Dokładnie. Nie wiem czy to dobry przykład, ale dobrze byłoby, aby ustawianie poziomu trudności zostało podzielone na ogólny, dotyczący tylko obrażeń (im łatwiej, tym Geralt zadaje więcej, a przeciwnicy mniej), oraz opcjonalne (co w W2 w dotyczyło tylko QTE), m.in. dot. alchemii.AlojzyFrak said:
Moim zdaniem powinna być możliwość picia eliksirów w każdym momencie gry, ale z konsekwencjami. Skoro REDańczycy chcą nawiązywać do sagi, proponuję spowolnić działanie większości eliksirów, tzn. zażywamy jaskółkę, ale zaczyna ona działać dopiero po kilku minutach. W sadze zawsze było napisane "mieszanka powoli zaczynała działać". Np. przed walką z braciami Michalet było opisane, jak eliksiry powoli i stopniowo wyostrzały zmysły Geralta. Tak zresztą było też przy odczarowywaniu Addy i za każdym razem. Proponuję zastosować coś takiego w Wiedźminie 3.
Jestem za możliwością zażywania eliksirów w każdym momencie gry, jednak dla poczucia realizmu dobrze by było wprowadzić stopniowe ich działanie, ewentualnie poza dekoktem Raffarda Białego.
Jestem za możliwością zażywania eliksirów w każdym momencie gry, jednak dla poczucia realizmu dobrze by było wprowadzić stopniowe ich działanie, ewentualnie poza dekoktem Raffarda Białego.
Ale nie uważasz, że często by było ciężko przewidzieć kiedy mamy pić eliksir? Szczególnie, gdy grę będziemy przechodzić po raz pierwszy np. pijemy eliksir, który zacznie działać po paru minutach, a tu nagle zza rogu wyskakuje grupka przeciwników czy nekkerów.Yrpen999 said:
Ja jestem jak najbardziej za tym, aby to wyglądało jak w W2.
Wystarczy to odpowiednio rozłożyć czasowo. Tzn. np. efekty zachodzą stopniowo (np. jeśli +30% do czegoś, to rośnie 1%/2s), i bez przesady (proces trwa np. nie 5 minut, a minutę). Do tego oczywiście czas działania eliksirów powinien być odpowiednio większy, niż w W2 (mniej więcej 3-4 krotnie).Dunio said:
Ale nie w taki sposób. Jak ktoś idzie w alchemię to znaczy że się lubi nią bawić. W takiej sytuacji nie można dać perków, które rozwalają balans i sens kombinowania w drobny mak! Perki alchemiczne powinny głównie dodawać nowe możliwości do systemu alchemii, które dadzą zysk jeśli gracz będzie chciał ich używać. Ktoś już chyba powiedział, że możnaby zrobić perk który odblokowuje możliwość rozpoznawania i używania dominant.Vojtas said:
Za. Ba, można nawet tak zrobić, że podstawowa alchemia umożliwia rozpoznawanie tylko prostych składników oraz robienie podstawowych (a zarazem niezbędnych - np. Jaskółka, Kot) eliksirów, a kolejne musimy odblokowywać perkami (np. II poziom jako jeden z dostępnych do odblokowania od razu, a III gdzieś dalej), przy czym zarazem automatycznie poznawalibyśmy część składników i recept.Fartuess said:
Z takimi bajerami trzeba uważać, żeby dodawać możliwości tym w alchemii, a nie odbierać je od reszty. Oraz nikt z nas chyba nie chcę sytuacji analogicznej do W2 - "Krakwa, jeśli nie masz talentu zwiększającego efektywność eliksirów to jest trochę gorszą jaskółką, jeśli masz te talenty to jest lepszą jaskółką". Wiele również zależy od drzewka talentów (twoja propozycja byłaby dobra, gdyby albo tego typu talent był stosunkowo wcześnie w drzewku, albo drzewka byłyby połączone), żeby nie dochodziło do sytuacjii "lubię się bawić alchemią, ale odpowiednie bonusy są zbyt głęboko w drzewku alchemika a ja (tym razem) gram w szermiece", bo taka sytuacja rzeczywiście zabiera graczowi możliwość robienia lepszych eliksirów, a nie ją daje.maritimus said:
Rozwiązanie fartuessa jak najbardziej popieram (np. albo troszeczke inne zagranie na składnikach alchemicznych: mała ilość Vermilionu wypadajaca z potworów zmusza nas do częstszego używania gorszych (mniej wyspecjalizowanych!) eliksirów. W takim rozwiązaniu perk "+30% do ilości organów wyciąganych z potworów" oraz kupowanie Vermilionu (gdy jesteśmy wojownikiem a chcemy sobie poużywać) w sklepie ma sens.
Dokładnie to miałem na myśli tutajmaritimus said:
Może "ścianowatość" moich postów odstrasza czytających, akapit trzeci
Ja również preferuję użycie eliksirów poza walką, aczkolwiek dopuszcam wyjątki, jeżeli ma to sens. Wydaje mi się, że Redzi w Wiedzminie 3 zastosują w tej kwestii rozwiązanie Wiedzmina 2. Największym problemem w używaniu eliksirów w 2 był brak wiedzy na temat tego co się czeka za rogiem, co prowadziło często do używania tylko kilku podstawowych eliksirów, bądź też zaprzestania ich używania całkowicie. Patrząc przez pryzmat filmiku zamieszczonego w GI traktującego o polowaniu na potwory, wygląda na to że system śledztwa (oględziny miejsca zbrodni itd.)ma umożlwić zidentyfikowanie zagrożenia, a co za tym idzie, przygotowanie się do walki pod kątem właściwej poczwary. Nie ukrywam, że to rozwiązanie mi się podoba, pozostaje też w zgodzie z prozą Sapkowskiego.
W kwestii dominantów zgadzam się z Martimusem. Wygląda to na ciekawe rozwiązanie.
Jeżeli chodzi o tworzenie samych mikstur, to według mnie potrzbny jest tu kompromis. Zgadzam się że realniej wygląda tworzenie mikstur tylko w miejscach do tego przystosowanych, jednakże w praktyce powoduje to sporo niedogodności. Po pierwsze, musisz zawczasu przygotować szereg mikstur, przynajmniej podstawowych, co zabiera miejsce w plecaku (choć warto zaznaczyć, że podobno nasz koń będzie służył jak schowek w poprzednich grach co znacznie ułatwia sprawę). Po drugie, nigdy nie wiadomo z jakim potworem będze się trzeba zmierzyć. Zakładam że w Wiedzminie 3 będzie spora rożnorodność w tym temacie. Dlatego też ciężko przypuszczać że każdy będzie zabierał ze sobą 20 różnych mikstur, tak na wszelki wypadek, w szczególności jeżeli przyjdzie nam zmagać się z czymś potężniejszym. Niezbyt ciekawie wygląda perspektywa wracania 5 minut do najbliższego ogniska tylko dlatego że mikstry się skończyły, a włśnie spotkałeś silnego przeciwnika. Trzeba również zauważyć, że nie wszyscy gracze, angażują się w grę w 100%, w związku z czy wszelkie niedogoności nawet dobrze uzasadnione, spotkają się ze sporą krytyką, a w konsekwencji niższą notą o grze w opiniu mas. Poza tym, najważniejsze jest żeby alchemia była często używana, a nie tylko w wyjątkowych przpadkach. W związku z powyższym, uważam, że trzeba pójść na kompromis i pozwolić na przygotowywanie mikstur poza walką, bez większych ograniczeń.
Nie jestem również wielkim fanem baz do eliksirów, przynajmniej jeżeli ma to wyglądać tak jak w jedynce. Jak dla mnie było to strasznie irytujące. Wszelkiego rodzaju alkohol zwykle zabierał sporo miejsca w ekwipunku, w związku z czym z reguły wrzucałem to cholerstwo do schowka, tylko po to żeby potem tego żałować w momencie kiedy przyszło mi stworzyć jakąś miksturę.
Natomiast, gdyby ograniczyć ilośc baz do kilku, przy czym lepsze bazy stosować tylko do rzadszych elkisirów, to nie byłoby tragedii.
Chciałbym jeszcze poruszyć jeden aspekt alchemii, mianowicie wiedzminiśkie receptury. Zacząłem ostatnio ponownie czytać sagę o przygodach wiedzmina. Czytając, uderzyło mnie jak bardzo wiedzmini zwracają uwagę na sekretność każdej wiedzmińskiej mikstury. Skład tych eliksorów nie jest nawet znany czarodziejom. Tymczasem w grze, byle kupiec sprzedaje je jak ogórki. Nie jest to zbyt dobre rozwiązanie. Wolałbym aby Geralt, który jak sądze odzyskał już pamięć, znał receptury wiedzmińskie, a przynajmniej większość z nich. Pozostałe, te rzadsze, mógłby poznać od innego wiedzmina spotkanego w grze, tudzież wejść w posiadanie jakiejś skradzionej wiedzmińskiej wiedzy (w jedynce zresztą, wiedzmińskie tajemnice zostały skradzione).
W kwestii dominantów zgadzam się z Martimusem. Wygląda to na ciekawe rozwiązanie.
Jeżeli chodzi o tworzenie samych mikstur, to według mnie potrzbny jest tu kompromis. Zgadzam się że realniej wygląda tworzenie mikstur tylko w miejscach do tego przystosowanych, jednakże w praktyce powoduje to sporo niedogodności. Po pierwsze, musisz zawczasu przygotować szereg mikstur, przynajmniej podstawowych, co zabiera miejsce w plecaku (choć warto zaznaczyć, że podobno nasz koń będzie służył jak schowek w poprzednich grach co znacznie ułatwia sprawę). Po drugie, nigdy nie wiadomo z jakim potworem będze się trzeba zmierzyć. Zakładam że w Wiedzminie 3 będzie spora rożnorodność w tym temacie. Dlatego też ciężko przypuszczać że każdy będzie zabierał ze sobą 20 różnych mikstur, tak na wszelki wypadek, w szczególności jeżeli przyjdzie nam zmagać się z czymś potężniejszym. Niezbyt ciekawie wygląda perspektywa wracania 5 minut do najbliższego ogniska tylko dlatego że mikstry się skończyły, a włśnie spotkałeś silnego przeciwnika. Trzeba również zauważyć, że nie wszyscy gracze, angażują się w grę w 100%, w związku z czy wszelkie niedogoności nawet dobrze uzasadnione, spotkają się ze sporą krytyką, a w konsekwencji niższą notą o grze w opiniu mas. Poza tym, najważniejsze jest żeby alchemia była często używana, a nie tylko w wyjątkowych przpadkach. W związku z powyższym, uważam, że trzeba pójść na kompromis i pozwolić na przygotowywanie mikstur poza walką, bez większych ograniczeń.
Nie jestem również wielkim fanem baz do eliksirów, przynajmniej jeżeli ma to wyglądać tak jak w jedynce. Jak dla mnie było to strasznie irytujące. Wszelkiego rodzaju alkohol zwykle zabierał sporo miejsca w ekwipunku, w związku z czym z reguły wrzucałem to cholerstwo do schowka, tylko po to żeby potem tego żałować w momencie kiedy przyszło mi stworzyć jakąś miksturę.
Natomiast, gdyby ograniczyć ilośc baz do kilku, przy czym lepsze bazy stosować tylko do rzadszych elkisirów, to nie byłoby tragedii.
Chciałbym jeszcze poruszyć jeden aspekt alchemii, mianowicie wiedzminiśkie receptury. Zacząłem ostatnio ponownie czytać sagę o przygodach wiedzmina. Czytając, uderzyło mnie jak bardzo wiedzmini zwracają uwagę na sekretność każdej wiedzmińskiej mikstury. Skład tych eliksorów nie jest nawet znany czarodziejom. Tymczasem w grze, byle kupiec sprzedaje je jak ogórki. Nie jest to zbyt dobre rozwiązanie. Wolałbym aby Geralt, który jak sądze odzyskał już pamięć, znał receptury wiedzmińskie, a przynajmniej większość z nich. Pozostałe, te rzadsze, mógłby poznać od innego wiedzmina spotkanego w grze, tudzież wejść w posiadanie jakiejś skradzionej wiedzmińskiej wiedzy (w jedynce zresztą, wiedzmińskie tajemnice zostały skradzione).
Mi w dwójce nie podobało się branie eliksirów przed walką, ponieważ nie było dobrze to zrobione. Np. w Lochach La Valett'ów mogłem zażyć znalezione eliksiry w swojej celi, i to przy samej ścianie, bo dwa metry dalej medytacja nie była możliwa. W czasie szturmu na zamek, przed spotkaniem z Arjanem również miałem problem ze znalezieniem miejsca pod medytację - chociaż byłem poza walką a kusznicy nie mogli we mnie trafić, bo byłem za zasłoną. Baaaardzo mnie to irytowało. Jeżeli eliksiry wciąż będzie można zażywać przed walką, mam nadzieję, że będzie to można zrobić w jakiś inny, bardziej realistyczny sposób.
Co do baz do eliksirów, Booraz, w W1 wystarczy zrobić z tych wszystkich alkoholi Białe Mewy - wtedy wszystko będzie zajmować jeden slot, nie pięć. Nie mniej rozumiem, że jest to żmudne i nie zawsze jest ku temu okazja bądź możliwość zużycia prawie dwukrotnie większej liczby składników - mimo iż jest ich w W1 pod dostatkiem.
Co do receptur zgadzam się z Boorazem. Kupczenie nimi było dość... dziwne. Zresztą kolega już się na ten temat rozwinął, więc nie będę powtarzać.
Co do baz do eliksirów, Booraz, w W1 wystarczy zrobić z tych wszystkich alkoholi Białe Mewy - wtedy wszystko będzie zajmować jeden slot, nie pięć. Nie mniej rozumiem, że jest to żmudne i nie zawsze jest ku temu okazja bądź możliwość zużycia prawie dwukrotnie większej liczby składników - mimo iż jest ich w W1 pod dostatkiem.
Co do receptur zgadzam się z Boorazem. Kupczenie nimi było dość... dziwne. Zresztą kolega już się na ten temat rozwinął, więc nie będę powtarzać.
Trza było do tyłu iść, z tyłu była taka mała wieżyczka
Działanie elków w czasie to dobry pomysł, ale bardzo trudny do zbalansowania. Weźmy np.: jaskółeczkę + grom + to coś na szybkość (nie pamiętam nazwy, w W1 ekran był taki rozmazany po tym). I jak to rozłożyć w czasie? Grom i to na szybkość są eliksirami, które jakby niwelują efekty tego drugiego (grom to na moc, spowalnia szybkość, to na szybkość zwiększa szybkość, zmniejsza moc), czyli jeśli przyjmiemy, że oba mają TAKI SAM czas działania i taki samą prędkość zmian w organizmie... To jak to zrobić, bo przecież eliksiry wzmacniają procentowo!! Czyli jak by się wypiło wzmacniające groma, to szybkość i tak by spadła...
Wiecie co mam na myśli. Setki bugów
IMO wręcz przeciwnie. W W1 w różnych momentach tworzyłeś eiliksiry, a w innym go piłeś(przez co owszem, momentami miałem pod 40 eliksirów w plecaku, szczególnie w okolicach V aktu na Flash modzie). W W2 wszystko zepsuli bo latałeś z samymi składnikami (nawet bez baz) które nic nie ważyły, przygotowywałeś eliksiry i piłeś je na gorąco. Chodzi o to żeby nie nosić w plecaku ton ziół do eliksirów i robić eliksiry, tylko tak jak w W1 nosić je przy sobie i być przygotowanym na wszystko.Booraz said:
Jeśli chodzi o sloty, to jak zrobisz system oparty na wagach w którym eliksiry są lekkie, waga eliksirów nie powinna stanowić problemów. Rozwój postaci (w stylu im dalszy moment w grze tym ty i przeciwnicy są silniejszy) IMHO nie powinien bazować na jakiś stałym bonusie w drzewku, tylko faktycznym wiedźmińskim przygotowaniu się (nawet będąc w karczmie i tworząc eliksiry przy pomocy coraz to rzadszych składników alchemicznych), oraz ogólnym umiejętnym dostosowaniu się do całej sytuacji.
A jeśli chodzi o opinie mas, to chciałbym żeby tego typu różnice były modyfikowane przez poziomy trudności (analogicznie do tego jak na trudnym w W2 talenty można rozdawać tylko podczas medytacji, a na łatwym i normalnym zawsze).
Tak jak pisałem - Geralt nie stawał się potężniejszy tylko dlatego że miał większe pasywne bonusy, tylko dlatego że uzyskiwał dostęp do danych składników alchemicznych, recept, olejów lub petard (petardy były za srebrny talent czyli dopiero od II aktu). Podobnie znaki - zdobywałeś je podczas gry (W2 miałeś wszystkie od początku, natomiast w W1 praktycznie wszystkie znaki dostawałeś na przełomie I i II aktu).Booraz said:
Same receptury jako przedmioty bardziej odpowiadały mi w W1, które po przeczytaniu mogłeś schować. Ekwipunek był czysty a znałeś wszystko. Jeśli kupczenie recepturami nie odpowiada to można zrobić "Skyrimowe" "zjadanie książek" podczas użycia.
Biała mewa zużywa tylko 2 Vitrole i 1 Rebis (i to na dodatek bez konkretnych dominant), więc stworzenie ich w ogromnych ilościach nie stanowi absolutnie żadnego problemu. Chociaż "roleplayowo" nie do końca odpowiadało mi zamienianie wszystkiego w Białe Mewy; kupuje bazy o różnych mocach, po różnych cenach tylko po to aby ostatecznie zamienić je na Bałą Mewę? (dlatego jestem wielkim fanem Alchemy Moda).Booraz said: