ZBOCZUCH! A tak serio co to ma do nowej książki A.Sapkowskiego? Chyba, że tam tez jest mnogo żeńskiej urody jak za owymi "drabinkami". />SMiki55 said:U mnie w szkole można przez okienko w wuefowej szatni przełazić do małej sali gimnastycznej. Szkoda tylko, że te głupie drewniane drabinki blokują analogiczne przejście do szatni żeńskiej />/>
Ale popatrzenia drabinki nie blokują/>/>
Gdyby AS umieścił wydarzenia z Sezonu burz nie w 1245 a dokładnie w 1251 roku to wszystkie elementy by idealnie do siebie pasowały.Rustine said:
PofilozofujmyRustine said:
W opowiadaniu Mniejsze zło w rozmowie ze Stregoborem Geralt wypowiada ważną kwestię, znaną na cały świat dzięki CGI Killing Monsters:
- Zło to zło, Stregoborze - rzekł poważnie wiedźmin wstając. - Mniejsze, większe, średnie, wszystko jedno, proporcje są umowne a granice zatarte. Nie jestem świątobliwym pustelnikiem, nie samo dobro czyniłem w życiu. Ale jeżeli mam wybierać pomiędzy jednym złem a drugim, to wolę nie wybierać wcale.
A co z dobrem? Czy istnieje większe i mniejsze dobro? Jeśli tak, czy to większe może być ważniejsze od tego mniejszego? Sezon burz, rozmowa Geralta z Pinetym i Tzarą:
-(…)Potwierdziłeś nam, że zabiłeś człowieka, to twe własne słowa. Wasz wiedźmiński kodeks jakoby zabijania ludzi zabrania. Zabiłeś, twierdzisz, energumena, człowieka, którego opętał demon. Po tym fakcie, czyli zabiciu człowieka, że znowu cię zacytuję, nie zaobserwowano żadnych spektakularnych efektów. Skąd zatem pewność, że nie był to…
-(…) Zabiłem, bo tak było trzeba. Zabiłem, by ratować życie innych ludzi A dyspensę na to wtedy akurat dostałem od prawa. Udzielono mi jej pospiesznie, mimo tego w szumnych dość słowach. Stan wyższej konieczności, okoliczność wyłączająca bezprawność czynu zabronionego, poświęcenie jednego dobra w celu uratowania dobra drugiego, zagrożenie rzeczywiste i bezpośrednie.
Czy to nie jest „mniejsze” zło? Poświęcenie jednego dobra w celu uratowania drugiego. Większego? Decyzja wydaje się prostsza, gdy zagrożenie jest rzeczywiste i bezpośrednie. Ale, gdy takiego zagrożenia nie ma? Jak w przypadku osady Sośnicy, gdzie Geralt spotyka Sorela Degerlunda, biorąc go za energumenem:
Żałował, że nie zaskoczył energumena, zanim demon go porzucił. Żal, zdawał sobie z tego sprawę, był mało racjonalny, świadom był, jak groźna mogła być konfrontacja z demonem, powinien być rad, że jej uniknął. Ale nie był rad. Bo przynajmniej wiedziałby wówczas, co robić.
Wracając do kwestii dobra. Dobro jest dobrem, mniejsze, większe, średnie, nie ma różnicy. Nawet to pozornie najmniejsze ma w sobie siłę niszczenia wielkiego zła: Hobbit: Nieoczekiwana Podroż -
Galadriela:
- Mithrandirze! Czemu niziołek?
Gandalf:
- Nie wiem. Saruman uważa, że tylko wielka moc zdoła trzymać w szachu wielkie zło. Ja jestem innego zdania. Odkryłem, że to małe rzeczy, codzienne starania zwykłych ludzi nie dopuszczają złego. Proste dowody miłości i dobroci.
Wtedy Geralt był młody, teraz jest starszy i na przestrzeni tego czasu trochę się zmienił, zmęczył i jego życiowe cele się zmieniły, tak samo jak postrzeganie świata.
Filozofując można stwierdzić, że Geralt poprzez doświadczenie i swoje przygody dochodzi w do wniosku, że jednak zło jest złem, na przestrzeni lat okazuje się, że nie ważne jakiego zła się dokonał i tak wyszły jego konsekwencje. Geralt stwierdza z paroma latami na karku, że zło jest złem, nie ważne czy mniejsze, większe.
Filozofując można stwierdzić, że Geralt poprzez doświadczenie i swoje przygody dochodzi w do wniosku, że jednak zło jest złem, na przestrzeni lat okazuje się, że nie ważne jakiego zła się dokonał i tak wyszły jego konsekwencje. Geralt stwierdza z paroma latami na karku, że zło jest złem, nie ważne czy mniejsze, większe.
UWAGA! TEORIA SPISKOWA:
Wydaje mi się, że odkryłem kolejny przekaz od Sapkowskiego do czytelników, ukryty między słowami Sezonu. A mianowicie, Koty i ich związek z grami CDprojekt.
Mam nieodparte wrażenie, że Geralt, który przez większość czasu w Sezonie Burz nie miał mieczy, symbolizuje książki AS-a o wiedźminie. Miecze zostały mu skradzione (CDPR). Przez długi czas zdawał się być bezbronny, słaby. W pewnym momencie pojawia się Brehen ze szkoły kota. Też wiedźmin, ale całkiem inny, można by rzec, "niedopracowany" (czy jak to tam było nazwane w książce). Wydaje się że stanowi duże zagrożenie dla Geralta. Według mnie Brehen symbolizuje grę komputerową. Koty były znane na świecie bardziej niż Wilki, przez co nawet Geralt cierpiał, jako że zrzucano na niego niekiedy bezpodstawnie winy Kotów. Był z nimi kojarzony, zupełnie błędnie. Tak jak teraz gra jest na świecie znana bardziej niż książka.
W ostatniej chwili jednak Geralt odzyskuje swoje miecze i wygania z karczmy Brehena. Te miecze są jakby symbolem władzy jednego wiedźmina (ksiązki) nad drugim (gra). Geralt pokazuje, że to on jest groźniejszy, że nie należy z nim konkurować. Sapkowski wydał nową powieść, żeby przypomnieć światu, że to on jest prawdziwym ojcem Geralta. Brehen, choć niby sławny i groźny, odszedł.
Wybaczcie, że trochę to zawiłe, ale pisałem na szybko i w pośpiechu. Co o tym wszystkim myślicie? Czyżby to był kolejny ukryty przekaz dla fanów gry?
Wydaje mi się, że odkryłem kolejny przekaz od Sapkowskiego do czytelników, ukryty między słowami Sezonu. A mianowicie, Koty i ich związek z grami CDprojekt.
Mam nieodparte wrażenie, że Geralt, który przez większość czasu w Sezonie Burz nie miał mieczy, symbolizuje książki AS-a o wiedźminie. Miecze zostały mu skradzione (CDPR). Przez długi czas zdawał się być bezbronny, słaby. W pewnym momencie pojawia się Brehen ze szkoły kota. Też wiedźmin, ale całkiem inny, można by rzec, "niedopracowany" (czy jak to tam było nazwane w książce). Wydaje się że stanowi duże zagrożenie dla Geralta. Według mnie Brehen symbolizuje grę komputerową. Koty były znane na świecie bardziej niż Wilki, przez co nawet Geralt cierpiał, jako że zrzucano na niego niekiedy bezpodstawnie winy Kotów. Był z nimi kojarzony, zupełnie błędnie. Tak jak teraz gra jest na świecie znana bardziej niż książka.
W ostatniej chwili jednak Geralt odzyskuje swoje miecze i wygania z karczmy Brehena. Te miecze są jakby symbolem władzy jednego wiedźmina (ksiązki) nad drugim (gra). Geralt pokazuje, że to on jest groźniejszy, że nie należy z nim konkurować. Sapkowski wydał nową powieść, żeby przypomnieć światu, że to on jest prawdziwym ojcem Geralta. Brehen, choć niby sławny i groźny, odszedł.
Wybaczcie, że trochę to zawiłe, ale pisałem na szybko i w pośpiechu. Co o tym wszystkim myślicie? Czyżby to był kolejny ukryty przekaz dla fanów gry?
Olewczy stosunek ASa do adaptacji jest demonstracyjny, pokazowy - wynik iście dantejskich przeżyć związanych z filmem i serialem. W istocie nie taki Sapek straszny, jak Go malują. Aktywnie uczestniczył w konsultacjach dotyczących Polchowego komiksu. Pomagał w pracach nad mapą Redów (choć sądząc po rezultacie, ograniczył się do ogólnego zarysu Kontynentu i rozmieszczenia łańcuchów górskich...). Aż tak źle, jak niektórzy (i on sam) rozgłaszają, nie jest.Wallace said:
Przeczytałem. Późno, ale jednak. Solidna rzecz, kojarzy mi się z opowiadaniami. Jest tu większość tego, czego po ASie można się spodziewać. Epilog interesujący, widać, że autor bawi się z czytelnikami po latach przerwy od Wiedźmina .
Jedyne, do czego bym się przyczepił, to walki. Było ich niemało w sumie, ale porywać to one za bardzo nie porywały. Ich opisy oceniłbym jako średniawe. Odniosłem też wrażenie, jakby AS bardzo chciał czytelnikom przypomnieć, jakim Geralt jest kozakiem, ale tak trochę na siłę. Kojarzyły mi się z grą komputerową momentami, a nie jest to, w przypadku literatury, skojarzenie dobre.
W każdym razie, całość zdecydowanie na plus. Coś na 4+/5- wg mnie.
EDIT: Widzę, że sporo się tutaj rozmawia o chronologii. Powiem wam, że w przypadku Wiedźmina nigdy nie zwracałem na nią większej uwagi. Czy to w książkach, czy to w grach. To nie ten typ fantastyki, gdzie samo uniwersum odgrywa kluczową rolę. Autor raczej nie traktuje swego świata zbyt poważnie i wszystko podporządkowuje fabule, o czym sam zresztą mówi wprost. Wiedźminland niczym na kolana nie powala wg mnie. W dodatku dochodzi jeszcze kwestia tego, jak "Sezon burz" traktować. Skok w bok... a może prequel?
.Jedyne, do czego bym się przyczepił, to walki. Było ich niemało w sumie, ale porywać to one za bardzo nie porywały. Ich opisy oceniłbym jako średniawe. Odniosłem też wrażenie, jakby AS bardzo chciał czytelnikom przypomnieć, jakim Geralt jest kozakiem, ale tak trochę na siłę. Kojarzyły mi się z grą komputerową momentami, a nie jest to, w przypadku literatury, skojarzenie dobre.
W każdym razie, całość zdecydowanie na plus. Coś na 4+/5- wg mnie
.EDIT: Widzę, że sporo się tutaj rozmawia o chronologii. Powiem wam, że w przypadku Wiedźmina nigdy nie zwracałem na nią większej uwagi. Czy to w książkach, czy to w grach. To nie ten typ fantastyki, gdzie samo uniwersum odgrywa kluczową rolę. Autor raczej nie traktuje swego świata zbyt poważnie i wszystko podporządkowuje fabule, o czym sam zresztą mówi wprost. Wiedźminland niczym na kolana nie powala wg mnie. W dodatku dochodzi jeszcze kwestia tego, jak "Sezon burz" traktować. Skok w bok... a może prequel?
No już bez przesady z tymi mieczami. Jakbym chciał to na siłę mógłbym znaleźć wiele przekazów, np. Geralt walczący z wigilozaurem na arenie. Wiedźmin to Saga, natomiast potwór to gra. Pręt, dzięki któremu Geralt rozprawił się z bestią to nowa książka AS-a
Takich przekazów można dorabiać sobie ile wlezie, o czym wie każdy, kto miał język polski w szkole
Takich przekazów można dorabiać sobie ile wlezie, o czym wie każdy, kto miał język polski w szkole
Głupio trochę mówić, ale epilog sprawił że poczułem coś... trudnego do opisania. Mimo niesamowitego banału. Być może to pierwsza książka która miała na mnie taki efekt.
Na pewno nie spodziewałem się tego, także jeżeli zamiarem ASa było zaskoczenie, to udało się w 100%.
"Ciemność wciąż istnieje (...)", chciałoby się usłyszeć ten fragment w wykonaniu pana Rozenka.
E: a propos teorii spiskowych, nie wiem czy ktoś już rzucił taką: sekretna współpraca Sapkowskiego z REDami przy W3? Załóżmy okulary przeciwsłoneczne i prochowce.
Na pewno nie spodziewałem się tego, także jeżeli zamiarem ASa było zaskoczenie, to udało się w 100%.
"Ciemność wciąż istnieje (...)", chciałoby się usłyszeć ten fragment w wykonaniu pana Rozenka.
E: a propos teorii spiskowych, nie wiem czy ktoś już rzucił taką: sekretna współpraca Sapkowskiego z REDami przy W3? Załóżmy okulary przeciwsłoneczne i prochowce.
Albo kto potrafi myśleć przynajmniej na poziomie gimnazjalistyAndersonSilva said:Takich przekazów można dorabiać sobie ile wlezie, o czym wie każdy, kto miał język polski w szkole
Te wszystkie teorie są fajne, ale zdecydowanie za bardzo naciągane. Jak dla mnie prawda jest taka, że Sapkowski napisał taki a nie inny epilog, żeby czytelnicy mieli taką a nie inną zagwozdkę. A może to znaczy to? A może tamto? Aaa, on do gier pije itd i te śme.
Jasne, jest tu w nim na pewno jakiś pies pogrzebany, ale bardziej kierowałbym się tutaj w stwierdzeniu "wszystko jest iluzją", wszystko przemija. Nie wydaje mi się żeby Sapkowskiego na tyle obchodziły gry żeby w jakikolwiek sposób miał się do nich odnosić w książkach. Tak czy inaczej, prawdy się dowiemy jeno jak zapytamy. Ja tylko bym uważał, bo za takie pytanie może kogoś Sapkowski zbesztać ;p.