Nowości i powroty.
Zacznę od nowości.
Extant. Astronautka grana przez Halle Barry wraca po 13miesięcznej misji na stacji kosmicznej. Wraca w ciąży. Wszystko byłoby okey, gdyby nie to, że misja była solowa. Przyznam szczerze, że spodziewałam się crapu na miarę Helix od SyFy. A tu zaskoczenie. Serial nie robi ze mnie idiotki, wątek główny jest całkiem ciekawy. Tak samo jest z wątkami pobocznymi. Niedaleka przyszłość jest nieźle pokazana, świat jest dość bogato rozbudowany. Produkcja nie jest wybitna, zdarzają się niedociągnięcia, ale i tak ogląda się go całkiem przyjemnie. Obejrzałam 6 odcinków i z chęcią obejrzę następne.
The Knick. Tutaj rozchodzi się o genialnego (ponoć) chirurga (Clive Owen) uzależnionego od narkotyków (trochę oklepane
). Akcja dzieje się na początku XX w. Jest dopiero 1 odcinek, ale da się zauważyć niezły klimat. Główny bohater nawet daje radę, ale to wszystko. Może później się rozkręci. Zauważyłam jednak absurd, który uderza w widza aż za bardzo. Poprawność polityczna. Czarnoskóry chirurg w szanowanym nowojorskim szpitalu na początku XX w.? Bzdura.
Tyrant. Odpuściłam po 4 odcinkach. Tego jednak nie da się niestety oglądać. Przynajmniej ja nie dałam rady.
Powroty.
Ray Donovan Serial właściwie o niczym
Nie wiem w sumie dlaczego go oglądam. Pierwszy sezon wydał mi się dość ciekawy, drugi niestety już mnie tak nie przekonuje. Chyba sobie odpuszczę dalsze oglądanie.
Masters of Sex. Chyba moja ulubiona nowość z poprzedniego sezonu. Serial świetnie zagrany i napisany. Bardzo klimatyczny. Drugi sezon trzyma poziom pierwszego. Chemia między głównymi bohaterami jest jeszcze bardziej 'namacalna'. Jest dobrze, nawet bardzo.
Suits. Powoli zaczyna mnie ten serial męczyć. W poprzednich sezonach Harvey i Mike robili na mnie dużo lepsze wrażenie. Najnowszy sezon to głównie miłosne dramy Mike'a I Rachel. No ile można...a ponoć serial będzie miał kolejny sezon. Chyba będę go oglądać tylko dla Luisa i Donny, bo oni od początku trzymają poziom.
Dzisiaj chyba obejrzę pilot Legends. Mam nadzieję, że Sean Bean nie zginie w pierwszym odcinku.
); spodziewając się hollywoodzkiej papki o potworach w stylu „Underworld” (i pierwszy odcinek nawet wsparł mój prejudykat), ale serial bardzo szybko wyprowadził mnie z błędu. Świetna gra aktorka, ciekawe postacie, dialogi; Penny Dreadful to opowieść mroczna, wręcz smutna, a przy tym intrygująca i wciągająca. Na szczególną wzmiankę zasługuje to, jak twórcy podeszli do różnych znanych klisz kina grozy – bo demony i potwory, chociaż istnieją, bardziej personifikują osobiste tragedie i złe decyzje postaci. Zdecydowanie jeden z moich ulubionych seriali. Polecam!
