Albo stwierdził po dłuższym czasie, że noszenie mieczy w taki sposób jest niewygodne 
Dobra, to w ramach opozycji do tejże recenzji, moje wrażenia z lektury.
Ogólnie rzecz biorąc, jestem zawiedziony.
Rzecz wygląda, niestety, na napisaną od niechcenia, teoria z powyższej recenzji o trzech starych opowiadaniach wyciągniętych z szuflady i jako tako połączonych w całość wydaje się prawdopodobna. Podczas czytania "Sezonu", w przeciwieństwie do wszystkich innych książek ASa z wyłączeniem "Żmiji", zdarzało mi się odłożyć lekturę na później. Ani razu też podczas lektury się nie zaśmiałem, ani nawet nie uśmiechnąłem półgębkiem. Dla porównania, czytając opowiadania i sagę, regularnie śmiałem się w głos, przykładem "Wieczny Ogień", chyba najbardziej humorystyczne opowiadanie ASa, do którego, o zgrozo, recenzja z Poltera porównuje nową książkę. Dobrym przykładem humoru z sagi jest z kolei słynna uczta w Toussaint, a nawet krótki cytat z mojej sygnaturki. Takich momentów próżno w "Sezonie" szukać.
Nie wydaje mi się też, żeby moje wrażenia wynikały z różowych okularów, przez które wspominam lekturę starych "Wiedźminów". Całkiem niedawno przesłuchałem cały siedmioksiąg na nowo w formie Audiobooków, i wrażenia nadal były niesamowite, wzruszenia szczere, a śmiech niewymuszony.
Ogólnie rzecz biorąc, gdyby "Sezon Burz" napisał inny autor, uznałbym książkę za porządną, udaną fantasy. Niestety, od mistrza pokroju Sapkowskiego spodziewałem się o wiele więcej. No i się zawiodłem.
Oczywiście nie żałuje zakupu, ani czasu poświęconego na lekturę. Książka wciąż jest dobrym czytadłem, które poleciłbym każdemu fanowi fantasy i Wiedźmina. Ale porównywanie jej poziomu z opowiadaniami, czy nawet sagą, to moim zdaniem grube nieporozumienie.
Ogólnie rzecz biorąc, jestem zawiedziony.
Rzecz wygląda, niestety, na napisaną od niechcenia, teoria z powyższej recenzji o trzech starych opowiadaniach wyciągniętych z szuflady i jako tako połączonych w całość wydaje się prawdopodobna. Podczas czytania "Sezonu", w przeciwieństwie do wszystkich innych książek ASa z wyłączeniem "Żmiji", zdarzało mi się odłożyć lekturę na później. Ani razu też podczas lektury się nie zaśmiałem, ani nawet nie uśmiechnąłem półgębkiem. Dla porównania, czytając opowiadania i sagę, regularnie śmiałem się w głos, przykładem "Wieczny Ogień", chyba najbardziej humorystyczne opowiadanie ASa, do którego, o zgrozo, recenzja z Poltera porównuje nową książkę. Dobrym przykładem humoru z sagi jest z kolei słynna uczta w Toussaint, a nawet krótki cytat z mojej sygnaturki. Takich momentów próżno w "Sezonie" szukać.
Nie wydaje mi się też, żeby moje wrażenia wynikały z różowych okularów, przez które wspominam lekturę starych "Wiedźminów". Całkiem niedawno przesłuchałem cały siedmioksiąg na nowo w formie Audiobooków, i wrażenia nadal były niesamowite, wzruszenia szczere, a śmiech niewymuszony.
Ogólnie rzecz biorąc, gdyby "Sezon Burz" napisał inny autor, uznałbym książkę za porządną, udaną fantasy. Niestety, od mistrza pokroju Sapkowskiego spodziewałem się o wiele więcej. No i się zawiodłem.
Oczywiście nie żałuje zakupu, ani czasu poświęconego na lekturę. Książka wciąż jest dobrym czytadłem, które poleciłbym każdemu fanowi fantasy i Wiedźmina. Ale porównywanie jej poziomu z opowiadaniami, czy nawet sagą, to moim zdaniem grube nieporozumienie.
Wychodzi na to, że większość recenzji i opinii skupia się na podobnych aspektach. Najczęściej podkreślane są poprawny, ale jednak zauważalnie niższy od poprzednich części poziom i konstrukcja przypominająca zlepek opowiadań. Początkowe wrażenia oparte na przedpremierowym fragmencie okazały się trafne.
A to nie chodzi o te czytane przez Rocha Siemianowskiego?HuntMocy said:
Uderzyło mnie pewne zdanie:robert70r said:
Terefere. Ocenę książki podnosi u mnie o półtora stopnia właśnie rozwijanie "lore", łatanie białych dziur w uniwersum. Dokładnie poznajemy historię, kulturę, obywateli niemal nieznanego wcześniej królestwa Kerack. Tytuł Foltesta w końcu jest logiczny ("król Temerii, Pontarii i Mahakamu" zamiast "król Temerii, Pontaru i Mahakamu"). Ciekawe nowe potwory (aguara, wigilozaur, idr), ciekawe miejsca (oprócz dokładnego opisu miasta miasta Kerack, także siedziba Pyrala Pratta, Rissberg, wioski na Pogórzu Tukajskim, a także wspomnienie najlepszych karczm Kontynentu, których jadłospis mówi co nieco o kulturze poszczególnych krajów), informacje geograficzne (rzeka Embla, Przyrzecze i Pontaria, Tukajskie Pogórze, informacje o odległości pomiędzy poszczególnymi miejscowościami, a także kilka nowych miast na trasie do Gors Velen wspomnianych w epilogu). Coś o życiu religijnym - dość ateistyczne Kerack, więcej o Proroku Lebiodzie (coraz śmielej przychylam się swoją drogą do koncepcji, iż kulty Kreve, Wiecznego Ognia, Melitele czy Lebiody to w istocie część jednej, uniwersalnej religii Nordlingów). Łacina jako język dość powszechnie znany wśród osób wykształconych.. No i heraldyka!
Ale przede wszystkim to co tygrysołaki lubią najbardziej - więcej o wiedźminach! Dokładny opis obu mieczy, wraz z opisem produkcji i używanych materiałów. Nowy Znak i trochę więcej wystąpień starych. Informacja o Szkole Kota. Informacja o twórcach wiedźminów. I sporo innych ciekawostek.
Tylko tu pojawia się mała dygresja. Czytając Sagę czy opowiadania, świat był dla mnie początkowo drugorzędny. Podczas lektury "Sezonu" co chwile robiłem przerwy na wkładanie zakładek przy opisach wzbogacających lore. Tym razem to fabuła była drugorzędna - naprawdę wciągał jedynie wątek lisicy, pozostałe były po prostu pokrzywdzone przez upchanie ich w jednym tomie. Ot, raz Geralt jest w Ansegis, zaraz potem w Kerack, chwilę później odwiedza Pyrala, znowu Kerack, Rissberg, Pogórze, Przyrzecze i Pontaria, Novigrad, Kerack, Rissberg, Kerack, jakaś karczma. Gdyby to był nagrany frapsem gameplay na YT, stwierdziłbym, iż youtuber nie potrafi skupić się na jednym wątku. Dokładnie takie miałem wrażenie. Sytuację poprawiała co prawda kondycja językowa ASa, ale to skakanie po questach nadal było widoczne.
Tak się zastanawiam, czy skoro w nowej powieści zamiast fabuły podoba mi się przede wszystkim warstwa językowa i wzbogacanie lore, autor nie powinien pomyśleć o napisaniu raczej jakiegoś leksykonu napisanego charakterystycznym Sapkowym stylem, okraszonego o króciutkie opowiadanka...
Tylko czy szczegółowy opis mieczy, menu karczmy albo przebiegu aukcji coś wartościowego wnosi do samego świata? Ja momentami zaczynałem się zastanawiać, kiedy Sapkowski w szczegółach przedstawi onuce wiedżmińskie. To, czego unikał przez większość sagi, w Sezonie zaserwował w ilościach ponadnormatywnych. Jakby tymi, moim zdaniem niepotrzebnymi detalami, zapychał miejsce. Wyobraźnia na bok, wszystko sfotografowane i drobiazgowo wypunktowane.
Rozpocząłem ponownie sagę i tam na początku w rozmowie Geralt z Veleradem pada sprawa granic i kłótni pomiędzy Novigradem i Vizimirem a Temerią i Foltestem.. a nie czasem w Sezonach też była taka sprawa? Wtedy jak Geralt poznał krasnoluda w przydrożnym posterunku i obronił wieśniaków? Czyli zupełnie Sezony są przed Sagą...prequel.
Tak, chodziło o przesuwanie granic chociaż w opowiadaniu Wiedźmin było podkreślane, że Vizimir jest z Novigradu co trochę kłóci się z późniejszym obrazem świata. Wszak Novigrad był wolnym miastem na terenie Redanii, jej stolicą zaś był Tretogor.
Swoją drogą, zauważyliście więcej takich nawiązań do wydarzeń opisanych w opowiadaniach i/lub sadze? Oprócz waśni Foltesta i Vizimira oraz romansu z Lyttą rozpoczętego od pobytu w pudle mamy też Brehena, który prawdopodobnie był jednym z tych dwóch wiedźminów, o których wspominał Velerad. Pojawia się też kilka nowych informacji na temat Nimue. Sam też dopiero zacząłem odświeżać poprzednie książki i więcej jakoś mi nie przychodzi do głowy.
Swoją drogą, zauważyliście więcej takich nawiązań do wydarzeń opisanych w opowiadaniach i/lub sadze? Oprócz waśni Foltesta i Vizimira oraz romansu z Lyttą rozpoczętego od pobytu w pudle mamy też Brehena, który prawdopodobnie był jednym z tych dwóch wiedźminów, o których wspominał Velerad. Pojawia się też kilka nowych informacji na temat Nimue. Sam też dopiero zacząłem odświeżać poprzednie książki i więcej jakoś mi nie przychodzi do głowy.
Akurat to wszyscy wiedzieliśmy od pojawienia się pierwszej notki związanej z "Sezonem burz".Michax said:
Do tego dodam nawiązanie do bitwy pod Sodden - "ostatnia wizja", przeznaczona dla Koral dotyczyła właśnie tego wydarzenia. Orszak umarłych, schodzący ze wzgórza.Michax said:
Jadłospisy karczm z różnych stron świata mówią sporo o nawykach kulinarnych w danych rejonach. A opis mieczy? Dzięki temu nikt już nie zaryzykuje wręczenia wiedźminowi katany do ręki.raisond said:
Fakt, detali jest dużo. Może Sapek faktycznie powinien napisać jakiś leksykon, przewodnik po Kontynencie? Widać, że pomysłów na zapełnienie lore ma sporo, natomiast na spójną fabułę już niekoniecznie...
Swoją drogą, hipotetyczną wojnę wygrał najprawdopodobniej Foltest - w "Krwi elfów" granica nie jest już sztuczną linią pomiędzy Przyrzeczem a Pontarią (stan z "Sezonu"), przebiega środkiem Pontaru. Foltest zajął więc Przyrzecze?raisond said:
Z Novigradem mogło być tak jak z Wolnymi Miastami Rzeszy - podlegać mógł bezpośrednio królowi Redanii. Wątek warty rozwinięcia w trójce.raisond said:
Swoją drogą, jeśli Brehen jest tym, który uciekł po ujrzeniu strzygi, chciałbym, by w następnej powieści został utrupiony przez Bonharta. Bonhart rulez! Czemu go nie było?
Może, aczkolwiek ja odniosłem wrażenie jakoby Novigrad z Vizimirem było jednym, a Redania z jakimś innym władcą drugim. Wydaje mi się że to jeden z tych elementów, których autor nie planował z myślą o czymś większym, tak jak bardzo charakterystyczny akcent Geralta (tę kwestię poruszyłem w innym temacie) czy wiedźmini nie istniejący 20 lat temu
O, to by było dobre. Pytanie tylko czy Sapkowski zdecyduje się napisać jeszcze jednego Wiedźmina, a jeśli tak to czy pójdzie w tym kierunku tj. dopowiadania niedopowiedzianych? Mimo wszystko, takie nie do końca jasne wątki jak właśnie okoliczności zdobycia medalionów przez Bonharta też są plusem, bo czytając książki po raz drugi, trzeci czy dziesiąty zawsze znajdzie się w nich coś nad czym można się jeszcze zastanawiać. Jeśli jednak zaczną teraz wychodzić kolejne tomy wypełniające te wszystkie luki to tego miejsca na własne rozkminy zabraknie.Swoją drogą, jeśli Brehen jest tym, który uciekł po ujrzeniu strzygi, chciałbym, by w następnej powieści został utrupiony przez Bonharta. Bonhart rulez! Czemu go nie było?
Potwierdzam, chodziło o wersję czytaną przez Rocha Siemianowskiego. Niestety wydawcy nie podam, bo, przyznaję bez bicia, korzystałem z popularnego serwisu streamingującego (Do tego, z tego co widzę, te materiały już stamtąd zniknęły).HuntMocy said:
Zgadzam się, że coś w rodzaju wiedźmińskiego leksykonu byłoby mile widziane.
