Część ballad Jaskra to młodzieńcze wiersze Sapkowskiego, za to swoje Vysogota głosił poglądy etyczne ASa. Vysogota zmarł już za zawał, więc pozostał tylko Jaskier.
Przecież było tworzone niemal na bieżąco. Fakt pierwsza wersja została pod stosem majtek i staników pewnej księżnej.
I została spalona przez trzech chamów. Szkoda, taki biały kruk :/Przecież było tworzone niemal na bieżąco. Fakt pierwsza wersja została pod stosem majtek i staników pewnej księżnej.
Uwaga Spoiler Książki spory fragment (Sapkowski Andrzej – Wieża Jaskółki)
(oba tworzą wspólną całość ale pierwszy jeśli ktoś chce tylko wiedzieć kto i dlaczego zniszczył rękopis może sobie darować)
Zdarzyło się tak, że ekipa archeologów z uniwersytetu w Castell Graupian, prowadząca wykopaliska w Beauclair, dokopała się pod warstwą węgla drzewnego, wskazującego na wielki pożar, do warstwy jeszcze starszej, obliczanej na XIII wiek. W tejże warstwie odkopano utworzoną przez resztki murów i uszczelnioną gliną i wapnem kawernę, w niej zaś, ku wielkiemu podnieceniu uczonych, odkryto dwa doskonale zachowane szkielety ludzkie: kobiety i mężczyzny. Obok szkieletów - oprócz broni i niezliczonej liczby drobnych artefaktów - znaleziono długi na trzydzieści cali tubus wykonany z utwardzanej skóry. Na skórze wytłoczony był herb o zatartych barwach przedstawiający lwy i rauty. Kierujący ekipą profesor Schliemann, wybitny specjalista od sfragistyki Wieków Mrocznych, zidentyfikował ten herb jako godło Rivii, starożytnego królestwa o nie potwierdzonej lokalizacji.
Podniecenie archeologów sięgnęło szczytu, albowiem w tubusach takich w Wiekach Mrocznych przechowywano rękopisy, a ciężar pojemnika pozwalał przypuszczać, że wewnątrz jest sporo papieru lub pergaminu. Świetny stan tubusa dawał nadzieję na to, że dokumenty będą czytelne i rzucą światło na pogrążoną w mrokach przeszłość. Miały oto przemówić wieki! Była to niebywała gratka, zwycięstwo nauki, którego nie wolno było zaprzepaścić. Przezornie wezwano z Castell Graupian lingwistów i badaczy języków martwych, a także specjalistów umiejących otworzyć tubus bez ryzyka najmniejszego choćby uszkodzenia cennej zawartości.
Podniecenie archeologów sięgnęło szczytu, albowiem w tubusach takich w Wiekach Mrocznych przechowywano rękopisy, a ciężar pojemnika pozwalał przypuszczać, że wewnątrz jest sporo papieru lub pergaminu. Świetny stan tubusa dawał nadzieję na to, że dokumenty będą czytelne i rzucą światło na pogrążoną w mrokach przeszłość. Miały oto przemówić wieki! Była to niebywała gratka, zwycięstwo nauki, którego nie wolno było zaprzepaścić. Przezornie wezwano z Castell Graupian lingwistów i badaczy języków martwych, a także specjalistów umiejących otworzyć tubus bez ryzyka najmniejszego choćby uszkodzenia cennej zawartości.
Wśród ekipy profesora Schliemanna rozeszły się tymczasem pogłoski o "skarbie". Trzeba trafu, że słowa te dotarły do trzech wynajętych do kopania w glinie osobników, znanych jako Zdyb, Cap i Kamil Ronstetter. Przekonani, że tubus dosłownie wypchany jest złotem i kosztownościami, trzej wymienieni kopacze gwizdnęli nocą bezcenny artefakt i uciekli z nim do lasu. Tam rozpalili malutkie ognisko i siedli wokół.
- Na co czekasz? - powiedział do Zdyba Cap. - Otwieraj te rurę!
- Kiedy się nie da - poskarżył się Capowi Zdyb. - Trzymie, jak gamracki syn!
- To butem jo, chędożono gamratke! - poradził Kamil Ronstetter.
Pod obcasem Zdyba zamknięcie bezcennego znaleziska puściło i na ziemię wypadła zawartość.
- O żeż gamratka chędożona! - krzyknął zdumiony Cap. - Co to takie jest?
Pytanie było głupie, albowiem na pierwszy rzut oka widać było, że są to arkusze papieru. Dlatego Zdyb, miast odpowiadać, wziął jeden z arkuszy do ręki i zbliżył go do nosa. Przez dłuższą chwilę przyglądał się obco wyglądającym znakom.
- Zapisany - stwierdził wreszcie autorytatywnie. - To są litery!
- Litery? - wrzasnął Kamil Ronstetter, blednąc ze zgrozy. - Zapisane litery? O żeż gamratka!
- Zapisane, znaczy czary! - wybełkotał Cap, z przerażenia dzwoniąc zębami. - Litery, znaczy gusła!
Nie dotykajta tego, gamratka jego chędożona mać! Tym się zarazić można!
Zdyb nie dał sobie dwa razy powtarzać, cisnął arkusz do ognia i nerwowo wytarł drżące dłonie o spodnie. Kamil Ronstetter kopniakiem wtrącił do ogniska resztę papierów - w końcu, jakieś dzieci mogły napatoczyć się na to cholerstwo. Potem cała trójka pospiesznie oddaliła się z niebezpiecznego miejsca. Bezcenny zabytek piśmiennictwa Wieków Mrocznych palił się jasnym, wysokim płomieniem. Przez kilka krótkich chwil wieki przemawiały cichutkim szeptem czerniejącego w ogniu papieru. A potem płomień zgasł i gamrackie ciemności okryły ziemię.
- Na co czekasz? - powiedział do Zdyba Cap. - Otwieraj te rurę!
- Kiedy się nie da - poskarżył się Capowi Zdyb. - Trzymie, jak gamracki syn!
- To butem jo, chędożono gamratke! - poradził Kamil Ronstetter.
Pod obcasem Zdyba zamknięcie bezcennego znaleziska puściło i na ziemię wypadła zawartość.
- O żeż gamratka chędożona! - krzyknął zdumiony Cap. - Co to takie jest?
Pytanie było głupie, albowiem na pierwszy rzut oka widać było, że są to arkusze papieru. Dlatego Zdyb, miast odpowiadać, wziął jeden z arkuszy do ręki i zbliżył go do nosa. Przez dłuższą chwilę przyglądał się obco wyglądającym znakom.
- Zapisany - stwierdził wreszcie autorytatywnie. - To są litery!
- Litery? - wrzasnął Kamil Ronstetter, blednąc ze zgrozy. - Zapisane litery? O żeż gamratka!
- Zapisane, znaczy czary! - wybełkotał Cap, z przerażenia dzwoniąc zębami. - Litery, znaczy gusła!
Nie dotykajta tego, gamratka jego chędożona mać! Tym się zarazić można!
Zdyb nie dał sobie dwa razy powtarzać, cisnął arkusz do ognia i nerwowo wytarł drżące dłonie o spodnie. Kamil Ronstetter kopniakiem wtrącił do ogniska resztę papierów - w końcu, jakieś dzieci mogły napatoczyć się na to cholerstwo. Potem cała trójka pospiesznie oddaliła się z niebezpiecznego miejsca. Bezcenny zabytek piśmiennictwa Wieków Mrocznych palił się jasnym, wysokim płomieniem. Przez kilka krótkich chwil wieki przemawiały cichutkim szeptem czerniejącego w ogniu papieru. A potem płomień zgasł i gamrackie ciemności okryły ziemię.
Last edited:
No wiesz, spoiler to to nie jest, zbyt odległa przyszłość O ile oczywiście Schliemann z Wiedźminlandu żył w mniej więcej zbliżonej epoce do jego alter-ego z naszego świata.
O ile oczywiście Schliemann z Wiedźminlandu żył w mniej więcej zbliżonej epoce do jego alter-ego z naszego świata.Właśnie skończyłem jeszcze raz Wieśka 2 i nasunął mi się problem: Skoro Yennefer nic nie pamięta, to jak cesarz Emhyr może ją "dać Geraltowi w prezencie" żeby szukali razem Ciri? Emhyr może równie dobrze coś zełgać (Yennefer spadła ze schodów w naszej najwyższej baszty astronomicznej, która miała długie kręcone schody aż do poziomu ziemii i uderzyła się jakoś 600 razy w głowę i 300 w kręgosłup), w końcu to niepodobne do Emhyra wypuszczać dużo wiedzącą czarodziejkę (musiała się trochę w więzieniu osłuchać), która może nadal dostarczyć cennych informacji i stanowić hak na wiedźmina na wszelki wypadek. Z trailera wiemy jednak, że Yen jest częścią Drużyny Geralta v.2.0. To może zostać ciekawie rozwiązane, możliwości jest wiele:
1. Według mnie najnudniejsze, ale najłatwiejsze i najprawdopodobniejsze: Yennefer magicznie odzyksuje pamięć po tych 3-4 miesiącach (nie pamiętam dokładnie kiedy Geralt się "poświęcił"
A Gerwant wesoło łapię ją pod ramię i wyruszają na poszukiwanie przybranej córki.
2. Yennefer uciekła z pałacu, Gerwant musi ją odnaleźć, opowiedzieć ją o sobię i możliwie "rozkochać w sobie" od nowa.
3. Emhyr oddaje niepamiętającą nic Yennefer, która nie wie nic o naszym wiedźmaku. Reszta podobnie jak powyżej.
4. Yennefer wszystko pamięta, ale zwiała Geralt musi ją znaleźć.
5. Emhyr chcę Ciri i postanawia zatrzymać Yennefer, aby Geralt nie postanowił postąpić wbrew Płomienia fikającego na grobach wrogów, Geralt porywa Yennefer i ucieka co nie jest zgodne z planami cysorza, który postanawia wysłać za nimi swoich ludzi, ergo - Geralt zyskuje nowych wrogów.
6. To samo co u góry, jednak wszystko dzieje się zgodnie z planem Cesarza (umieścili w Yennefer nadajnik GPS? :huh, a Geralta nikt nie ściga.
Ma ktoś jeszcze jakieś pomysły? Któryś z tych wydaje się bardziej prawdopodobny?
1. Według mnie najnudniejsze, ale najłatwiejsze i najprawdopodobniejsze: Yennefer magicznie odzyksuje pamięć po tych 3-4 miesiącach (nie pamiętam dokładnie kiedy Geralt się "poświęcił"
mimo że mówiła o tym Cynthia w ścieżce Iorwetha)
2. Yennefer uciekła z pałacu, Gerwant musi ją odnaleźć, opowiedzieć ją o sobię i możliwie "rozkochać w sobie" od nowa.
3. Emhyr oddaje niepamiętającą nic Yennefer, która nie wie nic o naszym wiedźmaku. Reszta podobnie jak powyżej.
4. Yennefer wszystko pamięta, ale zwiała Geralt musi ją znaleźć.
5. Emhyr chcę Ciri i postanawia zatrzymać Yennefer, aby Geralt nie postanowił postąpić wbrew Płomienia fikającego na grobach wrogów, Geralt porywa Yennefer i ucieka co nie jest zgodne z planami cysorza, który postanawia wysłać za nimi swoich ludzi, ergo - Geralt zyskuje nowych wrogów.
6. To samo co u góry, jednak wszystko dzieje się zgodnie z planem Cesarza (umieścili w Yennefer nadajnik GPS? :huh
, a Geralta nikt nie ściga.Ma ktoś jeszcze jakieś pomysły? Któryś z tych wydaje się bardziej prawdopodobny?
Last edited:
Mnie brakuje w grze jakiegoś motywu, w którym zginął by jakiś towarzysz Geralta, którego znał długo (np. Iorweth, Roche, Yarpen, Triss etc. lub ktoś nowy(?)). Nie było do tej pory w żadnej części jakiejś epickiej śmierci (może poza Foltestem), którą bym się przejął na maksa i zagrała by na moich uczuciach. Mam na myśli śmierć kogoś kogo bym naprawdę polubił, jak w książkach. Nie chce, aby robiła się z tego Gra o Tron, no ale trochę dramatu god damn it :/:comeatmebro:
Da się zrobić dobrą grę z dobrą fabułą bez takich "tandetnych" sztuczek jak mordowanie bohaterów, wierz mi.
@Koreon
Skoro Geralt odzyskał w pełni pamięc, to dlaczego nie Yen? Wydaje mi się zresztą, że odzyskała wspomnienia dużo wcześniej niż sam wiedźmin i już dawno temu zaczęła realizację planu mającego na celu odsunięcie zagrożenia ze strony Dzikiego Gonu zarówno od siebie jak i Geralta, i Ciri. To kobieta czynu, zresztą miała o dość specyficzną opinię o Geralcie względem tych spraw.
Skoro Geralt odzyskał w pełni pamięc, to dlaczego nie Yen? Wydaje mi się zresztą, że odzyskała wspomnienia dużo wcześniej niż sam wiedźmin i już dawno temu zaczęła realizację planu mającego na celu odsunięcie zagrożenia ze strony Dzikiego Gonu zarówno od siebie jak i Geralta, i Ciri. To kobieta czynu, zresztą miała o dość specyficzną opinię o Geralcie względem tych spraw.
Last edited:
Wiem, że się da. Chodzi mi o to, że boję się aby ta gra nie zmieniła się w coś w stylu: Super hiper grupa Geralta z Rivii masakruje wszystkich, przeciwnicy nie żyją i happy end, ślub Geralta i Yen, konec.
Będzie podsumowanie wyborów w grze, będą pozostawione różne stany świata itp., przez co na pewno nie wszystkie wybory były do końca właściwe. Każdy pewnie będzie miał jakieś dobre i złe strony i będzie widać ich złe skutki, więc wg mnie nie ma się co martwić. A wg mnie i tak lepsze są te szczęśliwsze zakończenia.
To by było lepsze od: umiera: Geralt/Yen/Ciri przy okazji Roche/Iorweth/Zoltan/Yarpen, ale przynajmniej pokrzyżowaliśmy plany gonu i ich poświęcenie nie poszło na marne. Jakbym chciał oglądać głównych bohaterów jak umierają to bym się w Wiedźminie 1 dał zabić Salamandrom w prologu. :rebel:
A Sapkowski w Sezonie burz umieścił Gerwanta w przyszłości, więc takie zakończenie nie miałoby sensu.
Szkoda swoją drogą, że nie ma żadnych plansz pokazujących, co stałoby się ze światem, gdyby Geralt zginął w prologu i nie ingerował w rozwój wydarzeń :hmm:
Prawdopodobnie wszyscy siedzieliby teraz w Zerikanii pilnowani przez braci większych i naszego Żejkoba.
Nope. Gdyby zagrożenie było naprawdę poważne, mielibyśmy po prostu interwencję państw sąsiednich i masakrację Zakonu. De facto Geralt ocalił Zakon, gdyby nie zabił Jakuba, zakonników spotkałby rychły koniec z ręki wojsk Radowida, Henselta, Demawenda, Emhyra i Ethaina.
Tego tez nie przemyślałem,
Gdyby nie Geralt nie byłoby Alvina i całej tej hecy z Wielkim Mistrzem
A jak już jesteśmy w tym temacie
Ciekawe czy nasz wybór oddać Jakuba w ręce Gonu / zabić go samemu wpłynie na starcia z Dzikim Gonem, w końcu potrzebowali oni Źródła żeby przenosić się w miejscu i czasie, więc takie rozwiązanie czyniłoby bezsensowną fabułę Wiedźmina 3 (chyba że znowu usiłują zrobić z Ciri "inkubator" dla Władcy/Niszczyciela Światów). Poza tym Alvin/Jakub może jeszcze wrócić, w końcu nie wiadomo gdzie wylądował kiedy wydostał się z odmetów.
Nie wiem, czy ktoś jeszcze to spostrzegł, ale na Gameplayu obok Dijkstry siedzi sobie dwóch panów, jeden bawi się nożem, a drugi... hm... coś robi. A wiedząc, że Dijsktra poznał na pewnej przełęczy dwóch osobników, ośmielam się stwierdzić:
Insengrim Faoiltiarna i Boreas Mun pojawią się w Wiedźminie 3.
To nie jest zwykły przypadek, że DWÓCH (liczba nie jest pozbawiona wszakże znaczenia) ludzi siedzi obok Dijkstry, który jest personą niepozbawioną znaczenia, w zatłoczonym zamtuzie lub karczmie, mimo iż wobec tego, teoretycznie powinno siedzieć przy nim tak z 7 ludzików.
Co wy na to?
Insengrim Faoiltiarna i Boreas Mun pojawią się w Wiedźminie 3.
To nie jest zwykły przypadek, że DWÓCH (liczba nie jest pozbawiona wszakże znaczenia) ludzi siedzi obok Dijkstry, który jest personą niepozbawioną znaczenia, w zatłoczonym zamtuzie lub karczmie, mimo iż wobec tego, teoretycznie powinno siedzieć przy nim tak z 7 ludzików.
Co wy na to?
Nieee.... Raczej nie... Pewnie to jego szpiedzy. Ale nie wykluczam że Insengrim'a i Boreas'a nie będzie w Wiedźminie. Ale jestem pewien że to nie oni przy Dijstrze.
https://www.youtube.com/watch?v=CG8OjO0Vn64
3:06
wyraźnie widać że to jacyś zakapturzeni szpiedzy. Niczym Asasyni Jak pomocnicy Ezia z Brotherhooda wyglądają...
https://www.youtube.com/watch?v=CG8OjO0Vn64
3:06
wyraźnie widać że to jacyś zakapturzeni szpiedzy. Niczym Asasyni
Jak pomocnicy Ezia z Brotherhooda wyglądają...
Last edited: