Totalna Amatorszczyzna, czyli wiersze Dansera
No na początek klimat rebelii versusowej, jak i tej z gry Wiedźmin:Zakon Płonącej RóżyOto rozkwita gwiazda, nadzieja, ogień już oczyszcza,bo taka jest Zakonu idea i rozpleni zła siedliska.Szkarłatna zbroja, stalowy miecz,o zakonnikach tutaj mowa, i z rebeliantami PRECZ!Skórzane szmaty, złamane gałęzie,nędzne drewniane chaty, takie jest buntowników orędzie...Już śpiewają chóry, klną wiewiórcze psubraty,Do góry pną się wielkie mury, Rude kity zbierają baty!Aldersberg Kuba, Wielki Mistrz naszego Zakonukażdym próbom podoła, powinno mu się należeć prawo do tronu!Zostawiam Wam dar, o drodzy bracia,nadzieję- która zniszczy każdy chłam, oto moja recytacja...Zakonne ŻycieZakonnikiem trudno być, tarcza ciężka,po za domem trzeba śnić... po co mi ta męka?Zakonnikiem trudno być, dostaję małe racje,wieśniaków trzeba kryć, nie dla mnie są wakacje...Zakonnikiem trudno być, treningi nieustanne,z rozkazami trzeba się liczyć, zobowiązuje poranne bieganie...Zakonnikiem trudno być, lecz wiem już po co to mi,Wiewiórą muszę skopać rzyć! (żyć?) na widok krwi, już mnie nie mdli...Zakonnikiem jestem! blok, piruet i kontratak,już nie raz walczyłem! a co będzie po latach?Zakonnikiem byłem, rebelia już stłumiona,buntownikom przyłożyłem, lecz ona, została śmiertelnie zraniona...Farmerskie ŻycieŻycie spędziłem na wsi, jednym słowem- bez kresu sielanka,Wieści przywozili, że w królestwie rozgorzała walka.Przybył kupiec bogaty, przestraszony, umęczonyi ze swych szat obdarty, "przybędą na pewno!", i padł skundlony...Nic z tego nie robię, krowy zamykam w oborzeo co chodzi, jutro wytropię, wieczorem wymyka się nagle "O Boże!".Morze szkarłatu zza traktu, wyłoniło się całe,iść z nimi, czy zachować się bez taktu, wtem z nagła, świsnęły strzały nie małe!To wiewiórki były, padł ktoś martwy...Oficera Zakonu zabiły! Wystraszyły się nawet larwy.Huki i rąbania, świsty i hałasy,Mam dość tego stania, biegnę po zapasy.Chyba tyle starczy, z tym uciec trzeba,na górze, każdy z każdym walczy, nie daleko rzeka wylewa!Pędem biegnę, ktoś mnie powaliłprzed elfem legnę, zaś po chwili, żem się z Bogiem scalił!!!Cena NeutralnościWszędzie wieści: że rebelia wybucha,krążą z miasta do miasta te treści, na szlakach nie widać nawet ducha.Oprócz jednego wiedźmina, Co pochodził chyba z Riviizdobi go, bez wyrazu mina, coś w tym chyba tkwi...Na jego widok uciekają potwory, byłby cennym sprzymierzeńcem,dla którejś ze strony zaś każdy wróg tej frakcji, byłby pewnie straceńcem.Jego imię Geralt- powiada, Brodacz z Zakonu wymienia uścisk dłoni,wysłanniczka Scoi'ateal cała rada, lecz za chwilę, każdy z nich łzę nienawiści uroni.Geralt ma swoje wartości, i w politykę się nie ingeruje,po co mu nie potrzebne wrogości? człowiek, krasnolud, czy elf, te tak samo traktuje.Po co ma walczyć ku chwale Zakonu? lub kryć się z Wiewiórkami,Nie potrzeba mu tronu, choć nie będzie sypiał z kleszczami.I poszedł ku zachodowi, nie patrząc jak brodacz z elfkąrany sobie dwoili... oraz robili krzywdę wielką!Mam nadzieję, że przynajmniej ma to poziom na jakim takim poziomie. Wszelkie pochwały i krytyka mile widziane, gdyż pochwały cieszą, a krytyka wzmacnia, niedługo dorzucę parę innych.PS: Jak już krytyka to nie taka: 'A do d... to jest i tyle", jak już krytykować to też uzasadniać swoją opinię.
No na początek klimat rebelii versusowej, jak i tej z gry Wiedźmin:Zakon Płonącej RóżyOto rozkwita gwiazda, nadzieja, ogień już oczyszcza,bo taka jest Zakonu idea i rozpleni zła siedliska.Szkarłatna zbroja, stalowy miecz,o zakonnikach tutaj mowa, i z rebeliantami PRECZ!Skórzane szmaty, złamane gałęzie,nędzne drewniane chaty, takie jest buntowników orędzie...Już śpiewają chóry, klną wiewiórcze psubraty,Do góry pną się wielkie mury, Rude kity zbierają baty!Aldersberg Kuba, Wielki Mistrz naszego Zakonukażdym próbom podoła, powinno mu się należeć prawo do tronu!Zostawiam Wam dar, o drodzy bracia,nadzieję- która zniszczy każdy chłam, oto moja recytacja...Zakonne ŻycieZakonnikiem trudno być, tarcza ciężka,po za domem trzeba śnić... po co mi ta męka?Zakonnikiem trudno być, dostaję małe racje,wieśniaków trzeba kryć, nie dla mnie są wakacje...Zakonnikiem trudno być, treningi nieustanne,z rozkazami trzeba się liczyć, zobowiązuje poranne bieganie...Zakonnikiem trudno być, lecz wiem już po co to mi,Wiewiórą muszę skopać rzyć! (żyć?) na widok krwi, już mnie nie mdli...Zakonnikiem jestem! blok, piruet i kontratak,już nie raz walczyłem! a co będzie po latach?Zakonnikiem byłem, rebelia już stłumiona,buntownikom przyłożyłem, lecz ona, została śmiertelnie zraniona...Farmerskie ŻycieŻycie spędziłem na wsi, jednym słowem- bez kresu sielanka,Wieści przywozili, że w królestwie rozgorzała walka.Przybył kupiec bogaty, przestraszony, umęczonyi ze swych szat obdarty, "przybędą na pewno!", i padł skundlony...Nic z tego nie robię, krowy zamykam w oborzeo co chodzi, jutro wytropię, wieczorem wymyka się nagle "O Boże!".Morze szkarłatu zza traktu, wyłoniło się całe,iść z nimi, czy zachować się bez taktu, wtem z nagła, świsnęły strzały nie małe!To wiewiórki były, padł ktoś martwy...Oficera Zakonu zabiły! Wystraszyły się nawet larwy.Huki i rąbania, świsty i hałasy,Mam dość tego stania, biegnę po zapasy.Chyba tyle starczy, z tym uciec trzeba,na górze, każdy z każdym walczy, nie daleko rzeka wylewa!Pędem biegnę, ktoś mnie powaliłprzed elfem legnę, zaś po chwili, żem się z Bogiem scalił!!!Cena NeutralnościWszędzie wieści: że rebelia wybucha,krążą z miasta do miasta te treści, na szlakach nie widać nawet ducha.Oprócz jednego wiedźmina, Co pochodził chyba z Riviizdobi go, bez wyrazu mina, coś w tym chyba tkwi...Na jego widok uciekają potwory, byłby cennym sprzymierzeńcem,dla którejś ze strony zaś każdy wróg tej frakcji, byłby pewnie straceńcem.Jego imię Geralt- powiada, Brodacz z Zakonu wymienia uścisk dłoni,wysłanniczka Scoi'ateal cała rada, lecz za chwilę, każdy z nich łzę nienawiści uroni.Geralt ma swoje wartości, i w politykę się nie ingeruje,po co mu nie potrzebne wrogości? człowiek, krasnolud, czy elf, te tak samo traktuje.Po co ma walczyć ku chwale Zakonu? lub kryć się z Wiewiórkami,Nie potrzeba mu tronu, choć nie będzie sypiał z kleszczami.I poszedł ku zachodowi, nie patrząc jak brodacz z elfkąrany sobie dwoili... oraz robili krzywdę wielką!Mam nadzieję, że przynajmniej ma to poziom na jakim takim poziomie. Wszelkie pochwały i krytyka mile widziane, gdyż pochwały cieszą, a krytyka wzmacnia, niedługo dorzucę parę innych.PS: Jak już krytyka to nie taka: 'A do d... to jest i tyle", jak już krytykować to też uzasadniać swoją opinię.
zaś gdy nie nadążał,kaplica stała się jego domem, jedno jest pewne, przez ten czas na pewno stężał.Jednego dnia Wielebny namaścił Alvina, maściami,========namaścił maściami? Masło maślane. to nie wyobrażalne,bo kapłan Alvina umieścił między bandytami, wtedy bóle stały się jak najbardziej realne.Widział jak zamieniano inne dzieci, w potwory, maszyny do zabijaniai każde z nich życie poświęci, dla swego nowego pana.Na pomoc znów wiedźmin przybył, uporał się z bandytami,nową przyszłość dla Alvina otworzył, by ten mógł żyć nawet latami...Na końcu korytarza Abigail spotkali, po chwili Alvin chciał się obrócić,bo Wiedźmin z wiedźmą się zbliżali... lepiej dalej nie mówić...Po wyjściu z jaskini, tłum cały się zebrał,każdy o spaleniu wiedźmy mówił, Geralt im wmówił, że wiedźmy nie tkną i całą odwagę tłumowi odebrał.Zza skał obserwował chłopak, jak wiedźmin z wiedźmą pokonują sługi Bestii,a oprócz nich nie przeżył nawet ptak. Zaś dla samej Bestyi nie było żadnej amnestii.======bez "samej" IMO będzie lepiej.Nagle przybiegł Wielebny, oraz reszta ważniejszych kmieci,każdy był pewny, że pokonanie wyczerpanego wilka walką, będzie łatwe niczym wynoszenie śmieci.=====I znowu: "Wilka" nie "wilka"Każdy też się mylił, wszyscy martwi padli,żar pochodni tylko się tlił... Alvin i nowa nadzieja się otarli.Przy bramie problemy znów, wybawcę aresztują,chłopak znalazł się wśród zakonników, a raczej zakonnych sióstr, które raczej nic nie knują.Życie znów stało się zwyczajne, choć widział codziennie śmierć w nowym domu- szpitalu,to jednak fajnie było, gdy Shani przynosiła mu śniadanie, ona stała się jego mamą, która pracowała bez ustanku.Do czasu, aż zbiry przybyły, Alvina chcieli porwać,jednak znów chłopca uratował wybawiciel, na sucho miły,====="na sucho miły" ale o co chodzi? znów widział jak Geralt musiał z jego powodu musi zabijać...Wtem jakiś grajek, zabrał go do Wyzimy, ale tej bogatszej, do domu czarodziejki co się podobno Triss zwała,zdawało się, że dostał się do "mamy" bardziej utalentowanej , która też go tak samo lub bardziej niż Shani kochała!Miał teraz więcej zabawek, chociaż obowiązków także miał bez liku,uczył się jak sobie wyczarować obiadek, oraz badać ciekawsze substancje z Gravierów szpiku.Jak pewnie się spodziewacie znów coś te szczęście zburzyło, do domu Triss, przybyły Salamandry z Magistrem na czele,Chciał uderzyć Triss, więc chyba mu odbiło, bo złowrogie zaklęcie, było słychać w pobliskim kościele!Zaś Alvin wielce wystraszony, skorzystał z Triss nauk,skupił się na tym, dzięki któremu kiedyś był wybawiony i znalazł się w pięknej słonecznej wiosce, w której zacząć nowe życie mógł...Zamieszkał u Celiny,=====a nie u Aliny przypadkiem? nawet raz Geralta spotkał,kiedy zbierał na podwieczorek maliny, dla nowej rodziny, którą bardzo kochał.Nie zapomniał jednak o swej magii w gwoli ścisłości, wyczuł moc za wioską w ruinach,spotkał tam ducha, który przegrał swe życie w kości, uwięził chłopca w magicznych energiach.Ah, zgadnijcie kto znów przybył chłopcu na pomoc, tak, wiedźmin znów się zjawił,lecz zamiast wyzwolić swoją moc, w kości się z duchem pobawił,Wygrał trzy rundy z rzędu, i duch Alvina uwolnił potem odszedł w zaświaty,Geralt chcąc pohamować Alvina moc, dał mu naszyjnik z dwimerytu, Alvin przestał odczuwać brak taty...Wiejska utopia się skończyła, gdyż zabawy "Zabij Elfa" się urealniły,pół Zakonu, oraz Biała Rayla, przed wioską stała! Zaś Nieludzie, całą wieś uwięzili!Rozgorzało piekło, jeden wielki chaos,w Alvinie coś pękło, widzi zabitych przyjaciół stos...Czas wyzwolić moc, pomścić towarzyszy zabaw,w wir czasu wpadł, chcąc, nie chcąc... pozbawi nieludzi wszystkich praw!!!Teraz bajarze opowiadają, że Alvin to Mistrz Wielki,inni myślą, że Ci kłamią, ja myślę, że Alvin przeżył wielkie mękki...======"męki" nie "mękki"Jakoś tak mi te wiersze umkneły. "Alchemik" bardzo mi się podobał a z "Alvina" najlepsze były zwrotki o pobycie u Triss.