To ja będę w tych niewielu. Mój Geralt ma jasno sprecyzowane priorytety i uganianie się za spódniczkami do nich nie należy. Nawet Triss niestety musiała pogodzić się z losem i elficka łaźnia tylko raz widziała jej wdzięki.
Tylko Yen! Zgadzam się w całej rozciągłości, prawie.
Mój Geralt kochał, kocha i będzie kochał wyłącznie Yen.
Z Triss łączyła go przyjaźń... Plus seks. Z Ves sympatia i seks. Do burdelu chadzał, ale sporadycznie.
Za to na metafizycznej płaszczyźnie (czy czymś podobnym) pozostaje wierny czarodziejce z Vengerbergu. Jedynie jej. Po grób. I dłużej
Zupełnie jak ten książkowy, co jednak nie przeszkodziło mu dogłębnie poznać Fringilli.
Mój Geralt kochał, kocha i będzie kochał wyłącznie Yen.
Z Triss łączyła go przyjaźń... Plus seks. Z Ves sympatia i seks. Do burdelu chadzał, ale sporadycznie.
Za to na metafizycznej płaszczyźnie (czy czymś podobnym) pozostaje wierny czarodziejce z Vengerbergu. Jedynie jej. Po grób. I dłużej
Zupełnie jak ten książkowy, co jednak nie przeszkodziło mu dogłębnie poznać Fringilli.
Z Fringillą to było czysto instrumentalne podejście. A Triss sama powinna się obawiać konsekwencji nadmiernie bliskich kontaktów z Geraltem, bo jest na tyle inteligentna, że zdaje sobie sprawę, co Yennefer jej zrobi gdy się dowie. A dowie się z całą pewnością. Jesień średniowiecza nie opisuje nawet w części tego, co ją spotka.
Oczywiście wszystko to przy założeniu, że Yennefer jest Yennefer.
Oczywiście wszystko to przy założeniu, że Yennefer jest Yennefer.
Ja tylko piszę, że sypianie i kochanie, to dla Geralta dwie, w znacznej mierze odrębne sprawy.
Nigdy nie miał specjalnych oporów przed małym co nieco na boku.
Nigdy nie miał specjalnych oporów przed małym co nieco na boku.
Redzi wciąż muszą płacić podatek, od uproszczeń wprowadzonych w jedynce. Triss zamiast Yen (ale z osobowością gdzieś pomiędzy książkowa Janeczką, a książkową Merigold), do tego substytut Ciri w postaci Alvina i całość przyprawiona wygodną amnezją. Oczywiście zapewne te zabiegi były potrzebne, by niedoświadczona ekipa mogła jakoś całość ogarnąć. Dwójka coś tam wyprostowała, acz przed trójką wciąż stoi potężne wyzwanie, by całość ładnie skonkludować jednocześnie zazębiając z książkami.
Odnośnie konfrontacji obu pań, to jakoś nie widzę jej w kategoriach przysłowiowego catfight. Dla mnie możliwości są dwie (oczywiście zakładając, że gracz dokonuje jedynie słusznego wyboru):
Odnośnie konfrontacji obu pań, to jakoś nie widzę jej w kategoriach przysłowiowego catfight. Dla mnie możliwości są dwie (oczywiście zakładając, że gracz dokonuje jedynie słusznego wyboru):
- Yen w prostych i dosadnych słowach uświadamia Triss, że to koniec zarówno jej relacji z Geraltem jak i z nią samą.
- Yen wiedziała o "związku" Geralta i godziła się na niego, ze względu na jakieś wyższe dobro, lub mniejsze zło. Ergo, czarodziejki współpracowały i z jakiegoś powodu trzymały to w tajemnicy przed wiedźminem.
Nie jestem pewien, czy potrafiłaby to zrobić. Wiele razy chciała i nie potrafiła, a i Geralt nie stał spokojnie ze spuszczoną głową.
"Baczyć aby trzeba, coby wiedźmaka nie dotykać, bo od tego oparszywieć można. A dziewki przed nim kryć, bo wiedźmak chutliwy jest ponad miarę wszelką..."
Ostatnie Życzenie
Ja podejrzewam, że ten opis wiedźmina został stworzony na podstawie obserwacji zachowań Geralta w młodości, co dość dobrze współgra z moją teorią o jego znacznym wieku.
Ostatnie Życzenie
Ja podejrzewam, że ten opis wiedźmina został stworzony na podstawie obserwacji zachowań Geralta w młodości, co dość dobrze współgra z moją teorią o jego znacznym wieku.
Nie, nigdy nie miała zamiaru kończyć relacji, co najwyżej przypomnieć Triss, gdzie jej miejsce. Jednak związek Janeczki i Geralta po śmierci Vilgefortza, to już zupełnie inny poziom. Wątpię, by tym razem skończyło się na przywoływaniu do porządku. A wiedźmin jak zwykle nie miałby nic do gadania.
W pierwszej części gry Triss nie chce ujawniać Geraltowi przeszłości, bo jak twierdzi nie chce wykreować jej wyobrażenia Geralta. Chce żeby sam siebie odnalazł i zbudował od nowa swoją osobowość.
Ciężko powiedzieć, czy to nie jest pewnego rodzaju wykorzystywanie amnezji Geralta do swoich własnych celów. Sam wiedźmin mówił na początku gry, że nie wie kim jest Triss, ale czuje, że kimś bardzo bliskim. Więc jakby nie patrzeć czarodziejka nie musiała go uwodzić, aby mieć.
Co ciekawe w W2, w czasie podróży do Flotsam
Ona sama, mówiąc iż pomoże w poszukiwaniach Yennefer, bo jest to winna zarówno jemu jak i jej, zdaje się akceptować to, że prędzej, czy później straci wiedźmina.
Zgodzę się w 100% z Eustachym.
Ciężko powiedzieć, czy to nie jest pewnego rodzaju wykorzystywanie amnezji Geralta do swoich własnych celów. Sam wiedźmin mówił na początku gry, że nie wie kim jest Triss, ale czuje, że kimś bardzo bliskim. Więc jakby nie patrzeć czarodziejka nie musiała go uwodzić, aby mieć.
Co ciekawe w W2, w czasie podróży do Flotsam
Wygląda na to, że Geralt jednak wiedział o tym wszystkim co było. Nie przeszkadzało mu to nadal zostać z Triss i "zwiedzać" elfie ruiny.
Ona sama, mówiąc iż pomoże w poszukiwaniach Yennefer, bo jest to winna zarówno jemu jak i jej, zdaje się akceptować to, że prędzej, czy później straci wiedźmina.
Zgodzę się w 100% z Eustachym.
Jakby na to nie patrzeć, namieszali sobie ładnie
No akurat "zwiedzanie" elfich ruin było zależne od decyzji gracza, mój Geralt nigdy tam z Triss nie harcował.
Again? Zdaje się, że udzieliłem już repliki w innym temacie. Nie szkodzi, powtórzę się.
Najprawdopodobniejszy wiek Geralta w trakcie Sagi to 50-60 lat. Zarówno według wywiadów, jak i wskazówek w książkach.
Jedynie w ostateczności mógłbym się przychylić do zdania centurystów, głoszących, że Białowłosy ma ponad setkę. Ale zrobię tak tylko wówczas, gdy AS wyłoży to jasno na tacy, bez owijania w bawełnę. Należy przy tym pamiętać, że stuletni Geralt to wymysł z niewydanego czwartego numeru nieregularnika "Biały Wilk" - autorzy "Gry Wyobraźni" chcieli opisać nowy setting czasowy umiejscowiony mniej więcej wówczas, gdy Korin z Visenną załatwiali Kościeja. A że 50 lat przed Sagą niezbyt przystawało do okresu "w którym przejazdy karawan kupców przypominały przemarsze wojsk, a wsi strzegły potrójne ostrokoły", wiek Geralta z wywiadu podwoili. Przy czym ich argumentacja (ponad 50 lat, więc 100 też się załapuje, czyż nie?) jest aktualna do dzisiaj.
Niemniej, w ostateczności mógłbym Geralta-stulatka zaakceptować. O ile AS potwierdziłby to w opowiadaniu czy powieści.
Geralta dwustuletniego nie zaakceptuję nigdy. Trzystu- i więcej również. Rozmyśla o Powstaniu Elireny? Ma duszę romantyka, ot co. Ja też potrafię czasem zadumać się nad hipokryzją Achajów zrównujących Troję z ziemią. Co nie oznacza, że jestem równolatkiem Hektora czy Priama.
Gdyby Geralt żył w czasach spisania księgi cytowanej przez babkę, żaden (żaden) eliksir nie umożliwiłby mu jakichkolwiek, nawet krótkotrwałych kontaktów fizycznych z niewiastami. Szczególnie z czarodziejkami, w końcu były dość wymagające. A już na pewno nie z pewną kruczowłosą femme fatale, trzymającą podobno w kolekcji w Vengerbergu autentycznego rzekomo fallusa trolla górskiego, gustującą w sypianiu na wypchanych jednorożcach.
Last edited:
Według Ciebie. A twierdząc, że tylko Ty masz rację, dodatkowo innych sfrustrujesz.
Nie twierdzę, że tylko ja mam rację. Half-centurystów jest wielu, obraziłbym ich, gdybym powiedział, że tylko ja propaguję podobne poglądy.
Geralt z epilogu prawdopodobnie albo przyśnił się Nimue, albo w jakiś sposób otrzymał moc od Ciri. Niemniej, nawet mógłby się przenieść teoretycznie w przeszłość Kontynentu. Ale to nie byłby "Geralt w młodości", jak pisałeś, lecz "Geralt w średnim/umiarkowanie podeszłym wieku skaczący po miejscach i czasach".
Ja jednak myślę, że jest trochę więcej przesłanek (czyt. nieścisłości) w sadze popierających ponad stuletni wiek Geralta niż plany ekipy od GW. W książkach jest równie dużo argumentów za 50 - 60 letnim Geraltem, jak i za 100+ letnim wiedźminem. Są przecież konkretne cytaty potwierdzające zarówno jedną jak i drugą teorię. Znaczy się Sapek sprawę spaprał albo uznał za nieistotną.
Zatem kwestia wieku Gerwanta, to kwestia interpretacji i gustu, nie tego, kto ma rację, a kto nie.
Last edited: