Wybór partnerki nie ma wpływu na to, czy Triss zostanie doradczynią Foltesta. Tylko wybór stronnictwa się liczy.
Triss to czarodziejka która potrafi dbać o dziecko z nadludzikimi zdolnościami. Shani to dziewczyna normalna która o magii wie tyle co kot napłakał.Wybrałem Triss gdyż jest od początku gry i tak jakoś bardziej przyciąga 
Ale żałuję że nie dodali Yennefer lub Essi (zamrła 5 lat później w Wyzimie ile czasu mineło od historii przedstawionej w książce do gry?)
Ale żałuję że nie dodali Yennefer lub Essi (zamrła 5 lat później w Wyzimie ile czasu mineło od historii przedstawionej w książce do gry?)Gdybym nie przeczytał książki i nie usłyszał plotek o triss, z pewnością bym ją wybrał. Nie zapominajmny, że Triss należy do loży a one są zdolne na wszystko (patrz czarodziejka w toussaint).Przez całą grę ktoś ciągle zwraca uwage na to jaka jest Triss - Flirtuje ze wszystkimi, jest największą dziw*ą . I właśnie to mnie w tym najbardziej denerwuje, irytowało mnie to co robiła po jej wybraniu. Możliwe, że nawet z Foltestem coś ją łączy. To samo tyczy się tego co mówi do geralta - gram teraz 5 raz i tym razem wybiorę Shani. Co nie zmienia faktu, że z wyglądu Triss > Shani. No cóż z chęcią bym rozwalił Triss znakami pokazując, że ta jej magia jest gorsza od prostszych znaków.
jak Geralt wrócił do świata żywych to Essi też może XD oczywiście jeśli przyjmiemy wersje że Geralt wcześniej umarł
Ciekawe, czy dalej byłaby taka piękna po tym, jak spędziła kilka lat pogrzebana w ziemi...Allatariel said:jak Geralt wrócił do świata żywych to Essi też może XD oczywiście jeśli przyjmiemy wersje że Geralt wcześniej umarł
No chyba, że powróci jako Strzyga... ;D Eeejjj, świetny pomysł! W ten sposób można by ją przywrócić do życia! Myślę, że jakby wzięła kąpiel coby usunąć z siebie błocko całe i poszła by do jakiejś czarodziejki coby sobie ubytki w ciele zapelnic iluzją to wyglądałaby pięknie : ;DHostile said:Ciekawe, czy dalej byłaby taka piękna po tym, jak spędziła kilka lat pogrzebana w ziemi...Hostile said:jak Geralt wrócił do świata żywych to Essi też może XD oczywiście jeśli przyjmiemy wersje że Geralt wcześniej umarł
jejuś... nie mogłem nigdzie znaleść srebrnego pierścionka z bursztynem jaki sobie zażyczyła Shani i przez to nie mam ani Shani ani Triss;/ a już jestem w 4 akcie i chyba jednak wczytam poprzednie savy... Znalazłem taki pierścień dopiero w kryjówce Salamandry gdzie już nei było odwrotu, to już chyba Shani w grze nie spotkam?Jeśli nie to powiedźcie mi gdzie w III akcie mogę taki pierścionek znaleść, kupić. Bo chcę mieć karte Shani
Z którą romansować... Cóż, dylematu żadnego nie było. Nie wahałem się nawet przez chwilę. I myślę, że książkowy Geralt również by się długo nie zastanawiał. Wybrałem Shani. Już po Kaer Morhen miałem do Triss neutralny stosunek. Nie zachwyciła, ani urodą (ach, te obwisłe cyce), ani charakterem (tylko jej eliksir dać, a już nogi rozkłada), ani stylem (sukienkę miała po prostu straszną), ani swoją kartą (bo nie ma to jak wydatna szczena u kobiety. Zmysłowość pełną gębą). Nawet spojrzenie miała straszne, choć to już chyba wina grafików, że ciut spieprzyli oświetlenie. Dalej było gorzej. Gdy spotkałem ją drugi raz, paplała przez lustro z koleżaneczką z Rady. Już wtedy zdałem sobie sprawę, że wiążąc się z taką kobietą, Geralt często i gęsto służyłby za pionka, którym kierowałaby zgraja zakompleksionych feministek, które skrywają brzydotę iluzjami, makijażem i eliksirami. Gdy poszedłem z Triss do Narakortu, nie mogłem jej zdzierżyć. Znowu odziała się byle jak i tak się nadęła, że myślałem, że zaraz pęknie. Doskonale pasowałaby do tego Nilfgaardczyka, co nadskakiwał wokół Addy. W sumie na niewiele więcej zasługuje. Chwała, że na przyjęciu był Talar i Velerad, bo bym tam nie wysiedział. Shani natomiast... Cóż, Shani jest świetną dziewczyną. Szczerą, otwartą, z temperamentem (podziw... tak kopnąć Magistra w jajca, żeby się popłakał? Ogień nie kobieta), wykształceniem, a i urody jej nie brakło. Niestety, podczas późniejszego flashbacku Geralt wypowiedział na głos dylemat, przed którym stałem wybierając dla niego dziewczynę. Misie-patysie. Racja, Geralcie. I racja też, że taka dziewczyna zasługuje na normalnego męża, a nie wiedźmina, która ugania się za potworami i nie wiadomo czy wróci do domu na kolację. Z drugiej strony, dialogi z Shani można poprowadzić w dosyć specyficzny sposób, z którego by wynikało, że po całej tej zawierusze, Geralt do niej wróci i porzuci wiedźminowanie. Szkoda, że zakończenie nie uwzględnia tej opcji. Tylko mi tu nie grzmić, że to nierealistyczne. Myślę, że Geralt, bądź co bądź, potrzebuje właśnie takiej normalności, szczerości, spokoju w swoim życiu. Człowiek bez przeszłości raczej nie idzie szukać guza. Całą grę chciałem przejść patrząc oczyma Geralta, czuć to, co on czuje, decydować tak, jak on by zdecydował. Mistrzuję w papierowym RPG od bagatela 14 lat, więc myślę, że udało mi się wczuć w głównego bohatera. Również w kwestii doboru "ukochanej". Oczywiście, to tylko moje domysły. Rozwiać je mógłby jedynie Sapkowski, ale wiedząc, jak niewiele go gra interesuje, nie powieje zapewne od niego nawet bryzą.
hmmm no cóż ja wybrałam Triss ale raczej przez sentyment do jej postaci z książki a nie z gry... Triss z książki jest zupełnie inna niż ta w grze nie wiem może ktoś jej pranie mózgu zrobił ?
?a Shani rozkłada nogi po różach. Wielka mi różnica
Brzydotę? W Sadze jasno powiedziano, że bez niczego były przynajmniej ładne. Wett do Triss wogóle nie pasowali, pięść do nosa.
Tu z kolei kreujesz Shani na pół-boginię.Zapomniałeś o Alvinie. Z jego zdolnościami Shani nie jest najlepszym pomysłem.
Wkurza mnie, jeżeli ktoś myśli, że jak "masterował" w RPG, to automatycznie umie wczuć się w każdą postać.Czy Geralt wybrałby Shani? Nie wiem. Z Triss już przedtem romansował. Ale pamiętajmy, że jedyną prawdziwą miłością Geralta była Yennefer.
Różnica jest zasadnicza. Kwiaty (a szczególnie róże) mają w sobie coś romantycznego, coś co sprawia, że jako podarek są czymś wyjątkowym i świadczącym o uczuciach dawającego. W zwykłym lekarstwie zaś tyle jest romantyczności, co ciepła w spojrzeniu Tuska. Sacrum contra profanum, bym rzekł. Szkoda, naprawdę, że różnicy nie widzisz. Ale co tam. jakbym chciał się bawić w moralizatora, to bym sobie ambonę na balkonie ustawił i w niedziele kazania wywrzaskiwał.koziek said:a Shani rozkłada nogi po różach. Wielka mi różnica
Tylko my tu, panie dzieju, o grze rozmawiamy. Proza to w innym dziale.
Pod względem nadętości i bufonady? Jak najbardziej pasowali.
Gdzie? W którym miejscu? Boziu, nie widzę! Chyba oślepłem!
Tak jak Triss nie jest najlepszą opiekunką. Alvin jest dzieckiem, a dziecku potrzeba przede wszystkim matki, a nie nadętej śląkfy, która zamiast się opiekować, będzie robiła badania i składała sprawozdania Loży. A skoro się tak prozą podpierasz, to powinieneś wiedzieć, że niekontrolowane zachowania Źródeł są powodowane zazwyczaj gwałtownymi emocjami, a takich w życiu dziecka z pewnością byłoby sporo, gdyby znalazło się w rękach Triss, a nie Shani.
A mnie wkurzają Polacy, którzy walą na lewo i prawo angielszczyzną, choć istnieją polskie odpowiedniki. To nie Polacy, powiadam! To gęsi! Wiesz co? Ja ogólnie nie lubię się puszyć, ale prowokujesz, więc niech Ci będzie. Otóż przez te 14 lat, po każdej dosłownie sesji proszę o opinię graczy (a miałem z wieloma do czynienia). Od jakichś 10 lat nie słyszałem słowa skargi, lecz same pochwały, przede wszystkim dotyczące odgrywania postaci. Dalej - robię w teatrze, jako aktor i w branży muzycznej jako wokalista. W obu przypadkach "wczywanie się" jest wręcz wymagane, bo bez niego to byle pijak z ulicy mógłby karierę sceniczną robić. Tu też nie słyszę krytyki, ale pochwały. Dalej - piszę prozę, której (jak wiele osób z branży pisarskiej twierdzi) najmocniejszą stroną są dialogi, a dobry dialog wynika przede wszystki z tego, że autor potrafi postawić się na miejscu mówiącej postaci. Wybacz więc, że założyłem, iż udało mi się wczuć w postać Geralta. Upraszam o przebaczenie i obiecuję się regularnie biczować, klepiąc zdrowaski i klęcząc na tłuczonym szkle posypanym solą i polanym octem.
Tyle, że fabuła gry zakłada, że imć Geralt nic nie pamięta. Co za tym idzie, jego wcześniejsze romanse (pomyłki?) nie mają tu znaczenia. Zaś z punktu widzenia psychologii wynikałoby, że Geralt, mając takie a nie inne zdanie o związkach z jego udziałem, wiązałby się jedynie z kobietami, na których by mu specjalnie nie zależało. Zaś od kobiet, które by naprawdę cenił, by stronił. Ja naprawdę przepraszam modów, ale nadmiar pracy umysłowej sprawia, że jakiś drażliwy się ostatnio staję. Żeby mnie tu o jakiś flaming nie posądzono, uroczyście przyrzekam się nie wdawać w dalszą polemikę. Z bogiem.