Jeśli wiele nie stracę, to pozwolę sobie go olać, inaczej ta historia może całkowicie wypalić mój entuzjazm do książki.
Moje serce krwawi, a dusza rozerwała się na tysiąc kawałków. Już nic nie będzie takie samo
@Wallace - ojtamojtam.
@Nars - ojtamojtam również. Serio takie to złe?
@Nars - ojtamojtam również. Serio takie to złe?
Ok, rozumiem, że wtórne trochę, a motywy a la Japonia czy inne Chiny mogą sandały wiązać oryginalnym, ale dla mnie te akurat momenty były okazją do delektowania się obrazami - podczas gdy akcja z Vuko (zwłaszcza psychodeliczne klimaty) ma całkiem inne tempo, takie bardziej też surowe w sumie, bez ą ę. No ale co kto lubi ;p
I ja bym nie odmieniała jego imienia w sumie ;p
I ja bym nie odmieniała jego imienia w sumie ;p
Oj wiem, że mi nigdy tego nie wybaczysz. KIEDYŚ się wezmę i zawezmę i przeczytam. Kiedyś.
@undomiel9
Mi się te klimaty kojarzą bardziej z bliskim wschodem, niż Chinami, czy Japonią. Masz rację, tempo zupełnie inne, akcja sporadyczna. Bardziej się czułem jakbym czytał jakiś podręcznik RPG opisujący świat, niż historię konkretnego bohatera. A fragment o szkoleniu inteligentnych chomików czy inszych surykatek za pomocą fletów, co miało być subtelną jak pręt Vilgefortza metaforą (brat tyran, brat popierducha i ja, "złoty środek") zarządzania krajem sprawiał, że miałem ochotę rwać włosy z głowy.
@Nars
Ale ok, rozumiem, że nie lubisz morałów cepem przez łeb
Mówisz, że bliski wschód? Czy ja wiem... Bardziej wyedukowana i wyrafinowana nacja najeżdża deko bardziej barbarzyńską, choć starszą (Japonia-Chiny); te nauki młodego następcy tronu (również pełne wyrafinowania, chłodu i dystansu); medytowanie, kontemplacje kapiącej wody... zresztą po rodzinie to by nawet było, bo żona autora, Kossakowska - notorycznie wszędzie wtyka azjatyckie nawiązania, a ostatnia jej powieść to już jawny hołdzik bez ogródek.
Imo nie można, bo po pierwsze ta historia nabiera tempa i fajnie się rozwija, a po drugie
Wydaje mi się, że różnica w klimacie tych dwóch opowieści jest zamierzona. W przypadku tej, przez którą @Nars nie może przebrnąć zdaje się, że autor "snuje" opowieść, coś w stylu gawędy przy ognisku w wykonaniu kogoś, kto sporo przeżył.
Jak się ktoś nastawi na ura bura, Vuko wchodzi i zamiata, to może być trudno się przestawić. A jak się podejdzie z dystansem to i tam znajdzie się zalety.
w ostatnim tomie Filar jest jednak postacią dla Vuko dość istotną.
Jak się ktoś nastawi na ura bura, Vuko wchodzi i zamiata, to może być trudno się przestawić. A jak się podejdzie z dystansem to i tam znajdzie się zalety.
To w końcu jak to jest z tym Panem Lodowego Ogrodu? Do tej pory słyszałem raczej bardzo pochlebne opinie, które wahały się od "świetne" przez "jak to jeszcze nie czytałeś?!" po "zajebiste!", a tu nagle kręcenie nosem na niektóre wątki Od jakiegoś czasu się czaję na tę serię, ale zawsze coś mi wyskakuje, może to znak z góry (albo dołu?), że to jednak nie jest to?
Od jakiegoś czasu się czaję na tę serię, ale zawsze coś mi wyskakuje, może to znak z góry (albo dołu?), że to jednak nie jest to?
No to chyba musisz sam sprawdzić.To w końcu jak to jest z tym Panem Lodowego Ogrodu? Do tej pory słyszałem raczej bardzo pochlebne opinie, które wahały się od "świetne" przez "jak to jeszcze nie czytałeś?!" po "zajebiste!", a tu nagle kręcenie nosem na niektóre wątki
Mnie się bardzo podobało, może nawet nie mniej niż saga o wiedźminie. Ale jak widać, gusta są różne.
Nie czaj się,tylko czytaj
Od razu wszystkie tomy,żeby nie wypaść z rytmu... Miałam z konieczności przerwę między 3 a 4, bo łobuz nie wydawał ;p i już ciężko szło się wciągnąć.
Imo lektura obowiązkowa na równi z Sapkowskim i Wegnerem, bo bardzo do siebie pasują (np. Komuda czy Pilipiuk to totalnie inna bajka). Ale może trzeba trafić na dobry moment ;D
Od razu wszystkie tomy,żeby nie wypaść z rytmu... Miałam z konieczności przerwę między 3 a 4, bo łobuz nie wydawał ;p i już ciężko szło się wciągnąć.
Imo lektura obowiązkowa na równi z Sapkowskim i Wegnerem, bo bardzo do siebie pasują (np. Komuda czy Pilipiuk to totalnie inna bajka). Ale może trzeba trafić na dobry moment ;D
Ja to się tak czaję na masę książek, ale zawsze albo funduszy brak, albo czasu, nierzadko jednego i drugiego jednocześnie Trylogię Conana 'kupuję' odkąd doczekała się pięknego wydania od Rebisu czyli bodaj od trzech lat Jedyny wyjątek to saga inkwizytorska Piekary (tj. zamawiam jak tylko pojawi się zapowiedź), ale bycie fanchłopcem zobowiązuje
Trylogię Conana 'kupuję' odkąd doczekała się pięknego wydania od Rebisu czyli bodaj od trzech lat Jedyny wyjątek to saga inkwizytorska Piekary (tj. zamawiam jak tylko pojawi się zapowiedź), ale bycie fanchłopcem zobowiązuje Ja zabrałem się za trylogię "Przejście" Justina Cronina. Przeczytałem 250 stron i fabuła dosyć ciekawie się rozwija. Ktoś to czytał?
Fanom Kinga, którzy zbierają się do "Pana Mercedesa" i zebrać się nie mogą, tak rzekę: bez pośpiechu
Nie, żeby to była zła powieść, bo tak nie jest... ale ani nie mrozi krwi w żyłach, ani nie ma specjalnego pazura. Mocną stroną są, jak zwykle, postacie, które King ma obcykane od podszewki; akcja toczy się zrywami, zmierzając do oczekiwanego finału, a ów, mimo obowiązkowego twistu, raczej nie zaskoczy.
Poprzednia książka, czyli "Doktor Sen", również nie wzbudziła we mnie specjalnego zachwytu - ot, kawał dobrej, rzemieślniczej roboty, ale niezbyt porywające.
Trochę mi zaczyna brakować tego, co w Kingu tak bardzo cenię, czyli malowniczej, onirycznej fabuły z przesłaniem szytym nićmi nanometrowej grubości, bowiem najnowsze propozycje są do bólu prozaiczne i przewidywalne. Szkoda.
Z drugiej jednak strony, lubię sobie patrzeć na to, co autor dopisuje, jak na część jednego universum, coś jak jeden z licznych zaułków Derry. Na jednym rogu stoi sklepik z marzeniami, kawałek dalej biblioteka, gdzieś na peryferiach rozłożyło się wesołe miasteczko, a zakupy w lokalnym markecie tuż przed nadejściem mgły robi pani Madder (mijając po drodze Carrie, bo dlaczego nie?). Jeden wielki, spójny mikrokosmos z całą masą zależności i przenikania, a w tle jest Promień i Żółw nie umarł.
I wtedy jakoś tak fajniej
Pan King też wspiera ALS, choć raczej sztampowo. Widać, że mocno nieśmiały, introwertyczny człowiek. Że też takie rzeczy wychodzą z jego głowy.
[video=youtube;XO7lFV2e-xA]https://www.youtube.com/watch?v=XO7lFV2e-xA[/video]
Nie, żeby to była zła powieść, bo tak nie jest... ale ani nie mrozi krwi w żyłach, ani nie ma specjalnego pazura. Mocną stroną są, jak zwykle, postacie, które King ma obcykane od podszewki; akcja toczy się zrywami, zmierzając do oczekiwanego finału, a ów, mimo obowiązkowego twistu, raczej nie zaskoczy.
Poprzednia książka, czyli "Doktor Sen", również nie wzbudziła we mnie specjalnego zachwytu - ot, kawał dobrej, rzemieślniczej roboty, ale niezbyt porywające.
Trochę mi zaczyna brakować tego, co w Kingu tak bardzo cenię, czyli malowniczej, onirycznej fabuły z przesłaniem szytym nićmi nanometrowej grubości, bowiem najnowsze propozycje są do bólu prozaiczne i przewidywalne. Szkoda.
Z drugiej jednak strony, lubię sobie patrzeć na to, co autor dopisuje, jak na część jednego universum, coś jak jeden z licznych zaułków Derry. Na jednym rogu stoi sklepik z marzeniami, kawałek dalej biblioteka, gdzieś na peryferiach rozłożyło się wesołe miasteczko, a zakupy w lokalnym markecie tuż przed nadejściem mgły robi pani Madder (mijając po drodze Carrie, bo dlaczego nie?). Jeden wielki, spójny mikrokosmos z całą masą zależności i przenikania, a w tle jest Promień i Żółw nie umarł.
I wtedy jakoś tak fajniej
Pan King też wspiera ALS, choć raczej sztampowo. Widać, że mocno nieśmiały, introwertyczny człowiek. Że też takie rzeczy wychodzą z jego głowy.
[video=youtube;XO7lFV2e-xA]https://www.youtube.com/watch?v=XO7lFV2e-xA[/video]
No to odświeżę sama siebie i tutaj właśnie dodam newsa o ekranizacji "Bastionu.
To jedna z najlepszych powieści Kinga, idealnie wpisująca się w ideę uniwersum (w "Wieży" bohaterowie na chwilę zaglądają do alternatywnego świata zaatakowanego przez Kapitana Tripsa, taki dreszczyk aż przechodzi, hmm) - no i niemal wzorcowo rysuje konflikt Dobra ze Złem.
Polecam, znaczy, tak przy okazji.
A co do ekranizacji, to uważam, że proponowany do roli Flagga Matthew jest wyborem idealnym - nigdy nie lubiłam tego aktora, bo ma coś takiego wrednego w oczach ;p
To jedna z najlepszych powieści Kinga, idealnie wpisująca się w ideę uniwersum (w "Wieży" bohaterowie na chwilę zaglądają do alternatywnego świata zaatakowanego przez Kapitana Tripsa, taki dreszczyk aż przechodzi, hmm) - no i niemal wzorcowo rysuje konflikt Dobra ze Złem.
Polecam, znaczy, tak przy okazji.
A co do ekranizacji, to uważam, że proponowany do roli Flagga Matthew jest wyborem idealnym - nigdy nie lubiłam tego aktora, bo ma coś takiego wrednego w oczach ;p
@Wallace, @undomiel9
#sienieznacie, pfff
Amber, a szczególnie pierwsze tomy (bo potem się skiepściło) są przecież świetne i basta!
#sienieznacie, pfff
Amber, a szczególnie pierwsze tomy (bo potem się skiepściło) są przecież świetne i basta!