można zachować seva przed wyborem w pierwszym akcie ( przynajmniej ja tak zrobiłem i po przejściu ścieżki Vernona wczytałem właśnie ten fragment . Zaoszczędziło to trochę czasu bo szybko chciałem poznać jakie są misje po drugiej stronie mgłyParachrist said:
@Parachrist W W2 byłem zainteresowany fabułą, gameplay nie odpowiadał mi tak bardzo (zbyt duża powtarzalność i słaby balans), dlatego przechodząc W2 po raz kolejny byłem zainteresowany tymi wątkami, które przegapiłem za pierwszym razem ze względu na fabularne rozgałęzienia itp., a reszta mnie zbytnio nie interesowała. Wg mnie replayability jest znacznie większe, gdy sam gameplay jest miodny - po prostu gra broni się wtedy sama, nawet gdy znamy ją na wylot.
Na pewno przeczytałeś całą Sagę do końca? Ciri wyrywa się z rąk Gonu już w pierwszych rozdziałach "Pani Jeziora". A Yennefer była nazywana "Yen" przez Geralta niemal od początku ich znajomości, od "Ostatniego Życzenia".Cossy said:II. Piszesz "Yen", a nie "Yennefer" (w grze tylko przy pobocznej rozmowie z Jaskrem Geralt mówi "Yen" [jeśli dobrze pamiętam]), więc domyślam się, że czytałeś książkę w której Ciri trafia w ręce Aen Elle - Dzikiego Gonu (ja tak to odebrałem). Więc zagadka Gonu rozwiązana/> (chyba)
A Ciri ja nie chcę spotkać. Chcę nią zagrać
Ja akurat miałem na odwrót. Dla mnie system walki rewelacja, tak jak chodzi o animację, płynność, łatwość w wykonywaniu combosów, jak i mechanikę pod nią zaprzęgniętą(czyli że statystyki też odgrywały istotną rolę). Oprawa audio wizualna też 9+/10. Natomiast samą stroną fabularną byłem rozczarowany(polityka głupcze). Lubię jak produkcja angażuje mnie emocjonalnie, natomiast wybory polityczne zbyt emocjonalne nie są, bo gubi się w nich problemy jednostki. Gdyby natomiast było mnóstwo małych smaczków takich jakich przykład podał wsad3a, gra zaskakiwała by mnie co chwilę i nie nudziła. A tutaj za drugim podejściem doskonale wiedziałem jak gra się potoczy(pójdę w inną lokację z całkowicie innymi questami). Brak było zaskoczenia. Kwestia smakuYngh said:
Jeśli chodzi o walkę, to moim zdaniem teraz należałoby popracować nad sposobami obrony, tak by walka nie traciła na płynności, uniki powinny być jakieś wprowadzone, w końcu książkowy Geralt głównie nimi czarował przeciwników. Możnaby było zastosować coś takiego, że po uniku mamy szansę(dość wysoką, albo trzeba wyczuć moment żeby ją zastosować) na zabójczą kontrę czy coś(przeciwnik jest w końcu wtedy odsłonięty i możemy go ciachnąć gdzie chcemy).
Dobra zróbmy małe podsumowanko fabularne ok?
1. Akcja dzieje się w Nilfgardzie
- W Królestwach Północy za wiele się działo, każdy gracz inaczej podszedł do problemu więc żeby nikogo nie obrazić akcja musi się dziać w Nilfgradzie bo tam żadne tereny się nie zmieniły
2. Wybór pomiędzy Triss/Yen/neutralnością
- Czemu neutralnością? Stań sobie z daleka i patrz jak się będą o ciebie zabijać
3. Możliwe że rozwinie się wątek dwóch wiedźminów o których wspomniał Letho
- Nieważne czy go zabijemy czy pozostawimy przy życiu i tak już go nie spotkamy, a Serit i Egan nie żyją. Więc może ich spotkamy?
4. Szkoła wiedźmińska
- Nie mówie o tej w Kearh Morhen, tylko o tej ze szkoły węża, Letho mówi że cesarz ją odbuduje, więc może to będzie nasza główna baza wypadowa? Gdzie będziemy pomagać tworzyć i ćwiczyć wiedźminów jak w AC brotherhood.
5. Dziki gon
j.w. Letho wspomina że szkoła węża została stworzona żeby rozwiązać zagadkę Dzikiego Gonu, więc szkoła węza z pewnością nam pomoże.
6. Ciri
Wątpię żebyśmy ją spotkali, może po wątku z dzikim gonem się na chwile pojawi.
7. Wątki
Świetny pomysł na kilka różnych wątków! Jak w skyrim! Jeden będzie dotyczył Dzikiego gonu i szkoły węża, inny Triss i Yennefer, a trzeci 3 wojny w królestwach północy.
8. Moc zadań pobocznych
- Nie tylko tych krótkich ale też tych rozbudowanych gdzie problematyka jakieś 30 minut zajmuje.
9. Konie
Kunie to świetny pomysł na podróżowanie po Nilfgradzie nie sądzicie?
1. Akcja dzieje się w Nilfgardzie
- W Królestwach Północy za wiele się działo, każdy gracz inaczej podszedł do problemu więc żeby nikogo nie obrazić akcja musi się dziać w Nilfgradzie bo tam żadne tereny się nie zmieniły
2. Wybór pomiędzy Triss/Yen/neutralnością
- Czemu neutralnością? Stań sobie z daleka i patrz jak się będą o ciebie zabijać
3. Możliwe że rozwinie się wątek dwóch wiedźminów o których wspomniał Letho
- Nieważne czy go zabijemy czy pozostawimy przy życiu i tak już go nie spotkamy, a Serit i Egan nie żyją. Więc może ich spotkamy?
4. Szkoła wiedźmińska
- Nie mówie o tej w Kearh Morhen, tylko o tej ze szkoły węża, Letho mówi że cesarz ją odbuduje, więc może to będzie nasza główna baza wypadowa? Gdzie będziemy pomagać tworzyć i ćwiczyć wiedźminów jak w AC brotherhood.
5. Dziki gon
j.w. Letho wspomina że szkoła węża została stworzona żeby rozwiązać zagadkę Dzikiego Gonu, więc szkoła węza z pewnością nam pomoże.
6. Ciri
Wątpię żebyśmy ją spotkali, może po wątku z dzikim gonem się na chwile pojawi.
7. Wątki
Świetny pomysł na kilka różnych wątków! Jak w skyrim! Jeden będzie dotyczył Dzikiego gonu i szkoły węża, inny Triss i Yennefer, a trzeci 3 wojny w królestwach północy.
8. Moc zadań pobocznych
- Nie tylko tych krótkich ale też tych rozbudowanych gdzie problematyka jakieś 30 minut zajmuje.
9. Konie
Kunie to świetny pomysł na podróżowanie po Nilfgradzie nie sądzicie?
Pozbierałem myśli, tym razem rozwinmy temat Wojen Połnocy.
1. Decyzje
Często widze na forach teksy tego typu ,,Napewno to państwo Saski będzie miało największy wkład w wojne'' lub ,,To Iorweth i Yaevinn'' będą bohaterami... w życiu się tak nie uśmiałem. Scieżka Scoiatel/Iorweth to najgorsza z możliwych. Czemu? Proste gdzie w pierwszej częsci król mógłby dać pewną ałtonomie elfom w dwójce już tego nie będzie, bo Temeria albo się rozpadnie albo zostanie przyłączona do Redanii i Kaedwen. A co do państwa Saskii cóż, co może zdziałać 2 tysiące chłopów przeciw 300 tysiącom wyćwiczonych Nilfgradzkich szermierzy?
Więc jaki jest najlepszy wybór ścieżek?
Zakon/Roche, wiem że to nie sprawiedliwe wobec elfów ale przynajmniej Królestwa Północy mogą się wybronić. Wyobraście sobie Zakon Płonącej Róży w Temerii i Redanii, plus Adda żeni się z Radowidem, plus Anais jest pod jego opiekom, plus Henselt wącha kwiatki od spodu, plus polowanie na czarownice równa się? Odbicie wojsk Nilfgradzkich przynajmniej w zachodzniej części Królewst Połnocy. Więc ten wybór jest najlepszy.
2. Królobójcy.
Ten kto czytał sage pewnie już się domyśla, chodźi o to że wnuk króla Koviru opowiada jak zabili mu dziaka(a może to był jego syn? Nie pamiętam) tak Esterad Thyssen zostanie zabity. Czyżby zabójcy królów kontratakowali?
1. Decyzje
Często widze na forach teksy tego typu ,,Napewno to państwo Saski będzie miało największy wkład w wojne'' lub ,,To Iorweth i Yaevinn'' będą bohaterami... w życiu się tak nie uśmiałem. Scieżka Scoiatel/Iorweth to najgorsza z możliwych. Czemu? Proste gdzie w pierwszej częsci król mógłby dać pewną ałtonomie elfom w dwójce już tego nie będzie, bo Temeria albo się rozpadnie albo zostanie przyłączona do Redanii i Kaedwen. A co do państwa Saskii cóż, co może zdziałać 2 tysiące chłopów przeciw 300 tysiącom wyćwiczonych Nilfgradzkich szermierzy?
Więc jaki jest najlepszy wybór ścieżek?
Zakon/Roche, wiem że to nie sprawiedliwe wobec elfów ale przynajmniej Królestwa Północy mogą się wybronić. Wyobraście sobie Zakon Płonącej Róży w Temerii i Redanii, plus Adda żeni się z Radowidem, plus Anais jest pod jego opiekom, plus Henselt wącha kwiatki od spodu, plus polowanie na czarownice równa się? Odbicie wojsk Nilfgradzkich przynajmniej w zachodzniej części Królewst Połnocy. Więc ten wybór jest najlepszy.
2. Królobójcy.
Ten kto czytał sage pewnie już się domyśla, chodźi o to że wnuk króla Koviru opowiada jak zabili mu dziaka(a może to był jego syn? Nie pamiętam) tak Esterad Thyssen zostanie zabity. Czyżby zabójcy królów kontratakowali?
Błędów jest więcej, ale pozostałe ortograficzne można zrzucić na karb słabo reagującego Alta ostatecznie. A stylistyka to coś, o co Autor się nie potknął...arkan997 said:
A odnośnie treści - na ile można było ją zrozumieć - co to ma do fabuły, czy też rozwiązań, które Autor chciałby widzieć w kolejnej odsłonie przygód ulubionego zabójcy potworów? Jak dla mnie wygląda to tylko na wyśmiewanie moralnych wyborów części społeczności, która uważa, że elfy mogą być wolne... :>
O ile poprzedni post bardzo mi się podobał (chociaż od błędów również wolny nie był...), tak ten szczerze mówiąc tylko mnie zdenerwował. XD
Właśnie sztuką jest ukazanie problemów jednostek w obliczu małej i wielkiej polityki. Spójrz na serial Rzym, który przedstawiał zarówno ważne wydarzenia historyczne, jak i losy poszczególnych jednostek (zarówno liderów, jak i zwykłych "mrówek"). Gra o Tron - to samo, a w książkach jest to jeszcze bardziej wyeksponowane (mnóstwo postaci i mnóstwo polityki, intryg, bitew itp.). To da się połączyć, mimo iż nie jest to proste. Poza tym uważam, że Wiedźmin 2 wypadł pod tym względem całkiem nieźle - w końcu miało się wpływ na losy wielu postaci i w większości wypadków nie były to zwykłe kukiełki, ale dość wiarygodne postacie. Słabo wypadły jednak momenty, w których kontrolowało się X czy Y, bo były zrobione na odwal się i umiejętności Geralta w jakiś sposób wpływały na umiejętności tych postaci />/>.Parachrist said:Ja akurat miałem na odwrót. Dla mnie system walki rewelacja, tak jak chodzi o animację, płynność, łatwość w wykonywaniu combosów, jak i mechanikę pod nią zaprzęgniętą(czyli że statystyki też odgrywały istotną rolę). Oprawa audio wizualna też 9+/10. Natomiast samą stroną fabularną byłem rozczarowany(polityka głupcze). Lubię jak produkcja angażuje mnie emocjonalnie, natomiast wybory polityczne zbyt emocjonalne nie są, bo gubi się w nich problemy jednostki. Gdyby natomiast było mnóstwo małych smaczków takich jakich przykład podał wsad3a, gra zaskakiwała by mnie co chwilę i nie nudziła. A tutaj za drugim podejściem doskonale wiedziałem jak gra się potoczy(pójdę w inną lokację z całkowicie innymi questami). Brak było zaskoczenia. Kwestia smaku
W tle zawsze jest jakaś polityka. Ale jeśli ona wychodzi na pierwsze miejsce, to historia(przynajmniej w grach komputerowych) mnie nie angażuje emocjonalnie, ponieważ wybory sprowadzają się wówczas do przesądzania o losie mas, a nie jednostek.
Tak jak w Wiedźminie 2, gdzie była rozmowa z której wynikało, że nasze decyzje wpłynęły na losy jakiegoś królestwa. Dobrze, tylko co mnie to obchodzi, skoro nie poznałem ludzi i nieludzi w nich zamieszkujących. Kluczową sprawą są tu proporcje pomiędzy wielką polityką, tym jak potoczą się dzieje królestw itd. a losami napotkanych NPC-ów. Dla mnie w W2 za dużo było bredzenia o polityce.
Mnie się akurat polityka w W2 podobała, czyniła też grę bardziej "dorosłą", bo w politykę bawią się głównie duże dzieci. Czasem być może brakowało spojrzenia od strony jednostek, które daną decyzją zostaną dotknięte, ale wpłynęły na to pewnie ograniczenia budżetowe i czasowe. Nie można zrobić wszystkiego.
Nie zgadzam się, że nasze wybory przesądzały tylko o wyborach mas, przynajmniej nie w każdym przypadku. Widać to zwłaszcza na przykładzie zadań pobocznych.
Nie zgadzam się, że nasze wybory przesądzały tylko o wyborach mas, przynajmniej nie w każdym przypadku. Widać to zwłaszcza na przykładzie zadań pobocznych.
Według mnie Emhyr dowiedział się o Loży i do tego miał do pomocy Letho i jego kumpli, którzy mieli utworzyć sprzyjający grunt pod inwazję. Zapewne gdyby nie wiedział o Loży to by się wstrzymał z atakiem, dopóki nie stworzy odpowiednio potężnej armii. Nic dziwnego w tym, że Emhyr chcę zdobyć Północ, a jak to mówią: do trzech razy sztukaSMiki55 said:
/>
Mam kilka uwag na tematy bardziej techniczne.
Po pierwsze praca kamery. Miałem niedawno nieprzyjemność grać w kilka gier, które "trzęsąca się kamera" uczyniła praktycznie niegrywalnymi. Developerzy często myślą, że w czasie biegu dodanie tego efektu uczyni sceny bardziej dynamicznymi. Jest to absolutny błąd bo jedyne co można w ten sposób osiągnąć to ból oczu u graczy. Człowiek ma po to zmysł równowagi, aby przy poruszaniu się "świat się nie trząsł" więc jeśli gramy i nagle w czasie sprintu na monitorze mamy tego typu efekty niespecjalne odczytujemy je jako coś nienaturalnego.
Druga sprawa to niepotrzebne QTE. Po co dodawać QTE przy otwieraniu bramy polegający na szybkim klikaniu danym klawiszem? Jeśli o mnie chodzi należy ten element całkowicie wyeliminować z gier bo niemal każdy recenzent i gracz podaje go jako minus.
Trzeci problem to "lepkie ściany". Niektóre gry mają taki problem, że postać od razu zatrzymuje się po dotknięciu jakichkolwiek tekstur. W1 i W2 nie miały tego problemu więc myślę, że w W3 też uda się tego uniknąć (ale nie zaszkodzi napisać).
Po pierwsze praca kamery. Miałem niedawno nieprzyjemność grać w kilka gier, które "trzęsąca się kamera" uczyniła praktycznie niegrywalnymi. Developerzy często myślą, że w czasie biegu dodanie tego efektu uczyni sceny bardziej dynamicznymi. Jest to absolutny błąd bo jedyne co można w ten sposób osiągnąć to ból oczu u graczy. Człowiek ma po to zmysł równowagi, aby przy poruszaniu się "świat się nie trząsł" więc jeśli gramy i nagle w czasie sprintu na monitorze mamy tego typu efekty niespecjalne odczytujemy je jako coś nienaturalnego.
Druga sprawa to niepotrzebne QTE. Po co dodawać QTE przy otwieraniu bramy polegający na szybkim klikaniu danym klawiszem? Jeśli o mnie chodzi należy ten element całkowicie wyeliminować z gier bo niemal każdy recenzent i gracz podaje go jako minus.
Trzeci problem to "lepkie ściany". Niektóre gry mają taki problem, że postać od razu zatrzymuje się po dotknięciu jakichkolwiek tekstur. W1 i W2 nie miały tego problemu więc myślę, że w W3 też uda się tego uniknąć (ale nie zaszkodzi napisać).
Teraz głównie w politykę bawią się gimnazjaliści, którzy zakochali się w liderze swojej wymarzonej partii, i nakłąniają do głosowania na jedynego słusznego kandydataYngh said:
. Ja się osobiście polityką brzydzę, bo dla mnie politycy to już nie ludzie. Ale żeby nie robić off topicu, to ja się zgadzam z tym że bardziej mnie chwytały za serce wybory w których przesądzałem o tym co się stanie z osobą którą zdążyłem polubić. Książkowy wiedźmin też raczej stroni od polityki, i wolałby się zająć swoimi sprawami, ale to jest RPG gdzie każdy pewnie będzie miał wybór ratować bliskich, czy ratować północ.
Cesarstwo jest ogromne, jedna baza nie wystarczy. Myślę że zamiast bazy, w każdym obszarze odwiedzanym przez gracza i jego kompanię mogłoby być jakieś obozowisko drużyny Geralta w której można porozmawiać z towarzyszami, napić się czegoś wysokoprocentowego, zjeść coś (w końcu jedzenie powinno do czegoś służyć...), a także wybrać, którzy członkowie drużyny będą mu towarzyszyć podczas wykonywania najbliższych zadań.arkan997 said:
Mam też pomysł na nowy sposób rozdawania talentów. Geralt umie już właściwie wszystko, więc talenty można by wydawać na ulepszanie zdolności drużyny.
Można by też ustawić styl walki drużyny. Domyślnie cała kompania chroniłaby Geralta, ale wówczas nawet na łatwym poziomie trudności mogłaby zostać pokonana. Należy więc lepiej przydzielić role w drużynie.
Powyższe przykłady są jedynie szkicem systemu walki w drużynie, sądzę, że wymaga on dopracowania.