Czyżbym wyczuł nutkę sarkazmu? No sami przyznajcie, że GOT ma za sobą najlepsze lata. Takie to trochę na siłę wleczone wszystko. Naprawdę dużo lepiej wspominam przeoczone przeze mnie wcześniej "Zakazane imperium" ze świetnie oddaną epoką wieloaspektowością i klimatyczną muzyką niż tę Fantasy --operę w BE Każdy odcinek to świetnie zrealizowany mały film fabularny a GOT wystawia się trochę na śmieszność. Tam nie zaskakuje fakt, że ktoś zginie, lecz że przeżyje śmierci, jako środka Emocjo-twórczego nie powinno się nadużywać, bo się wyciera. A gdy zobaczyłem Dany "Biorącą" smoka okrakiem myślałem, że się zegnę.
Twoje zdanie masz do niego prawo, ale nie zakładaj od razu, że ludzie myślą podobnie. Na nic nie czekam chyba tak jak na nowy sezon. A na Winds of Winter to już całkiem.
A wiadomo już kiedy Wichry Zimy wyjdą? (Wolę używać polskiego tytułu)
A ja mam wrażenie zmęczonego materiału i nie czekam już na nowe odcinki i sezony tak jak kiedyś. Nie, żebym nie chciał oglądać, ale entuzjazm jakby mniejszy.
Po akcjach w stylu starcia Ramsaya i Ashy, albo "dwudziestki dobrych ludzi" którzy mieli nękać armię Stannisa, czy zbytnim upraszczaniu wątków lepiej i sensowniej rozpisanych w pierwowzorze straciłem respekt do scenarzystów tego serialu.
O wiele bardziej jaram się nowymi produkcjami. Black Sails na przykład drugim sezonem wskoczył do czołówki aktualnie emitowanych seriali, a mój hype w związku z kolejnym rośnie z każdym promocyjnym materiałem.
@Izengrin No nie wiem , @Szincza pisze o fabularnych odejściach od książkowego oryginału, które w serialu niezmiennie obniżają ogólny poziom scenariusza, kłócąc się nie tylko z materiałem źródłowym, ale i z wszelką logiką, czy po prostu zdrowym rozsądkiem. Ten efekt się nasila od pierwszego sezonu, gdzie był ledwo zauważalny, a ostatnio osiągnął apogeum.
Ty natomiast skarżyłeś się na brak "pancerza fabularnego" postaci (co oznacza, że każdy może umrzeć w dowolnym momencie - i nie, nie jest prawdą, że jest to fabularnie nieuzasadnione, nie jest też prawdą, że giną głównie pozytywni bohaterowie - to spaczenie perspektywy), co jest swoistą cechą charakterystyczną książkowej sagi, za którą właśnie wielu fanów ją ceni, w tym ja.
Ty natomiast skarżyłeś się na brak "pancerza fabularnego" postaci (co oznacza, że każdy może umrzeć w dowolnym momencie - i nie, nie jest prawdą, że jest to fabularnie nieuzasadnione, nie jest też prawdą, że giną głównie pozytywni bohaterowie - to spaczenie perspektywy), co jest swoistą cechą charakterystyczną książkowej sagi, za którą właśnie wielu fanów ją ceni, w tym ja.
Wiadomo, te nowe odcinki już nie są tak dobre. Ale ja nadal czekam. Najbardziej jednak denerwuje mnie, że przez tą popularność serialu cierpi wersja literacka. Gdyby nie serial podejrzewam, że już dawno byłby następny tom. A tak Martin pławi się w kapuście i nie w głowie mu pisanie literek. Denerwuje też fakt, że podobnie jak w przypadku Wiedźmina po wpisaniu frazy Gra o Tron w wyszukiwarkę odnośnik do pierwowzoru literackiego jest gdzieś na 3 stronie wyszukiwarki. Tak to jest jak jedno medium, i to wtórne, zawłaszcza w pewnym sensie oryginał jeśli chodzi o mainstream.
Ostatni sezon wyraźnie odstaje od pierwszych 4. Wg mnie zginęło zbyt dużo świetnie napisanych postaci, które były motorem napędowym pierwszych sezonów i nie zastąpiono ich nowymi, no może prócz Ramsaya. Jedynie co trzyma jeszcze poziom pierwszych 4 sezonów, to ''wątek'' nocnej straży'', reszta wypada dużo gorzej. Niemniej nawet ze słabym ostatnim sezonem, GOT to najlepszy serial ever, arcydzieło - 10/10 :thumbsup:
Dopiero teraz?
A to co zrobili ze Stannisem w serialu, zwaszcza w ostatnim sezonie, to jawny gwałt na postaci.
Wiem. Od 2000 r. jestem z serią na bieżąco i strasznie jest to irytujące. Druga moja ulubiona seria czyli "Malazańska Księga Poległych" Eriksona liczy 10 tomów i wychodziły one co rok. Ośmielę się stwierdzić, że są jeszcze bardziej skomplikowane i trudniejsze niż cykl PLiO. To jednak mało ważne, ważne jest to, że Erikson pisząc te 10 tomów miał wszystko zaplanowane i rozpisane. Za to czytając ostatnie tomy Martina ma się nieodparte wrażenie, że fabuła się rozłazi. Nic dziwnego, że tak długo to trwa. Zakończenie to może i jest wymyślone, ale jak do niego dojść to jest wymyślane na bieżąco (tak wiem Sapkowski też tak pisał) i niepotrzebnie komplikowane. W takim tempie to jestem pewien, że ostatni tom będzie pisał już ktoś inny. Tak jak to było w przypadku Jordana i jego "Koła Czasu".
I też mu się rozlazło, a że niekoniecznie doszedł tam, gdzie chciał, to chyba nawet nie trzeba wspominać.
Ja od serialu GoT odpadłem gdzieś w połowie sezonu czwartego, a już wtedy zaczynało się robić nudnawo. Z piątego widziałem może ze dwa odcinki i nie zachęciły mnie one do powrotu. O próbach uatrakcyjnienia serialu poprzez świadome odejście od treści książek szkoda nawet wspominać, bo jak dotąd wszystkie zmiany zamiast zaciekawiać zwyczajnie irytowały swoim kretynizmem.