwonym, żółte z żółtym, białe z białym. Na pewno będzie dobrze."