Chyba większość chciałaby żeby było tak jak piszesz. Jednak przy tak dużej grze nie można mieć wszystkiego. Piszesz, że dwa skrajne wybory Cię nie satysfakcjonują. A ja powiem Ci, że wolę mieć jakikolwiek wybór niż nie mieć go wcale.
@Booraz - zbira podnoszącego miecz na Geralta bezbronnym bym nie nazwał. A na tych, którzy go zabić nie chcą, Geralt nastawał raczej nie będzie - jeśli jakaś interakcja będzie konieczna, to raczej będzie to walka (z "randomowym" przeciwnikiem) albo konieczność podjęcia innego działania (w tym walka lub takie, które zaproponowałeś). Jednak w drugim przypadku prawie na pewno będzie to postać "questowa". Rozwodzenie się nad losem bandyty, który najczęściej nie ma nawet imienia, w zasadzie jest jedynie sparingpartnerem po drodze do questa i w całej grze występuje wręcz jako masowy zapychacz, tworzenie dla niego specjalnych indywidualnych animacji oraz dialogów umożliwiających dokonanie w zasadzie nic nie znaczącego wyboru - to trochę marnowanie zasobów gry i roboty programistów. Przy dwunastym randomowym bandycie dokonując wyboru jednej opcji z rozbudowanej i skomplikowanej listy możliwych mu do wymierzenia kar byłbyś już mocno znużony i klikał pierwszą lepszą opcję, byle tylko ruszyć dalej. Ja osobiście zdecydowanie już wolałbym po raz kolejny oglądać całą animację picia eliksiru - włącznie z ocieraniem potu z czoła, niż co walkę być zmuszanym do wyboru pomiędzy darowaniem życia, obcięciem łapy, kopniakiem w żyć, a już na pewno w drodze do ciekawego questa nie wybierałbym możliwości doprowadzenia randomowego delikwenta do szeryfa znajdującego się najczęściej piętnaście minut galopem w stronę, która mi najmniej pasuje. Geralt to nie Strażnik Teksasu.
@Wroobelek właśnie doskonale opisałeś dlaczego cały ten system poddawanie się, uciekania jest całkowicie zbędny. 
Jeśli chodzi o bezbronnego człowieka, to jeśli się poddał, rzucił broń na ziemię i podnosi ręce do góry to jak najbardziej jest bezbronny.
@tekbarpl A ja właśnie w takim przypadku wolałbym nie mieć wyboru. Dlaczego to już opisałem w jednym z wcześniejszych postów w tym temacie, odpowiadając Narsowi.
Jeśli chodzi o bezbronnego człowieka, to jeśli się poddał, rzucił broń na ziemię i podnosi ręce do góry to jak najbardziej jest bezbronny.
@tekbarpl A ja właśnie w takim przypadku wolałbym nie mieć wyboru. Dlaczego to już opisałem w jednym z wcześniejszych postów w tym temacie, odpowiadając Narsowi.
@Booraz - ja nie chcę, by poddawali się w każdej walce. Raz na kilka - kilkanaście starć mogłoby się to zdarzyć, Geralt dałby uciec kmiotkowi, gdyby mu sie go gonić nie chciało. Gdyby zdarzało się rzadko (nie częściej, niż co kilkanaście - kilkadziesiąt godzin gry), to stanowiłoby swego rodzaju urozmaicenie. Z kolei dokonywanie świadomych wyborów z bogatej i rozbudowanej listy, szukanie przedstawiciela prawa, do którego odstawialibyśmy jakiegoś przypadkowego, bezimiennego chłystka spotkanego pod Bagnistą Wólką - jeśli miałoby stanowić event sam w sobie, niezwiązany z żadnym questem, a do tego powtarzalny... Po prostu nie wiem, czemu miałoby to służyć. Stopień zaangażowania gracza w nic nie znaczącą decyzję sugerowałby, że mamy do czynienia z częścią większego questa. Gdyby jednak nie było ciągu dalszego, to gracze zastanawialiby się czy zrobili coś źle, czy po prostu REDzi nie zdążyli ukończyć jakiegoś zadania. Prawie jak z Kultem Wielogłowego Pająka - zaczynało się ciekawie, a zadania nie było.
Jest jedna... alternatywa. Oczywiście rzadko spotykana. Jeżeli 2 z 3 przeciwników padnie ten ostatni może zacząć uciekać - Geralt (gracz) może go dogonić i dobić, może mu też pozwolić uciec.
Podczas ewentualnej pogoni, czy ciągłym podążaniem za zbiegiem, ten może krzyczeć "daruj" i po pewnym czasie jeśli nadal będziemy go gonić (zbliżać się do jego "strefy buforowej") może sam ponownie nas zaatakować.
W innym przypadku, zbieg może wpaść na potwora, który go zeżre na naszych oczach.
Jeśli pozwolimy mu odejść (uciec) wówczas coś go zaatakuje i zeżre (my to zobaczymy, lub tylko usłyszymy), albo gdzieś w pewnym momencie zniknie - nie wpływając w żaden sposób na fabułę i świat.
W miarę proste (oczywiście na papierze). Czy musimy dostawać dodatkowy wybór? Po co.
Podczas ewentualnej pogoni, czy ciągłym podążaniem za zbiegiem, ten może krzyczeć "daruj" i po pewnym czasie jeśli nadal będziemy go gonić (zbliżać się do jego "strefy buforowej") może sam ponownie nas zaatakować.
W innym przypadku, zbieg może wpaść na potwora, który go zeżre na naszych oczach.
Jeśli pozwolimy mu odejść (uciec) wówczas coś go zaatakuje i zeżre (my to zobaczymy, lub tylko usłyszymy), albo gdzieś w pewnym momencie zniknie - nie wpływając w żaden sposób na fabułę i świat.
W miarę proste (oczywiście na papierze). Czy musimy dostawać dodatkowy wybór? Po co.
Z powodu braku możliwości powtórzenia całościowego Sagi (bo jak powtarzać, jak wersja papierowa "Krwi elfów" gdzieś w jednym z dziesiątek pudeł na strychu a tabletu do komfortowej lektury wersji elektronicznej ni ma chwilowo?) co jakiś czas zaglądam do swych ulubionych, zaznaczonych okładkami fragmentów. Wczoraj, na ten przykład, po raz enty zapoznałem się z rozdziałem ósmym "Wieży jaskółki", przedstawiającym pobyt Dijkstry na dworze Esterada. Tym razem jednak nie o tym, a o przedmowie do rozdziału dziewiątego, którą z rozpędu przeczytałem po kończącym rozdział ósmy pożegnaniu szpiega i monarchy.
Otóż wbrew narzekaniom niektórych person pomysł Redów na przybycie floty inwazyjnej Aen Elle z kierunku morza wcale nie jest "z rzyci wzięty". Ba, wręcz jest wyraźnie zasugerowany przez jedną z person de facto najlepiej zorientowanych w planach Gonu:
Otóż wbrew narzekaniom niektórych person pomysł Redów na przybycie floty inwazyjnej Aen Elle z kierunku morza wcale nie jest "z rzyci wzięty". Ba, wręcz jest wyraźnie zasugerowany przez jedną z person de facto najlepiej zorientowanych w planach Gonu:
Last edited:
Mam wrażenie, że ten cytat to parafraza kogoś albo czegoś, ale nie potrafię dokładnie określić. Może coś z Tolkiena.
@raison d'etre
Jeśli szukać czegoś u Tolkiena to mi się to kojarzy tak trochę z pomocą Valarów i skopaniem dupska Morgothowi pod koniec pierwszej ery; w końcu chłopaki z Valinoru przez morze się dostali do Beleriandu. Chociaż, jak na moje to dość daleko posunięta interpretacja (nadinterpretacja, jakby nie było) i gdybanie. Ewentualna inspiracja pewnie była dużo prostsza do odgadnięcia. W zasadzie nie mam pomysłu, skąd mam podobne wrażenie, jak raison w związku z tą parafrazą. Natomiast co do samej inwazji od strony morza - sama sugestia Avallac'ha wydaje mi się nawiązaniem do motywu białych okrętów, które w sadze też się pojawiły, bodajże w Krwi Elfów, Yarpen coś o tym mówił (przybyciu elfów do wiedźminlandu), jeśli się mylę to mnie poprawcie.
Jeśli szukać czegoś u Tolkiena to mi się to kojarzy tak trochę z pomocą Valarów i skopaniem dupska Morgothowi pod koniec pierwszej ery; w końcu chłopaki z Valinoru przez morze się dostali do Beleriandu. Chociaż, jak na moje to dość daleko posunięta interpretacja (nadinterpretacja, jakby nie było) i gdybanie. Ewentualna inspiracja pewnie była dużo prostsza do odgadnięcia. W zasadzie nie mam pomysłu, skąd mam podobne wrażenie, jak raison w związku z tą parafrazą. Natomiast co do samej inwazji od strony morza - sama sugestia Avallac'ha wydaje mi się nawiązaniem do motywu białych okrętów, które w sadze też się pojawiły, bodajże w Krwi Elfów, Yarpen coś o tym mówił (przybyciu elfów do wiedźminlandu), jeśli się mylę to mnie poprawcie.
Tutaj akurat inspiracja zadziałała ewidentnie w drugą stronę. Część wierszy zawiera motywy z sagi.
Tropy się rozdzielają, powielają, mnożą... Ale podążając za jednym z nich wytropiłem genialny kawałek (wiem, że powinienem go w dziale o muzyce wrzucić):
Loreena McKennitt - Kecharitomene
Wiem, że tego w W3 nie usłyszę, choć nie pogniewałbym się.
Loreena McKennitt - Kecharitomene
Wiem, że tego w W3 nie usłyszę, choć nie pogniewałbym się.
Czy było omawiane to, że jeden ze skrinów przedstawiających Gon podpisany jest Imlerith? Czy to imię pojawiało się w sadze?
