W tego typu grze akurat długość nie ma raczej znaczenia (przynajmniej dla mnie), wszystko odnosi się w tym gatunku do tego co gra chce przekazać (fabuła, atmosfera, ciągłość akcji). Jeśli doszli do wniosku że jeśli chcą wydłużyć rozgrywkę to musieliby zaburzyć ciągłość, dodawać jakieś niepotrzebne dla fabuły wątki i przez to być może utracić atmosferę jaką ta gra ma zbudować (patrz: problem różnych tasiemców anime z filerami bo za bardzo dogonili mangę) to stwierdzili że lepiej nie przedłużać tylko zmieścić to w 3-4 godzinach.
Ja na razie się wstrzymam z kupnem bo po kupieniu nowego PC-ta mam czarną dziurę w portfelu, ale jestem zainteresowany.
Ja na razie się wstrzymam z kupnem bo po kupieniu nowego PC-ta mam czarną dziurę w portfelu, ale jestem zainteresowany.
Last edited:
Adrian Chmielarz
"W pierwszych polskich recenzjach, głównie na mniejszych stronach, pojawia się wątek "fantastyczna gra, ale krótka (średnio 4-5h), więc obniżamy ocenę". Opinia ta pojawia się również w opiniach ludzi, np. na Steamie dostaliśmy negatywa za "świetna, ale krótka". Rozumiecie, nie pozytywa z ew. ostrzeżeniem, że krótka, tylko pełnego negatywa.Opinie powyższe motywowane są faktem, że za mniejsza kasę można mieć wiele godzin w jakiejś tam innej grze.
Wobec powyższego proponuję od dzisiaj następujące zasady:
1. Każda gra dostaje -1 do oceny, ponieważ w warcaby można grać online za darmo i nieskończoną liczbę godzin.
2. Obrazy od dzisiaj przestajemy wyceniać na podstawie jakości czy ich piękna, tylko, żeby znaleźć odpowiednik "godzin gry", zaczynamy cenić obrazy od centymetra kwadratowego. W końcu "Mona Lisa" tańsza od "Panoramy Racławickiej".
3. Ostatecznie godzimy się z tym, że "Mały książę" to badziew, albowiem kosztuje praktycznie tyle, co normalna książka, a jest krótka i chuderlawa.
Pomijam już inne wątki (mówiliśmy, że gra będzie stosunkowo krótka, poza tym jak dla kogoś długość gry jest super-istotną sprawą, to może powinien poczekać na reviewsy, niektórzy opowiadają bzdety o tym, że grę przeszli za pierwszym razem na luzie w 2h, itp. itd.). Ale to cenowanie mnie naprawdę smuci. Nie wiem, skąd to się bierze, ale na szczęście jest też sporo głosów ludzi zadowolonych z długości.
Znajomy dev nawet niedawno żartował, że recenzje gier w 2020 roku widzi tak:
"Świetna gra, ale za długa" 6/10
"Świetna gra, zero fillera" 9/10
"Gra, która wie, kiedy się skończyć" 8/10
Nie mam nic przeciwko długim grom, btw. Ale życzyłbym sobie takiego 2020, gdzie jakość gry będzie oceniana, uwaga -- myśl szalona, na podstawie jakości gry,"
https://www.facebook.com/adrian.chmielarz?fref=nf
"W pierwszych polskich recenzjach, głównie na mniejszych stronach, pojawia się wątek "fantastyczna gra, ale krótka (średnio 4-5h), więc obniżamy ocenę". Opinia ta pojawia się również w opiniach ludzi, np. na Steamie dostaliśmy negatywa za "świetna, ale krótka". Rozumiecie, nie pozytywa z ew. ostrzeżeniem, że krótka, tylko pełnego negatywa.Opinie powyższe motywowane są faktem, że za mniejsza kasę można mieć wiele godzin w jakiejś tam innej grze.
Wobec powyższego proponuję od dzisiaj następujące zasady:
1. Każda gra dostaje -1 do oceny, ponieważ w warcaby można grać online za darmo i nieskończoną liczbę godzin.
2. Obrazy od dzisiaj przestajemy wyceniać na podstawie jakości czy ich piękna, tylko, żeby znaleźć odpowiednik "godzin gry", zaczynamy cenić obrazy od centymetra kwadratowego. W końcu "Mona Lisa" tańsza od "Panoramy Racławickiej".
3. Ostatecznie godzimy się z tym, że "Mały książę" to badziew, albowiem kosztuje praktycznie tyle, co normalna książka, a jest krótka i chuderlawa.
Pomijam już inne wątki (mówiliśmy, że gra będzie stosunkowo krótka, poza tym jak dla kogoś długość gry jest super-istotną sprawą, to może powinien poczekać na reviewsy, niektórzy opowiadają bzdety o tym, że grę przeszli za pierwszym razem na luzie w 2h, itp. itd.). Ale to cenowanie mnie naprawdę smuci. Nie wiem, skąd to się bierze, ale na szczęście jest też sporo głosów ludzi zadowolonych z długości.
Znajomy dev nawet niedawno żartował, że recenzje gier w 2020 roku widzi tak:
"Świetna gra, ale za długa" 6/10
"Świetna gra, zero fillera" 9/10
"Gra, która wie, kiedy się skończyć" 8/10
Nie mam nic przeciwko długim grom, btw. Ale życzyłbym sobie takiego 2020, gdzie jakość gry będzie oceniana, uwaga -- myśl szalona, na podstawie jakości gry,"
https://www.facebook.com/adrian.chmielarz?fref=nf
Ech, jak w sumie zgadzam się z panem Chmielarzem, tak sposób w jaki broni swojej gry jest tak bardzo w jego charakterystycznym stylu, że aż zęby bolą. Robi sobie takimi wypowiedziami tyle wrogów, co przyjaciół.
Przyznam, że też nie bardzo rozumiem takie przeliczanie.
To tak, jakby się burzyć, że sezonowany antrykot wołowy kosztuje 100 złotych, a je się go w 5 minut, podczas gdy w jadłodajni "U Zochy" za sto złotych można biesiadować pół nocy.
No i co z tego? Wszystko trzeba wyliczać i porównywać? Albo coś jest dobre, albo nie. No i co kto lubi.
Z tego, co widzę i czytam, gra jest piękna. Autor sobie zażyczył za nią tyle a tyle, bo tak wycenia swoją pracę. Jeśli ktoś kupuje gry dopiero wówczas, kiedy uzna, że mu się finansowo to opłaci, bo lepiej za 100 grać przez 30 godzin, a nie 3, no to jest jego sprawa, ale nie jest to obiektywny wyznacznik czegokolwiek poza tym jedynie, że ktoś przelicza godziny rozgrywki na złocisze
A odpowiedź pana Chmielarza bardzo mi się podoba, przyznam.
Niedawno sobie rozmawialiśmy ze znajomym na temat wyceniania zdjęć i tego, że ludzie np. nie chcą płacić za próbne sesje, bo uważają, że fotograf powinien być wdzięcznym, że ktoś chce go w ogóle wypróbować. Albo domagają się zniżki na dodatkowe odbitki i uważają za naciąganie, jeśli ktoś takiej zniżki nie daje.
A praca fotografa/deva/pisarza itp jest tyle warta, na ile ją wycenia. Uważam, że za drogo, to nie kupuję, proste. Ale nie twierdzę, że "za drogo, bo..." to jest prawda absolutna, bo nie jest. Dla mnie za drogo, dla kogoś nie za drogo przecież.
To tak, jakby się burzyć, że sezonowany antrykot wołowy kosztuje 100 złotych, a je się go w 5 minut, podczas gdy w jadłodajni "U Zochy" za sto złotych można biesiadować pół nocy.
No i co z tego? Wszystko trzeba wyliczać i porównywać? Albo coś jest dobre, albo nie. No i co kto lubi.
Z tego, co widzę i czytam, gra jest piękna. Autor sobie zażyczył za nią tyle a tyle, bo tak wycenia swoją pracę. Jeśli ktoś kupuje gry dopiero wówczas, kiedy uzna, że mu się finansowo to opłaci, bo lepiej za 100 grać przez 30 godzin, a nie 3, no to jest jego sprawa, ale nie jest to obiektywny wyznacznik czegokolwiek poza tym jedynie, że ktoś przelicza godziny rozgrywki na złocisze
A odpowiedź pana Chmielarza bardzo mi się podoba, przyznam.
Niedawno sobie rozmawialiśmy ze znajomym na temat wyceniania zdjęć i tego, że ludzie np. nie chcą płacić za próbne sesje, bo uważają, że fotograf powinien być wdzięcznym, że ktoś chce go w ogóle wypróbować. Albo domagają się zniżki na dodatkowe odbitki i uważają za naciąganie, jeśli ktoś takiej zniżki nie daje.
A praca fotografa/deva/pisarza itp jest tyle warta, na ile ją wycenia. Uważam, że za drogo, to nie kupuję, proste. Ale nie twierdzę, że "za drogo, bo..." to jest prawda absolutna, bo nie jest. Dla mnie za drogo, dla kogoś nie za drogo przecież.
Last edited:
Jak to nie?
"W pierwszych polskich recenzjach, głównie na mniejszych stronach, pojawia się wątek "fantastyczna gra, ale krótka (średnio 4-5h), więc obniżamy ocenę".
Porównania z obrazami czy książkami bardzo trafione, choć mi się moje porównanie z Thirty Flights of Loving bardziej podoba
No my tutaj na forum (od dyskusji Twojej i IwaNa) rozmawiamy o innej kwestii, więc oceny w recenzjach nie mają nic do rzeczy.Jak to nie?
"W pierwszych polskich recenzjach, głównie na mniejszych stronach, pojawia się wątek "fantastyczna gra, ale krótka (średnio 4-5h), więc obniżamy ocenę".
Porównania z obrazami czy książkami bardzo trafione, choć mi się moje porównanie z Thirty Flights of Loving bardziej podoba
To tylko podstawy ekonomii
Jeśli coś w cenie 60zł zapewnia 60 godzin rozrywki o poziomie x, a coś innego za 60zł zawiera 3 godziny rozrywki także o poziomie x, to nie trzeba być geniuszem, żeby zauważyć, co jest bardziej "opłacalne". I nie, nie rozmawiamy tutaj o gustach i o tym, jaką rozrywkę kto woli. Oczywiście, to, ile ktoś jest w stanie wydać zależy tylko i wyłącznie od niego. Ale można obiektywnie przyznać, że w tym wypadku, porównując do zbliżonych produktów, cena jest wysoka.
Porównania z czapy, vide opłata za próbne zdjęcia. Chcesz być fotografem, chcesz sprzedać swoją "usługę" - to w Twoim interesie jest to, żeby się zareklamować i przyciągnąć klientów. Dlaczego ktoś ma płacić za Twoją "reklamę"? Zainwestuj, czasem się zwróci, czasem nie, to jest biznes w końcu.
Luźna analogia o zdjęciach próbnych, bardziej mi chodziło o roszczeniowość i tendencję do liczenia opłacalności, więc nie wiem, czy tak bardzo z czapy.
Myślę jednak, że to kwestia bardzo indywidualna, kto co uważa z opłacanie się. Są tacy, co powiedzą, że płacenie 30 złotych, żeby sobie na Rynku obejrzeć Matejkę, to jest zdzierstwo, skoro można tego Matejkę ściągnąć z googla za darmo, ale tu już wchodzi temat, co kto sobie ceni i dlaczego. Bardzo subiektywne, bardzo nie do dyskusji
Ja tylko stwierdzam, że rozumiem pewne rozgoryczenie autora gry, bo on nad czymś siedział, wydał to i wie, że jest dobre, a sadzi mu się zarzut, że długość powinna wpłynąć na cenę. Czyli faktycznie, płaćmy za Ulissesa Joyce'a więcej niż za tomik wierszy Szymborskiej, wystarczy spojrzeć na grubość książek, żeby móc wymiernie ocenić, co ile powinno być warte, hm?
Przecież właśnie nie...
Myślę jednak, że to kwestia bardzo indywidualna, kto co uważa z opłacanie się. Są tacy, co powiedzą, że płacenie 30 złotych, żeby sobie na Rynku obejrzeć Matejkę, to jest zdzierstwo, skoro można tego Matejkę ściągnąć z googla za darmo, ale tu już wchodzi temat, co kto sobie ceni i dlaczego. Bardzo subiektywne, bardzo nie do dyskusji
Ja tylko stwierdzam, że rozumiem pewne rozgoryczenie autora gry, bo on nad czymś siedział, wydał to i wie, że jest dobre, a sadzi mu się zarzut, że długość powinna wpłynąć na cenę. Czyli faktycznie, płaćmy za Ulissesa Joyce'a więcej niż za tomik wierszy Szymborskiej, wystarczy spojrzeć na grubość książek, żeby móc wymiernie ocenić, co ile powinno być warte, hm?
Przecież właśnie nie...
To może inaczej: jestem w muzeum i sobie patrzę na Matejkę i na Moneta z różnymi emocjami i nie śmiałabym nawet porównywać skali, przecież co z tego, że obaj twórcy są topką topek, i że Monet namalował płótno metr na metr, a Matejko na pół ściany? Też mam przeliczyć może? Ale jak?
Nie dogadamy się, nigdy nie lubiłam takiego sposobu obliczania zysków i sądzę, że pan Chmielarz też nie lubi
Nie dogadamy się, nigdy nie lubiłam takiego sposobu obliczania zysków i sądzę, że pan Chmielarz też nie lubi
Dalej irrelewantne. Jeśli kupiłem Divinity za 60zł i zapewniło mi to 60h rozrywki o "poziomie", dajmy na to, 100, a potem kupiłem Ethana za 60zł, który zapewnił mi 3h także rewelacyjnej rozrywki o poziomie 100, to mimo tego, że obie gry były świetne, z ekonomicznego punktu widzenia bardziej opłacalne było kupno pierwszej gry.
Twój przykład, żeby był adekwatny, należałoby zmienić. Idę do muzeum, które za 30zł zapewnia obejrzenie 10 obrazów (mniejsza z tym jakich), a następnie idę do muzeum, które w tej samej cenie zapewnia 50 obrazów (równie wysokiego poziomu), to też stosunek ceny do otrzymanego "dobra" będzie bardziej korzystny w drugim przypadku.
Twój przykład, żeby był adekwatny, należałoby zmienić. Idę do muzeum, które za 30zł zapewnia obejrzenie 10 obrazów (mniejsza z tym jakich), a następnie idę do muzeum, które w tej samej cenie zapewnia 50 obrazów (równie wysokiego poziomu), to też stosunek ceny do otrzymanego "dobra" będzie bardziej korzystny w drugim przypadku.
Nie rozumiem, jak można oceniać, że dwie różne gry mają ten sam poziom. Albo filmy. Albo książki. I liczyć to na strony czy godziny.
Dla mnie 100 razy więcej będzie wart godzinny koncert McCartney'a niż 4 bite godziny grania Rolling Stonesów i nie przyłożysz do tego żadnej miary, bo nie masz oparcia w ogóle.
Dlatego podtrzymuję, że przeliczanie godzin na złotówki jest i będzie subiektywne, wedle patrzącego i płacącego. Ja w tym sensu nie widzę i już
Dla mnie 100 razy więcej będzie wart godzinny koncert McCartney'a niż 4 bite godziny grania Rolling Stonesów i nie przyłożysz do tego żadnej miary, bo nie masz oparcia w ogóle.
Dlatego podtrzymuję, że przeliczanie godzin na złotówki jest i będzie subiektywne, wedle patrzącego i płacącego. Ja w tym sensu nie widzę i już
Nie poziom gry. Poziom rozrywki, jakie zapewniają. Chyba możesz ocenić, jak dobrze się bawisz przy danej grze, prawda?
No jasne.
Ale równie dobrze się bawiłam przy 8-godzinnej trylogii Jacksona, co przy jednym odcinku Monty Pythona (~20 minut) i gdyby sobie ktoś zażyczył po trzy dychy za bilet na każde z tych wydarzeń w kinie, to bym się nie targowała właśnie dlatego, że obie rzeczy znakomite i co ma do rzeczy, ile trwają?
Z mojej strony również tyle, różnica zdań jak zwykle nie do przejścia, jak przyjemnie, że jest na tym świecie coś stałego
Ale równie dobrze się bawiłam przy 8-godzinnej trylogii Jacksona, co przy jednym odcinku Monty Pythona (~20 minut) i gdyby sobie ktoś zażyczył po trzy dychy za bilet na każde z tych wydarzeń w kinie, to bym się nie targowała właśnie dlatego, że obie rzeczy znakomite i co ma do rzeczy, ile trwają?
Z mojej strony również tyle, różnica zdań jak zwykle nie do przejścia, jak przyjemnie, że jest na tym świecie coś stałego
Chyba rozumiem,o co Ci chodzi, ale jeszcze nie wiem, czy się zgadzam, czy niekoniecznie. W sensie, że sama czasem sobie tak przeliczam, ale jednocześnie mam świadomość, że nie jest to dobry przelicznik
Trudno się zgodzić z Chmielarzem, zresztą jak zwykle. Długość oferowanej rozgrywki ma spore znaczenie oceniając dany produkt. Zawsze sprowadza się to do tego czy warto zapłacić za grę czy nie. To czy warto jest oczywiście w dużej mierze zależne od opinii każdego konsumenta. Jednakże, stosunek ceny do jakości oferowanej rozrywki jest, a raczej powinien być częścią ocen, recenzji poszczególnego produktu. @undomiel9 to nie chodzi o to czy komuś podoba się bardziej coś co trwa krócej od tego co trwa dłużej. To jest kwestia indywidualna. Tu raczej chodzi o to, czy gra pokroju Vanishing of Ethan Carter oferowałaby więcej za tą samą cenę gdyby trwała 8 godzin, a nie 4. Zakładając oczywiście, że jakość gry na tym nie ucierpi. Inny przykład, jeśli mamy 2 gry o podobnej jakości, z których czerpiesz podobną przyjemność. Kosztują tyle samo ale jedna z nich jest dwa razy dłuższa, to chyba lepszym wyborem byłoby zakupienie tej dłuższej bo oferuje więcej. Nie widzę powodu dlaczego zawartość gry nie miałaby wpływać na oceny produktu. Przecież często właśnie możliwość wielogodzinnej zabawy podaje się jako wielki plus danej gry. Idąc drogą głupich przykładów, jeśli dostaniemy grę która trwa 5 minut ale te 5 minut jest genialne, przy czym gra kosztuje 1000 złotych, to też krytyka takiego produktu będzie nieuzasadniona? Gra powinna dostać ocenę 10/10 dlatego, że te 5 minut to najlepsze co kiedykolwiek stworzono? Cena i długość rozgrywki nie ma znaczenia?
Otóż argument pana Chmielarza przypomina mi nieco wyświechtane i wielce nietrafne porównanie piractwa cyfrowego z kradzieżą samochodu.
Pan Adrian zaczyna przedstawiać dzieła sztuki i porównywać je pod względem formatu, w ten sposób odwołując się do błędnej oceny "wielkości" sztuki. Otóż w przypadku sztuki owo piękno czy jego "jakość" (dość dziwne określenie w tej materii) w sporej części wynika z indywidualnych "predyspozycji" oraz preferencji piękna (a jak wiadomo to ostatnie zmienia się na przestrzeni lat, nie wspominając już o upodobaniach poszczególnych jednostek, które mogą odbiegać od kanonu epoki).
Dodatkowo nie zapominajmy o istotnym fakcie - oceniając sztukę bardzo często kierujemy się głównie znanym nazwiskiem twórcy, który ma już swoją renomę. Ile przykładów zna historia malarstwa, gdzie artysta został doceniony dopiero po śmierci (lub u schyłku swojego życia), a podczas artystycznej egzystencji nie sprzedał praktycznie żadnego dzieła (albo były one warte "grosze" ). Nagle jego twórczość okazuje się czymś wielkim i niezwykłym, a pojedyncze obrazy zyskują niewyobrażalną wartość. Że nie wspomnę już o sztuce bardziej współczesnej abstrakcji opierającej się na prostych figurach, czy "bohomazach":
Obraz o wiele mówiącej nazwie "White Center (Yellow, Pink and Lavender on Rose)" z 1950 roku, namalowany przez Mark Rothko, cena prawie 75 milinów dolarów amerykańskich.
Obraz "No. 5" z 1948 roku autorstwa Jacksona Pollock'a. Sprzedany w 2006 roku za 140 milionów dolarów amerykańskich (obecnie wyceniany na 180 milionów):
Teraz dla zestawienia pomyślmy sobie dlaczego podobnego zainteresowania oraz uwagi nie dostępuje kopia "wielkiego dzieła" lub obraz w łudząco podobnym tonie, mimo iż wykonane równie precyzyjnie ale (dajmy na to) przez świeżo upieczonego studenta ASP?
Wracając do sztuki i jej "wielkości" to sądzę, że naprawdę bardziej wolałbym zobaczyć na żywo malowidła w Kaplicy Sykstyńskiej niż Mona Lizę. Zwłaszcza gdybym musiał zapłacić za obcowanie z tą sztuką porównywalną cenę.
Oczywistą oczywistością jest fakt, że pan Chmielarz (jako twórca) broni swojego "dziecka", ale zapomina przy tym, że gry komputerowe to tak nie do końca sztuka i obecnie niemal wszędzie rządzi kapitalizm .Pieniądz. Czy to w rozrywce czy sztuce praktycznie każdy szuka najlepszej proporcji cena/jakość (ewentualnie tutaj - cena/"wartość" rozrywki).
Tutaj pan Adrian najzwyczajniej w świecie się "zagalopował" albo ma tak bardzo rozdmuchane mniemanie o sobie i swych kreacjach (co sugeruje jego nieco dziecinna argumentacja).
Pan Adrian zaczyna przedstawiać dzieła sztuki i porównywać je pod względem formatu, w ten sposób odwołując się do błędnej oceny "wielkości" sztuki. Otóż w przypadku sztuki owo piękno czy jego "jakość" (dość dziwne określenie w tej materii) w sporej części wynika z indywidualnych "predyspozycji" oraz preferencji piękna (a jak wiadomo to ostatnie zmienia się na przestrzeni lat, nie wspominając już o upodobaniach poszczególnych jednostek, które mogą odbiegać od kanonu epoki).
Dodatkowo nie zapominajmy o istotnym fakcie - oceniając sztukę bardzo często kierujemy się głównie znanym nazwiskiem twórcy, który ma już swoją renomę. Ile przykładów zna historia malarstwa, gdzie artysta został doceniony dopiero po śmierci (lub u schyłku swojego życia), a podczas artystycznej egzystencji nie sprzedał praktycznie żadnego dzieła (albo były one warte "grosze" ). Nagle jego twórczość okazuje się czymś wielkim i niezwykłym, a pojedyncze obrazy zyskują niewyobrażalną wartość. Że nie wspomnę już o sztuce bardziej współczesnej abstrakcji opierającej się na prostych figurach, czy "bohomazach":
Obraz o wiele mówiącej nazwie "White Center (Yellow, Pink and Lavender on Rose)" z 1950 roku, namalowany przez Mark Rothko, cena prawie 75 milinów dolarów amerykańskich.
Obraz "No. 5" z 1948 roku autorstwa Jacksona Pollock'a. Sprzedany w 2006 roku za 140 milionów dolarów amerykańskich (obecnie wyceniany na 180 milionów):
Teraz dla zestawienia pomyślmy sobie dlaczego podobnego zainteresowania oraz uwagi nie dostępuje kopia "wielkiego dzieła" lub obraz w łudząco podobnym tonie, mimo iż wykonane równie precyzyjnie ale (dajmy na to) przez świeżo upieczonego studenta ASP?
Wracając do sztuki i jej "wielkości" to sądzę, że naprawdę bardziej wolałbym zobaczyć na żywo malowidła w Kaplicy Sykstyńskiej niż Mona Lizę. Zwłaszcza gdybym musiał zapłacić za obcowanie z tą sztuką porównywalną cenę.
Oczywistą oczywistością jest fakt, że pan Chmielarz (jako twórca) broni swojego "dziecka", ale zapomina przy tym, że gry komputerowe to tak nie do końca sztuka i obecnie niemal wszędzie rządzi kapitalizm .Pieniądz. Czy to w rozrywce czy sztuce praktycznie każdy szuka najlepszej proporcji cena/jakość (ewentualnie tutaj - cena/"wartość" rozrywki).
Tutaj pan Adrian najzwyczajniej w świecie się "zagalopował" albo ma tak bardzo rozdmuchane mniemanie o sobie i swych kreacjach (co sugeruje jego nieco dziecinna argumentacja).
A propos Rothko i Pollocka - to jest po pierwsze sztuka, którą trzeba oglądać na żywo (szczególnie Rothko), po drugie, dobrze jest wiedzieć dlaczego robili to, co robili i jakie koncepcje za tym stały. Sztuka współczesna tak ma, że trzeba się do jej oglądania przygotować (nie, nie jestem specjalistką, ani znawczynią)
Dokładnie tak. Krytyka może spaść na nieadekwatną cenę, ale jeśli gra ma taką a nie inną formę i jest w tym dobra, to dostaje odpowiednią ocenę (patrz TFoL). Z drugiej strony - czy jeśli gra kosztuje 5 zł, oferuje 100h rozgrywki ale jest marna, to ma dostać wyższą ocenę za niską cenę i długość? No chyba nie.
PS: Czy w takim razie ocena gry powinna się zmieniać po każdej obniżce? Np. Ethan dostaje 6/10 na premierze za 3h za 60 zł, potem jest obniżka i kosztuje 40 zł, więc ocena wyniesie 7/10?