To wariacja na temat francuskiegoTorpeda said:
Jeśli dobrze tłumaczę znaczy mniej więcej: złotem, delfinem płynącym z błękitu [to czysty francuski], zwiąż [loratus- łac. związany rzemieniem], skórzanym sznurem [peau- fr. skóra, trait- fr. strzała, sznur], uchwyć [oreille- fr. uchwyt], brodę [barbe- fr. broda] i zapieczętuj [cretula- łac. pieczęć] gębę [ostatnie słowo wprost z jęz francuskiego]
Do tego słowa upozorowano na tryb rozkazujący języka francuskiego (dla wzmocnienia efektu dodając akcentowane e na końcu wyrazu).
D'or, dauphin nageant d'azur to opis heraldyczny. Podane w pierwszej kolejności "d'or" oznacza, że kolor ten jest barwą tarczy, "tłem". W polskiej terminologii zamiast jednego słowa korzysta się raczej z wyrażenia "w polu złotym" (srebrnym, błękitnym, zielonym itp) bądź (rzadziej) "na złotej tarczy".
"dauphin nageant" to oczywiście "delfin płynący". Przy czym heraldyczny delfin nie ma nic wspólnego z rzeczywistym. "D'azur", czyli błękitny, niebieski. I znowu, w polskiej terminologii cały opis brzmiałby inaczej - "w polu złotym błękitny delfin nageant (płynący)". "Nageant" w polskim opisie zostaje nieprzetłumaczone, polski wyraz podaje się w nawiasie - ma to na celu uniknięcie wieloznaczności. "Nageant" oznacza w heraldyce jeden, konkretny typ delfina. Określenie "płynący" jest nieco mylące, niejednoznaczne - co widać było nie tak dawno w temacie o "Sezonie".
"dauphin nageant" to oczywiście "delfin płynący". Przy czym heraldyczny delfin nie ma nic wspólnego z rzeczywistym. "D'azur", czyli błękitny, niebieski. I znowu, w polskiej terminologii cały opis brzmiałby inaczej - "w polu złotym błękitny delfin nageant (płynący)". "Nageant" w polskim opisie zostaje nieprzetłumaczone, polski wyraz podaje się w nawiasie - ma to na celu uniknięcie wieloznaczności. "Nageant" oznacza w heraldyce jeden, konkretny typ delfina. Określenie "płynący" jest nieco mylące, niejednoznaczne - co widać było nie tak dawno w temacie o "Sezonie".
Też. To właściwie podstawowe znaczenie.Myszoskoczka said:
Zastanawiałem się nad takim tłumaczeniem, ale trochę psuje to mi sens wypowiedzi- wisior nie był zakładany za ucho ani się na nim nie zacisnął.
Zgadza się, ten opis dotyczy herbowego delfina.Myszoskoczka said:
Może rzeczywiście lepsze tłumaczenie brzmiałoby "Delfin w polu złotym niech zwiąże skórzanym sznurem, uchwyci brodę i zapieczętuje gębę"
Albo też "Delfin w polu złotym niech zwiąże skórzanym sznurem, ucho, brodę i zapieczętuje gębę"
Czółko!
Pare stron wcześniej rozmowa tyczyła się tłumaczenia imienia "Astrid Lyttneyd Àsgeirrfinnbjornsdottir" i były spekulacje, że jest to po Islandzku. Jako, że mieszkam już kilka lat na tej skutej lodem wyspie to chętnie się wypowiem..
Astrid to imie, popularne tutaj. Lyttneyd to twór ASA, może jakieś nazwisko albo drugie imie.
Àsgeirrfinnbjornsdottir - Asgeirr to imie matki, Finnbjorn to imie ojca, dottir to corka.
Przy tłumaczeniu pomagał mi znajomy, który jest rodowitym Islandczykiem i miał malutki problem z rozgryzieniem tego nazwiska, ale w końcu nam się udało i doszlismy do wniosków, które opisałem wyżej.
Pozdrawiam serdecznie.
Pare stron wcześniej rozmowa tyczyła się tłumaczenia imienia "Astrid Lyttneyd Àsgeirrfinnbjornsdottir" i były spekulacje, że jest to po Islandzku. Jako, że mieszkam już kilka lat na tej skutej lodem wyspie to chętnie się wypowiem..
Astrid to imie, popularne tutaj. Lyttneyd to twór ASA, może jakieś nazwisko albo drugie imie.
Àsgeirrfinnbjornsdottir - Asgeirr to imie matki, Finnbjorn to imie ojca, dottir to corka.
Przy tłumaczeniu pomagał mi znajomy, który jest rodowitym Islandczykiem i miał malutki problem z rozgryzieniem tego nazwiska, ale w końcu nam się udało i doszlismy do wniosków, które opisałem wyżej.
Pozdrawiam serdecznie.
Hmm. Ciekawe tłumaczenie, ale to jest jednak dokładny opis heraldycznego delfina:AlojzyFrak said:
https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Meuble_h%C3%A9raldique_Dauphin_nageant.svg
Oznacza to mniej więcej: "w polu złotym błękitny delfin nageant (płynący) o czerwonym uzbrojeniu".
Sądząc jednak po Twoim tłumaczeniu, to mogła być celowa dwuznaczność - coś, co jest opisem godła, w istocie jest zakamuflowanym zaklęciem.
I tym oto sposobem, gdy kwestia łaciny na Kontynencie została w Sezonie właściwie potwierdzona, autor dorzuca kolejny język do dywagacji. Chyba, że w tym akurat wypadku słowa Starszej Mowy są identyczne, jak te francuskie.
Generalnie jest to opis herbu na medalionie, który zacisnął sznur na szyi króla. Jest to też część zaklęcia.SMiki55 said:
Chciałem przetłumaczyć dosłownie, w bardziej swobodnym tłumaczeniu brzmiało by to: "Niech medalion z delfinem zwiąże skórzanym sznurem, ucho, brodę i zapieczętuje gębę"
PS. tłumacząc to zaklęcie poszedłem najprostszym tropem sięgając do języka francuskiego i łaciny. Nie mogę jednak wykluczyć, że Sapkowski wziął tę kwestię z mniej znanych języków romańskich- np. prowansalskiego, okcytańskiego czy liguryjskiego. Jest to o tyle prawdopodobne, że kilka rzeczy w tłumaczeniu zgrzyta. Być może jest na forum ktoś, kto studiował romanistykę?
Starsza Mowa niewiele miała wspólnego z językiem francuskim, więcej z językami celtyckimi.SMiki55 said:
Rozgrzebując jeszcze kwestię opisu:
"D'or au dauphin d'azur, crêté, barbé, loré, peautré et oreillé de gueules."
Brzmi znajomo? Jest to opis herbu ilustrującego ten oto artykulik. Ciekawy przykład na to, jak brak jednego słowa zmienia wygląd herbu. W tym wypadku brak "nageant", więc delfin nie płynie.
Wynika z tego, że ten herb królestwa jest nie tylko nadinterpretacją, ale też niekanoniczną pomyłką. Żeby był prawidłowy, opis musiałby brzmieć "D’or, dauphin nageant queue contournee d’azur, lorré, peautré, oreillé, barbé et crêté de gueules.". Brzmi jednak "D’or, dauphin nageant d’azur, lorré, peautré, oreillé, barbé et crêté de gueules.". Skoro tak, jedyny kanoniczny herb Kerack wygląda tak.
Niewykluczone jednak, iż wygląd delfina był zmienny, podobnie jak Orła Białego na przestrzeni wieków.
"D'or au dauphin d'azur, crêté, barbé, loré, peautré et oreillé de gueules."
Brzmi znajomo? Jest to opis herbu ilustrującego ten oto artykulik. Ciekawy przykład na to, jak brak jednego słowa zmienia wygląd herbu. W tym wypadku brak "nageant", więc delfin nie płynie.
Wynika z tego, że ten herb królestwa jest nie tylko nadinterpretacją, ale też niekanoniczną pomyłką. Żeby był prawidłowy, opis musiałby brzmieć "D’or, dauphin nageant queue contournee d’azur, lorré, peautré, oreillé, barbé et crêté de gueules.". Brzmi jednak "D’or, dauphin nageant d’azur, lorré, peautré, oreillé, barbé et crêté de gueules.". Skoro tak, jedyny kanoniczny herb Kerack wygląda tak.
Niewykluczone jednak, iż wygląd delfina był zmienny, podobnie jak Orła Białego na przestrzeni wieków.
Zdaje mi się, że od nazwy "Metinna" przymiotnik "metiński" byłby stanowczo błędny. "Metinnijski" brzmi już lepiej. Ale nadal nie jestem pewien - któryś z forumowych lingwistów pomoże?@SMiki55, metinnijski?! Skąd żeś to wytrzasnął?
Przypadkiem zacząłem powtarzać lekturę wywiadów z AS-em. Oto taka ciekawostka:
duvvel - diabeł
hoael - niech to [ktoś, coś] porwie
sheyss - g***o, szajs (zbieżność z niemieckim "scheiß" chyba oczywista)
Z kolei z trzeciego, elfickiego wyrażenia można wywnioskować coś na temat gramatyki Starszej Mowy. A więc:
a d`yaebl aep arse - diabłu w rzyć
A więc:
a [rzeczownik] aep [rzeczownik] - [rzeczownikowi] w [rzeczownik]
Na przykład:
a coram aep arse - lwu w rzyć
a pherian aep blathan - niziołkowi w girlandy
A więc do słownika polsko-krasnoludzkiego można dopisać:
duvvel - diabeł
hoael - niech to [ktoś, coś] porwie
sheyss - g***o, szajs (zbieżność z niemieckim "scheiß" chyba oczywista)
Z kolei z trzeciego, elfickiego wyrażenia można wywnioskować coś na temat gramatyki Starszej Mowy. A więc:
a d`yaebl aep arse - diabłu w rzyć
A więc:
a [rzeczownik] aep [rzeczownik] - [rzeczownikowi] w [rzeczownik]
Na przykład:
a coram aep arse - lwu w rzyć
a pherian aep blathan - niziołkowi w girlandy
I jeszcze trochę o przymiotnikach "odpaństwowych".
W Sadze i opowiadaniach, z tego co pamiętam, korzystano głównie ze słowa "rivski" jako przymiotnika od nazwy "Rivia". Dlatego też kapkę było hejcików na użycie w jedynce nazwy "Pogrom Rivijski".
Okazuje się jednak, że "rivijski" wcale nie jest taki błędny. Nie wiem, czy w czasach Sagi był jeszcze używany, ale za życia heraldyka Jana z Attre był formą dopuszczalną. Z genealogii:
Możliwe też, że "rivski" to przymiotnik od państwa Rivia, a "rivijski" od miasta, stolicy.
W Sadze i opowiadaniach, z tego co pamiętam, korzystano głównie ze słowa "rivski" jako przymiotnika od nazwy "Rivia". Dlatego też kapkę było hejcików na użycie w jedynce nazwy "Pogrom Rivijski".
Okazuje się jednak, że "rivijski" wcale nie jest taki błędny. Nie wiem, czy w czasach Sagi był jeszcze używany, ale za życia heraldyka Jana z Attre był formą dopuszczalną. Z genealogii:
Tak więc, do tragedii w Rivii mogła przylgnąć nazwa "Pogrom Rivijski".
Możliwe też, że "rivski" to przymiotnik od państwa Rivia, a "rivijski" od miasta, stolicy.
Trzeba wziąć poprawkę, że niektóre napisy są "do góry nogami", z kolei inne napisane w lustrzanym odbiciu. Na razie rozszyfrowałem:
B.ARTBOO(K?)
LOOK.DARK.EDITION
Kropki chyba mają symbolizować spacje. Liter w nawiasie ze znakiem zapytania nie jestem pewiem, bo są zasłoniete. Będę uzupełniał w miarę postępów.
B.ARTBOO(K?)
LOOK.DARK.EDITION
Kropki chyba mają symbolizować spacje. Liter w nawiasie ze znakiem zapytania nie jestem pewiem, bo są zasłoniete. Będę uzupełniał w miarę postępów.