Wiedźmin a matura, praca licencjacka itd.

[zi3lona]

Imo, światy Tolkiena i Sapkowskiego nie są podobnie przedstawiane. Tolkien jest jednak pisany na wysokim diapazonie, AS to postmodernizm (tak, tak odżegnuje się, ale co z tego ). I można to bardzo fajnie wykorzystać, zestawiając obu autorów i wykreowane przez nich światy. U Tolkiena to jest dbałość o każdy element, mapy, język, religia, mitologia etc.; u ASa świat jest w zasadzie tłem dla postaci i wydarzeń - mówił zresztą o tym w którymś z wywiadów. U Tolkiena mamy jasny podział na zło i dobro, w świecie wiedźmińskim wszystko jest płynne i nieoczywiste, i tak dalej i tak dalej.

 

[gower]

Różnice są, ale czy tak bardzo diametralne? Sapkowkski wykorzystuje legendy i podania, Tolkien także. Korzysta z legend celtyckich czy skandynawskich, budując całość na gruncie chrześcijaństwa. Oba światy są jednak samodzielną całością i są podobnie zbudowane, mają nawet zbliżony układ geograficzny

Rozbieżności są oczywiście liczne i głębokie i można na nich oprzeć prezentację. Ja poszukałbym jednak także w nieco innych gałęziach literatury.

 

[zi3lona]

Ale świat Tolkiena jest precyzyjnie zaprojektowany, opisany i czort wie, co jeszcze. U Sapkowskiego, jest pretekstem do opowiedzenia historii, a nawiązania, moim zdaniem pełnią zupełnie inną rolę, niż u Tolkiena.

 

[sserek]

Coś mi się zdaje, że możecie się dłuuuugo obrzucać argumentami i kontrargumentami, a i tak każdy zostanie przy swoim

 

[gower]

@ser-ek
W dyskusji nie chodzi o przekonanie drugiej strony. Chodzi o przyjemność płynącą z podróży

@zi3lona
Pełna zgoda. Dlatego zależy właśnie, co ma być istotą prezentacji. Bo jeśli opieramy się tylko na trzech książkach, lepiej chyba wybrać takie, które różnią się czymś więcej, niż motywacją intertekstualnych nawiązań

 

[zi3lona]

A gdzie napisałam, że się tylko tym różnią? Różnią się generalnie prawie wszystkim

 

[gower]

Prawie wszystko to mają podobne. Quasi-średniowieczne fantasy, dobry (bo w czym Geralt jest gorszy od Froda?) bohater przeciwstawia się złu, itd.

Zgadzam się z tym, że zupełnie inaczej rozłożone są akcenty i od czego innego autorzy zaczęli budowę powieści. Tolkien wyszedł od świata wraz z jego mitologią, językiem i historią. Sapkowski wyszedł od bohatera, budując świat niejako przy okazji. Mówił o tym na Polconie, na tym spotkaniu, co nam się nie udało wejść

Czy można na tym oprzeć prezentację? Pewnie można, ale porównanie tego jeszcze z Hobbitem będzie problematyczne do analizy. Ja próbowałbym znaleźć coś bardziej odległego (Donaldson na przykład z jego równoleglą Krainą i maksymalnie antypatycznym bohaterem czy też Narnia z jej wielością współistniejących światów) i wskazać podstawowe różnice.

 

[sserek]

Mówił o tym na Polconie, na tym spotkaniu, co nam się nie udało wejść

Gower, to Ciebie gdzieś nie wpuścili? O, jak mi przykro

 

[gower]

Nie nie wpuścili, zrezygnowałem ze stania na korytarzu i wsłuchiwania się w niedziałający mikrofon.

 

[zi3lona]

Ależ się zupełnie nie zgadzam. Sapkowski żongluje sobie nawiązaniami jak chce i ogólnie słychać często złośliwy chichot zza okładki. Tolkien jest sieriozny i ma ten swój świat obudowany całą masą glos, przypisów, opracowań, słowników itede. W ogóle wychodzi z innego założenia niż AS, moim zdaniem. Ale, mam wrażenie, że podobne dyskusje toczyliśmy już kiedyś i też do niczego nie doszliśmy.

Ja nie weszłam, bo zaspałam

 

[gower]

Ależ się zupełnie nie zgadzam. Sapkowski żongluje sobie nawiązaniami jak chce i ogólnie słychać często złośliwy chichot zza okładki.

W opowiadaniach. W Krwi elfów? Polemizowałbym.

Ale, mam wrażenie, że podobne dyskusje toczyliśmy już kiedyś i też do niczego nie doszliśmy.

Jak zawsze, ale to chyba nie przeszkadza

Ja nie weszłam, bo zaspałam

Wiem, nie chciałem Cię narażać na powtórny gniew Wallace'a

 

[zi3lona]

Ależ się zupełnie nie zgadzam. Sapkowski żongluje sobie nawiązaniami jak chce i ogólnie słychać często złośliwy chichot zza okładki.

W opowiadaniach. W Krwi elfów? Polemizowałbym.
(...)

A takiego - odkrzyknął kapitan, demonstrując na łokciu, jakiego
Znaczy nie zgadzam się, ale ponieważ jestem chora i marudna od kilku dni, więc mi się już nie chce o tym gadać

 

[gower]

Good enough

 

[blanciak]

A czy mógłbym się na maturze odwołać do map ? Aczkolwiek , z tego co mi wiadomo to Sapkowski nie utworzył mapy świata tak jak Tolkien. Są gdzieś mapy dostępne wzorowane na jego dziełach. Czy takie coś by przeszło ?

 

[zi3lona]

Przejdzie wszystko, co potrafisz logicznie i sensownie wyjaśnić/omówić.

Jeżeli chodzi o ASa, dużo informacji (artykuły, wywiady, recenzje) można znaleźć tutaj.

 

[gower]

Sapkowski świadomie nie stworzył mapy i może właśnie to warto zaznaczyć. Że dokładność i precyzyjność świata, jak pisała zi3lona, nie ma dla niego znaczenia

 

[kpt_wlodzimierz]

Przede wszystkim - Tolkien stworzył swój świat, uciekając od okropieństw I wojny światowej. Sapkowski potrzebował pieniędzy i napisał opowiadanie o wiedźminie, które po wielu perypetiach stało się częścią większej całości.

To jest punkt wyjścia.

Tolkien jako lingwista i pasjonat kultur dopieścił każdy szczegół (ok, nie wszystkie - w zawieszeniu zostaje nieszczęsny strach przed wodą u Nazguli). Sapkowski dorabiał wszystko na bieżąco.

U Tolkiena świat oraz jego dzieje opisywane są przez wszechwiedzącego narratora. U Sapkowskiego dzieje się tak dość rzadko, często poznajemy np. historię państw z ust bohaterów (monolog Jarre o heraldyce).

I na finał - u Tolkiena świat przyjmuje wyłącznie czarno-białe barwy. Odcienie szarości są, ale w minimalnym stopniu (głównie w Sillmarilionie i dziełach z nim związanych). Jak jest u Sapkowskiego chyba nie muszę tłumaczyć - główny bohater walczy przeciwko złu, ale nie takiemu, które jest złem dla wszystkich - Geralt walczy, bo dba o swoich bliskich. Gdyby Yennefer porwał (dla krotochwili) jakiś kmieć ze wsi pod Mariborem, wiedźmin rozpłatałby go równie sprawnie jak Vilgefortza. Przygód też byłoby co nie miara.

Suma summarum widzę tutaj dość duże różnice w kreacji świata

 

[rrrrrrrrrrrrrrr]

Argumentacja obu stron podobnie przekonująca, ale tezę zielonej postawiłbym wyżej. Coś jest w tym zdaniu o postmodernizmie AS'a. I tu nie mam na myśli typowego postmodernizmu, ale tego z cytatu Umberta Eco, że każdy gatunek/okres ma swój postmodernizm - kiedy nabiera świadomości, jakim językiem się posługuje i pisząc, patrzy na to, bawi się, przestawia konwencje, gra z nimi. I nie mylić tego z 'zabawami literackimi' w stylu Prattcheta, on uprawia bardziej typowy postmodernizm. AS zdecydowanie gra, rozbiera na elementy pierwotne, najwięcej to widać właśnie, jak pisała zielona, w konstrukcji świata przedstawionego. Właściwie ten świat to totalna dekonstrukcja tolkienowskiego... stąd ten pewien chaos i rozmycie, gdyż świat będący rozbiciem precyzji tamtego siłą rzeczy musi być niepoukładany, przynajmniej ja to tak widzę. Mam na myśli oczywiście opowiadania.

 

[gower]

U Tolkiena świat oraz jego dzieje opisywane są przez wszechwiedzącego narratora.

Nieeee! Tolkien był fanem koncepcji Wielkiego Realizmu, o czym wspaniale mówił w zeszłym roku w Poznaniu Wit Szostak. Narrator we Władcy Pierścieni nie jest wszechwiedzący, bo Wielki Realizm odrzuca wszechwiedzących narratorów. Narracja zawsze śledzi hobbitów i z ich punktu widzenia opisuje historię. Do tego oni są właśnie Tolkienowi potrzebni, by niejako trzymali kamerę

 

[kpt_wlodzimierz]

Nieeee! Tolkien był fanem koncepcji Wielkiego Realizmu, o czym wspaniale mówił w zeszłym roku w Poznaniu Wit Szostak. Narrator we Władcy Pierścieni nie jest wszechwiedzący, bo Wielki Realizm odrzuca wszechwiedzących narratorów. Narracja zawsze śledzi hobbitów i z ich punktu widzenia opisuje historię. Do tego oni są właśnie Tolkienowi potrzebni, by niejako trzymali kamerę

Nieeee patrz tylko i wyłącznie na Władcę Pierścieni i Hobbita. Pisząc swojego posta miałem przed oczami Silmarillion - dla mnie modelowe dzieło w kategorii "jak autor kreuje swój świat". Właśnie tam mamy do czynienia z narratorem-historykiem, który opowiada swoim słuchaczom dawne dzieje.