Bardziej prawdopodobne, że REDzi będą próbowali nawiązywać do Imperium Rzymskiego, więc możliwe, że i sam klimat będzie bliższy klimatowi Włoch.wsad3a said:
Faktycznie. Jednak bym się upierał, że taka miała być analogia, nawet jeśli to północ Francji. Poza tym biorąc pod uwagę położenie Korathu i Zerrikanii i nawiązania kulturowe lubię przyjmować, że Nilfgaard to Rzym.SMiki55 said:
Generalnie musimy pamiętać o czym wielokrotnie Sapkowski sam opowiadał - on pisząc nie myśli obrazami. Dla niego ten świat to były zawsze tylko słowa i popełnił w ten sposób sporo nieścisłości, które możemy sobie kreatywnie wypełnić, albo zignorować. Ale rozłożenia lądów już bym się nie czepiał, większość naszych też leży na półkuli północnej (z 66% chyba).
Rzym? Też czytałem ten podręcznik, szczerze mówiąc autorzy kapkę przesadzili z nawiązaniami. Jeśli już porównywać Nilfgaard do istniejących państw, to mi się kojarzy raczej ze świeckimi Prusami, po uniezależnieniu się od Polski. Ewentualnie nowożytna Hiszpania - podboje, potęga...
Ale należy pamiętać, że każdy powinien wyobrażać sobie świat tak, jak chce.
Ale należy pamiętać, że każdy powinien wyobrażać sobie świat tak, jak chce.
Włączając się do dyskusji o Nilfgaardzie i (niezamierzenie) będąc wszystkim na przekór powiem moje skojarzenia odnośnie jego umiejscowienia w naszej rzeczywistości (położenie geograficzne państwa nie będzie jednak wyznacznikiem).
Otóż osobiście Nilfgaard przywodzi mi na myśl... Rosję, ewentualnie Chiny (albo miks tych obydwu). Zanim odniosą się krzyki i zostanę wdeptany w ziemię (przez argumenty innych), wyjaśnię co mam na myśli (a przynajmniej spróbuję).
W wyobrażeniach Sapkowskiego Nilfgaard to duże, liczące się mocarstwo z rządami "twardej ręki". Jak by nie patrzeć Rosja (niekoniecznie obecnego okresu, ale niektóre aspekty pozostały do dziś). Podbite kraje miały namiastkę władzy oraz swego rodzaju autonomii, ale wciąż były ze wszech miar podległe cesarstwu (praktycznie we wszystkich ważniejszych decyzjach). Nie wiem czy tylko ja mam tutaj skojarzenia ze Związkiem Radzieckim. Dodatkowo Nilfgaard to, pod względem powierzchni olbrzymi, niemal nieprzebyty kraj. Jeszcze z takim nieco odmiennym klimatem kultury niż Królestwa Północy. To daje mi kolejne skojarzenia z naszym wschodnim sąsiadem, którego zwyczaje, mimo iż są Słowianami, zdają się różnić i mieć nutkę (bliskowschodniej) egzotyczności. Kolejne skojarzenie to architektura (mowa tutaj zwłaszcza o stolicy, czyli Nilfgaardzie). W książkach jest ona niezwykle wyniosła i bogata (przecież to Miasto Złotych Wież), co przywodzi mi na myśl pozłacane kopuły cerkwi w Moskwie.
Teraz kwestia Chin. Otóż, jak wiadomo Nilfgaard to również potęga gospodarcza. Ich produkty zalewały inne kraje, jednocześnie będąc zbyt tanie aby można z nimi konkurować. Tu właśnie przechodzimy do naszych Chin, które są chyba największą (?) fabryką w naszym świecie, a dodatkowo jedną z najdynamiczniej rozwijających się gospodarek (nawet w obecnym kryzysie).
Dodatkowo za powyższymi przykładami przemawia pewien rodzaj propagandy potęgi oraz sukcesu, który stanowi (bądź stanowił) istotny element polityki powyższych państw.
P.S.Potęga militarna też znajdzie się w obydwu przykładach. Wystarczy wybrać odpowiedni okres historii (chyba nie muszę przypominać jak Napoleon oraz Hitler przejechali się na próbach podboju Rosji).
Otóż osobiście Nilfgaard przywodzi mi na myśl... Rosję, ewentualnie Chiny (albo miks tych obydwu). Zanim odniosą się krzyki i zostanę wdeptany w ziemię (przez argumenty innych), wyjaśnię co mam na myśli (a przynajmniej spróbuję).
W wyobrażeniach Sapkowskiego Nilfgaard to duże, liczące się mocarstwo z rządami "twardej ręki". Jak by nie patrzeć Rosja (niekoniecznie obecnego okresu, ale niektóre aspekty pozostały do dziś). Podbite kraje miały namiastkę władzy oraz swego rodzaju autonomii, ale wciąż były ze wszech miar podległe cesarstwu (praktycznie we wszystkich ważniejszych decyzjach). Nie wiem czy tylko ja mam tutaj skojarzenia ze Związkiem Radzieckim. Dodatkowo Nilfgaard to, pod względem powierzchni olbrzymi, niemal nieprzebyty kraj. Jeszcze z takim nieco odmiennym klimatem kultury niż Królestwa Północy. To daje mi kolejne skojarzenia z naszym wschodnim sąsiadem, którego zwyczaje, mimo iż są Słowianami, zdają się różnić i mieć nutkę (bliskowschodniej) egzotyczności. Kolejne skojarzenie to architektura (mowa tutaj zwłaszcza o stolicy, czyli Nilfgaardzie). W książkach jest ona niezwykle wyniosła i bogata (przecież to Miasto Złotych Wież), co przywodzi mi na myśl pozłacane kopuły cerkwi w Moskwie.
Teraz kwestia Chin. Otóż, jak wiadomo Nilfgaard to również potęga gospodarcza. Ich produkty zalewały inne kraje, jednocześnie będąc zbyt tanie aby można z nimi konkurować. Tu właśnie przechodzimy do naszych Chin, które są chyba największą (?) fabryką w naszym świecie, a dodatkowo jedną z najdynamiczniej rozwijających się gospodarek (nawet w obecnym kryzysie).
Dodatkowo za powyższymi przykładami przemawia pewien rodzaj propagandy potęgi oraz sukcesu, który stanowi (bądź stanowił) istotny element polityki powyższych państw.
P.S.Potęga militarna też znajdzie się w obydwu przykładach. Wystarczy wybrać odpowiedni okres historii (chyba nie muszę przypominać jak Napoleon oraz Hitler przejechali się na próbach podboju Rosji).
Nilfgaard raczej średnio kojarzy mi się z ZSRR. Szczerze, to te dalekie wypady kawalerie bardziej przywodzą na myśl Blitzkrieg 
/>/>. Pod względem militarnym potężne, zdyscyplinowane wojsko przywodzi na myśl Rzym, Prusy czy Niemcy. Rosja co prawda siłą militarną była, ale nigdy żadnego podoju Europy nie dokonała, zawsze miała problem w konfrontacji z zachodnimi armiami (czy to Szwedzi, czy Francuzi, czy Niemcy), a wspomniane przez Ciebie zwycięstwa rodziły się w wielkich bólach (straty zazwyczaj większe lub znacznie większe niż straty wrogów) i były wynikiem prowadzenia wojny na wyniszczenie (a nie taktycznego geniuszu), w dodatku w obu przypadkach chodziło głównie o walkę na swoim terytorium. No i nie słyszałem, by Nilfgaard był wspomagany przez srogie zimy ;>. REDzi też kiedyś palnęli, że Niflgaard to totalitaryzm i Trzecia Rzesza />/>.
Tak czy siak, wg mnie skojarzenia z Rosją są jednak uprawnione, ale tylko wtedy, jeżeli mówimy o carskiej Rosji, chociaż wszelcy cesarze oczywiście zawsze będą się też kojarzyć z Rzymem (ale nie republikańskim, oczywiście). Chiny - tutaj wg mnie porównanie na wyrost, brakuje trochę pewnej egzotyki, jeżeli uznać, że Północne Królestwa są analogią Europy. Pewne połączenie carskiej Rosji i Imperium Rzymskiego byłoby ciekawym rozwiązaniem i w zasadzie chciałbym coś takiego zobaczyć w W3/>/>.
/>/>. Pod względem militarnym potężne, zdyscyplinowane wojsko przywodzi na myśl Rzym, Prusy czy Niemcy. Rosja co prawda siłą militarną była, ale nigdy żadnego podoju Europy nie dokonała, zawsze miała problem w konfrontacji z zachodnimi armiami (czy to Szwedzi, czy Francuzi, czy Niemcy), a wspomniane przez Ciebie zwycięstwa rodziły się w wielkich bólach (straty zazwyczaj większe lub znacznie większe niż straty wrogów) i były wynikiem prowadzenia wojny na wyniszczenie (a nie taktycznego geniuszu), w dodatku w obu przypadkach chodziło głównie o walkę na swoim terytorium. No i nie słyszałem, by Nilfgaard był wspomagany przez srogie zimy ;>. REDzi też kiedyś palnęli, że Niflgaard to totalitaryzm i Trzecia Rzesza />/>.Tak czy siak, wg mnie skojarzenia z Rosją są jednak uprawnione, ale tylko wtedy, jeżeli mówimy o carskiej Rosji, chociaż wszelcy cesarze oczywiście zawsze będą się też kojarzyć z Rzymem (ale nie republikańskim, oczywiście). Chiny - tutaj wg mnie porównanie na wyrost, brakuje trochę pewnej egzotyki, jeżeli uznać, że Północne Królestwa są analogią Europy. Pewne połączenie carskiej Rosji i Imperium Rzymskiego byłoby ciekawym rozwiązaniem i w zasadzie chciałbym coś takiego zobaczyć w W3
/>/>.
Tak swoją drogą dyskusja o Nilfgaardzie była już w tym temacie 2 razy
Nilfgaard przypomina każde wielkie imperium nawet USA. Przyjrzyjcie się słowom Shilard,a z początku W2, ze Nilfgaard przyniósł podbitym krajom pokój i kulturę. Stany też niby bronią pokoju i przynoszą amerykański styl życia (to, że nie potrafią doprowadzić sprawy do końca to inna bajka, gdyż bez pacyfikacji wiosek, masowych egzekucji itp nie da się siłą niczego narzucić). Swoją drogą wybór ścieżki pomiędzy Nilfgardeem a Północą może być ciekawy dla graczy z Ameryki zwłaszcza jeśli zauważą podobieństwo między Nilfgaardem a USA. Już teraz mieli niezły problem z tym, że stają po stronie Wiewiórek czyli terrorystów.
Nilfgaard przypomina każde wielkie imperium nawet USA. Przyjrzyjcie się słowom Shilard,a z początku W2, ze Nilfgaard przyniósł podbitym krajom pokój i kulturę. Stany też niby bronią pokoju i przynoszą amerykański styl życia (to, że nie potrafią doprowadzić sprawy do końca to inna bajka, gdyż bez pacyfikacji wiosek, masowych egzekucji itp nie da się siłą niczego narzucić). Swoją drogą wybór ścieżki pomiędzy Nilfgardeem a Północą może być ciekawy dla graczy z Ameryki zwłaszcza jeśli zauważą podobieństwo między Nilfgaardem a USA. Już teraz mieli niezły problem z tym, że stają po stronie Wiewiórek czyli terrorystów.
Bardziej pasuje porównanie do Rosji niż USA . W USA panuje demokracja a w Rosji , to nie do końca tak samo w Nilfgardzie. Nilfgard i Rosja to cesarstwa .Sapkowski się właśnie wzorował na Rosji.wsad3a said:Tak swoją drogą dyskusja o Nilfgaardzie była już w tym temacie 2 razy
Nilfgaard przypomina każde wielkie imperium nawet USA. Przyjrzyjcie się słowom Shilard,a z początku W2, ze Nilfgaard przyniósł podbitym krajom pokój i kulturę. Stany też niby bronią pokoju i przynoszą amerykański styl życia (to, że nie potrafią doprowadzić sprawy do końca to inna bajka, gdyż bez pacyfikacji wiosek, masowych egzekucji itp nie da się siłą niczego narzucić). Swoją drogą wybór ścieżki pomiędzy Nilfgardeem a Północą może być ciekawy dla graczy z Ameryki zwłaszcza jeśli zauważą podobieństwo między Nilfgaardem a USA. Już teraz mieli niezły problem z tym, że stają po stronie Wiewiórek czyli terrorystów.
@wsad3a Ustrój i etos USA mają niewiele wspólnego z Nilfgaardem wg mnie. Porównanie na siłę.
@Yngh, @michalek12345
Nie chodzi mi oczywiście o to że w całości Nilfgaard i USA mają ten sam ustrój i wszystko inne, ale to to że pewne elementy państwa są podobne. Po prostu wszystkie imperia mają pewne cechy wspólne. Tak więc w przypadku Nilfgardu odnajdziemy elementy: Rzymu - rozwój od państwa miasta do imperium, Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego - ustrój polityczny, Związku Radzieckiego - stosunek do narodów podbitych, III Rzeszy - sposób podbijania ościennych państw (grupy armii)etc.
Nie chodzi mi oczywiście o to że w całości Nilfgaard i USA mają ten sam ustrój i wszystko inne, ale to to że pewne elementy państwa są podobne. Po prostu wszystkie imperia mają pewne cechy wspólne. Tak więc w przypadku Nilfgardu odnajdziemy elementy: Rzymu - rozwój od państwa miasta do imperium, Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego - ustrój polityczny, Związku Radzieckiego - stosunek do narodów podbitych, III Rzeszy - sposób podbijania ościennych państw (grupy armii)etc.
No to popatrzmy z Sagą w jednej ręce, a mapą w drugiej:dmitrij said:
- w czasach Wiedźmina nie zamarzały porty w zatoce Praksedy, 100 lat później nie zamarzał tylko Port Vanis. W naszym świecie Bałtyk zamarza mniej więcej na północ od Rygi. Oczywiście trzeba wziąć poprawkę na to, ze zatoka zamarza szybciej niż otwarte morze. I na poziom zasolenia, który w Bałtyku jest dość niski
- w Talgarze rosły ogórki i dynie, w Caingorn uprawiano słonecznik i łubin - to mniej więcej odpowiada naszej strefie klimatycznej, nawet z przesunięciem kilkaset kilometrów na południe. Słonecznika w Polsce się nie uprawia.
- w Kaedwen były winnice (wprawdzie z kiepskim winem) - w Polsce winnice były na Dolnym Sląsku i koło Zielonej Góry w czasie średniowiecznego optimum klimatycznego, zaczęły powracać dopiero w latach 90, gdy klimat się znów ocieplił. A Pontar to południowa granica Kaedwen.
- nad Albą śnieg był sensacją - czyli Nilfgaard i Vicovaro odpowiadały mniej więcej południowym wybrzeżom Morza Śródziemnego
Mieszkam w okolicach Bydgoszczy. Mój pradziadek swego czasu hodował na swojej działce nad Brdą słoneczniki. Moja do dzisiaj żyjąca babcia hoduje winogrona. Co roku starcza ich na kilka sporych butli (mówię o tych gigantycznych butlach do przechowywania wina; w jednej takiej zmieści się tyle wina co w kilkudziesięciu zwykłych butelkach). Tak więc argumenty chybione.AlojzyFrak said:
Jeśli miałbym podzielić Kontynent na dwa bloki polityczne, nawiązując do podziałów w średniowieczu, to mam nieco inne zdanie. Rosjanie są Słowianami, a Cesarstwo nic z tej słowiańskości w sobie nie ma. Nilfgaard jest jakby... mniej słowiański, bardziej zachodni. Z tego okresu najbardziej pasuje Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego. Natomiast zacofane Królestwa Północne to swojskie klimaty: średniowieczne Czechy, Polska, Litwa... A carską Rosję bardziej mi Kaedwen przypomina, nie Nilfgaard.AlojzyFrak said:
Tak więc średniowieczna Europa Zachodnia z naciskiem na Święte Cesarstwo, a Królestwa Północne to Europa Środkowo-Wschodnia i Wschodnia.
A z późniejszego okresu do Nilfgaardu pasują choćby nowożytna Hiszpania oraz Cesarstwo Pruskie. To ostatnie według mnie jest najbardziej "nilfgaardzkie".
zi3lona said:
zi3lona said:
Chodzi mi o uprawę na skalę przemysłową. Pól słoneczników, takich jak w Rumunii, Bułgarii czy na Węgrzech, w Polsce nie widziałem. Oleju słonecznikowego też się nie tłoczy- ot hoduje chłop zagon słonecznika do poskubania. Uprawa winorośli na większą skalę to też melodia ostatnich lat. Szlachetne odmiany wymarzały (chyba, że koło nich ciągle chodzić- okrywać na zimę, odymiać przy wiosennych przymrozkach- do zrobienia w przydomowym ogródku, ale nie w kilkunastohektarowej winnicy). W okolicach Łodzi zeszłej zimy potrafiły wymarznąć nawet kilkuletnie orzechy włoskie i kilkunastoletnie brzoskwinie.zi3lona said:
Skojarzenia można mieć różne. Od Mordoru przez Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego po starożytny Rzym. Zresztą Sapkowski nie czerpał z jednego źródła. Wykorzystał klasyczny motyw fantasy (dotychczasowy ład zagrożony przez najeźdźcę), po czym się nim trochę pobawił. Najeźdźca stał na wyższym nieco poziomie rozwoju cywilizacyjnego niż najeżdżani. Mnie osobiście skojarzyło się to trochę z okresem świetnosci Bizancjum przeniesionym do Europy, która w Sadze nie jest już średniowieczna- bliżej jej do renenansu. Odniosłem wrażenie, że odpowiada ona mniej więcej przełomowi XV i XVI wieku z ciekawym wyjątkiem pod postacią braku broni palnej zastąpionej przez magię. Ale organizacja wojska, pobór, początki przemysłu, ekonomia - to już na pewno nie średniowiecze.zi3lona said:
Skoro wymarzają, to tłumaczy kiepską jakość kaedweńskich win...AlojzyFrak said:
IMHO jest to przełom średniowiecza/renesansu. Już nie średniowiecze, ale jeszcze nie renesans.AlojzyFrak said:Skojarzenia można mieć różne. Od Mordoru przez Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego po starożytny Rzym. Zresztą Sapkowski nie czerpał z jednego źródła. Wykorzystał klasyczny motyw fantasy (dotychczasowy ład zagrożony przez najeźdźcę), po czym się nim trochę pobawił. Najeźdźca stał na wyższym nieco poziomie rozwoju cywilizacyjnego niż najeżdżani. Mnie osobiście skojarzyło się to trochę z okresem świetnosci Bizancjum przeniesionym do Europy, która w Sadze nie jest już średniowieczna- bliżej jej do renenansu. Odniosłem wrażenie, że odpowiada ona mniej więcej przełomowi XV i XVI wieku z ciekawym wyjątkiem pod postacią braku broni palnej zastąpionej przez magię. Ale organizacja wojska, pobór, początki przemysłu, ekonomia - to już na pewno nie średniowiecze.
