Nie jestem pewien, czy to żart, czy na serio, ale mówienie takich rzeczy nawet w żartach jest grzechem. Bój się Gonu, człeku.Pauvell said:Osobiście wolałbym Wiedźmina jako grę akcjiBycie RPG wymusza choćby bezsensowny rozwój Geralta. W zamian wolałbym dopieszczone elementy zręcznościowe, walkę, poruszanie, animacje.
A to niby dlaczego? Czy to ważne jaki to rodzaj gry? Jeśli się podoba to co to za różnica czy to jest RPG czy akcja? Akurat jeśli chodzi o postać Wiedźmina to pasuje ona idealnie do gry akcji takiej jak choćby asasyn i myślę że w takiej formie także była by to świetna gra. Jest wiele przesłanek które mocno przemawiają za Wiedźminem w formie gry akcji, co nie zmienia faktu że ta postać świetnie komponuje się z realiami RPG. Nie ma się co spodziewać aby Wiedźmin 3 był czymś innym niż RPG, co nie zmienia faktu że gdyby parę lat temu CDPR zdecydowali się na inny rodzaj gry niż RPG to mieli by szanse stworzyć równie dobrą grę i teraz zapewne nikt by na to nie narzekał.norolim1 said:
W Wiedźminie 2 natomiast takie rozwiązanie sprawdziło się bardzo dobrze - była i zręcznościowa walka, i ukryta erpegowa mechanika ;Pnorolim1 said:
Za to niesamowicie grywalne i cholernie widowiskowe ;P System walki w obu Batmanach zawsze będę stawiał jako wzór doskonałości i jeżeli Redzi będą się na nim (znowu, bo już w W2 widać było inspirację tymi grami) wzorować, to ja jestem jak najbardziej za ;Pnorolim1 said:
Ja natomiast wolałbym, żeby elementy RPG ograniczyły się do nieliniowej fabuły irozbudowanych dialogów oraz tej erpegowej "wczuwki" w rolę, walka natomiast powinna jak najbardziej być zręcznościowa, a skomplikowana erpegowa mechanika jest tu zbędna ;Pnorolim1 said:
Śmiem twierdzić, że oglądanie walki z wciśniętym przyciskiem X to esencja staroszkolnych izometrycznych erpegów. Oczywiście nie licząc zaklęć.W walce wojownika 1 na 1 - owszem. Ale zważywszy, że graliśmy drużyną, a przeciwników najczęściej było sporo, walka wymagała taktyki. Kolejność eliminacji przeciwników, wystawienie tanka, odpowiednie czary...greeks said:bo taki na przykład święty baldurs gate polegał na naciskaniu JEDNEGO przycisku, a całą resztę odwalał system współczynników określający czy zadano obrażenia czy też nie.
I bardzo dobrze.feever said:
Zgadza się.greeks said:
Nie mylę.greeks said:
Heretyk!!!greeks said:
Na stos z nim!!! Łapać widły!!!greeks said:
.Oczywiście, że nie. To cecha gier akcji właśnie, takich jak Mass Effect 2, który w rzeczy samej jest symulatorem strzelnicy.greeks said:
Nie wierzę, że to się uda. Jeszcze nie widziałem, żeby się udało.greeks said:
Znowu jakieś Witcher's Gaty byście chcieli albo inne takie FallWitchery. Nie no żartuje, drażnię się tylko. Dla mnie liczy się porządna gra z systemem rozgrywki dopasowanych do poruszanej tematyki. Nie RPG dla RPG. Na szczęście póki co, według mnie, świetnie balansowali między akcją i RPG. Zboczeńcy mieli wystarczającą ilość cyferek, a ci bez wyrafinowanego gustu RPG zręcznościową walkę.norolim1 said:
Jak najbardziej serious, trolluję tylko w niedziele i święta ;PNiedwiedzioak said:
No a walka w Wiedźminie 2 to co, aż taka tragiczna była? ;P Przecież była dość dobrym połączeniem akcji z mechaniką, wymagała taktycznego przygotowania i refleksu, a jednocześnie uwzględniała przeliczenia i statystyki, o czym informował nas combat log w prawym dolnym rogu ekranu. Jedyne, co mi się tu nie podobało to to, że w większości wymagających starć (np. walki takimi z bossami jak Letho czy Królowa Endriag) 90% czasu spędzałem na turlaniu się, co w porównaniu do prawdziwej walki nie wydawało się ani mądre, ani widowiskowe ;P Walki były bardzo satysfakcjonujące, ale to turlanie trochę denerwowało ;PNiedwiedzioak said:
Recyklując już raz użyty obrazek:Hostile said:
A jesli grasz na super poziomie śmierci szatana ciemności musisz zarówno mieć prawie perfekcyjne mechaniki i świetne zaplanowany rozwój postaci, zawsze używasz alchemii. Nie używanie któregokolwiek z elementów (lub chociażby głupie ich używanie) na "poziomie śmierci szatana" powinno w 99,999% przypadków kończyć się śmiercią, inaczej nie jest to RPG a "poziom śmierci szatana" jest picem na wodę.Hostile said:
Chyba w pierwotnym zamyśle, który został zatracony w fazie alfa gry. Z 30stoma talentami można było wsiąść wszystkie dobre talenty w każdym z drzewek jednocześnie, nawet się przy tym nie pocąc. I każdym z drzewek grało się dokładnie identycznie - hit&run. Jedynymi różnicami miedzy drzewkiem miecza i alchemii było to, że będąc w drzewku alchemii było się cieniasem bez eliksirów i niszczycielem światów po eliksirach, natomiast w drzewku miecza było się wymiataczem non-stop. Zresztą budowa drzewek jest tak żałosna że aż piszczy, zamiast stanowić "drzewko" co chwilę schodzą się w jedno miejsce, ergo wybór z początku drzewka zamiast wprowadzać cię w kilka kolejnych itd. schodził się, przez co tradeoffy wewnątrz pojedynczego drzewka były oczywiste i natychmiastowe (nie szliśmy w jakiś fragment drzewka tylko dlatego że dalej był jakiś fajny talent).Hostile said:
Ale na te liczby masz ogromny wpływ poprzez rozwój postaci, i na tym właśnie RPG polegaHostile said:
Diablo/PathOfExile miały dosyć skomplikowane mechaniki którymi można było się pobawić.Hostile said:
Walka niech będzie bardziej RPGowym wyzwaniem, przynajmniej na wyższych poziomach trudnościHostile said:
Masz na myśli ten mały kwadracik w prawym dolnym rogu który znikał po pół sekundy po walce, podczas której nie miałeś czasu na zaglądanie do niego, więc ostatecznie był komplenie useless?Hostile said:
No właśnie. Wszystkie cechy, które chcesz w W3, to cechy "przygodowych gier akcji". A te, których nie chcesz, to cechy gier RPG. Efekt jest taki, że to co Ty nazywasz RPGiem, dla mnie nim nie jest. Ale niestety EAware nauczyło graczy, że strzelanki, platformówki i beat'em upy ozdobione pseudo wyborami i konsekwencjami oraz nic nie wnoszącym niby-rozwojem postaci to RPGi. Mnie tak jak mówiłem, gra akcji nie interesuje.Hostile said:
).
No to powiem jeszcze tyle, że ta nie-ukryta, a wręcz nawet bardzo oczoj*bna erpegowa mechanika psuje moim zdaniem ten drugi element, czyli właśnie "wczuwkę", bo taka właśnie mechanika wiąże się z pewną umownością prezentowanego świata. Naga mechanika pokazuje pewne elementy, które na każdym kroku dobitnie przypominają nam, że to nie jest coś rzeczywistego, że tylko gra, że tu o wszystkim decydują cyferki. I wtedy to całe "role playing" szlag trafia ;P Ja wolę jednak rozwiązania, dzięki którym w grze będzie działo się dokładnie to, co widzę na ekranie i by to przede wszystkim wyglądało na prawdziwe, że - przykład z czapy - jak wezmę potężny zamach i przejadę po twarzy mieczem kogoś, kto nie miał hełmu na głowie i nie zdążył zrobić uniku, to osobnik taki zaleje się krwią i padnie, a nie to, że przed śmiercią uchroni go jakiś armor +100, który miał w swoich statystykach ;P Ja wiem, od czego jest wyobraźnia, ale... Ale taka umowność kojarzy mi się z dziecięcymi zabawami w piaskownicy: "Pobawmy się w sklep! Ala będzie kasjerką, liście to pieniądze, a kamienie będą udawać chleb..." ;P You know, what I mean, don't you? ;PPiochU said:Ukryta erpegowa mechanika nie jest erpegową mechaniką
PiochU said:
And you have my bow! Tfu, my Colt 1911! ;PPiochU said:
