Dobra, czas w końcu na konkrety - tym razem już nie domysły, tylko wrażenia Irka i Filipa z Dice & Board (autorów gry Piwne Imperium), którzy w Wiedźmina zagrali w Niemczech, na zamku Stahlech.
ZADANIA
- w WGP zwycięstwo osiąga się poprzez zdobycie jak największej liczby Punktów Zwycięstwa. PZ zdobywa się poprzez realizację zadań,
- questy (rozpisane na dużych kartach formatu tarot) dzielą się na 3 rodzaje: główne, poboczne i kooperacyjne. Talie questów są podzielone wg dominanty: walka, magia oraz polityka/dyplomacja. Każda z postaci ciągnie kartę zadania w kolorze opisanym na swojej karcie postaci,
- zadania poboczne są nieobowiązkowe do zaliczenia (zawsze po dwa na jednej karcie questu), ale warto je wykonywać dla PZ,
- zadania kooperacyjne (również nieobowiązkowe) umożliwiają współpracę między graczami - jest to zresztą jeden z niewielu momentów bezpośredniej interakcji,
- do realizacji questów niezbędne są wskazówki (żetony lup),
- po wykonaniu głównego zadania, realizowane są konsekwencje zapisane na samym dole karty,
- gra się kończy, gdy któryś z graczy wykona 3 główne questy.
POSTACIE I AKCJE
- każda postać startuje w innym miejscu (np. Jaskier w Oxenfurcie, Yarpen w Mahakamie itd.)
- każdy z graczy w swojej turze wykonuje dwie akcje spośród pięciu dostępnych:
- ruch: o jeden lub dwa obszary do wyboru. Zakończenie akcji kończy się zebraniem żetonu wskazówki (lupy); w przypadku ruchu o 2 obszary, również pociągnięciem i rozpatrzeniem karty z talii nieszczęścia (z czaszką na rewersie),
- badanie obszaru - ciągnięcie i rozpatrzenie karty z talii dochodzenia. Każdy gracz, niezależnie od wybranej postaci, może pociągnąć kartę dochodzenia dowolnego koloru: czerwoną (związana z walką), niebieską (magia) lub fioletową (dyplomacja i polityka). Nie ma tu żadnych nakazów, ale np. Jaskier podejmuje spore ryzyko, gdy ciągnie czerwoną.
- rozwój postaci - ciągnie się kartę z talii rozwoju, która jest osobna dla każdej postaci - w tej talii znajdują się m.in. przedmioty, przyjaciele i nowe umiejętności,
- odpoczynek - niezbędny do leczenia ran (żetony z serduszkiem) i niwelowania pecha (żetony z czaszką). Żetony obciążają konkretną akcję (ruch, badanie, rozwój itd.). Nieleczone rany blokują wykonywanie tych akcji, zaś pech wymusza ciągnięcie dodatkowo karty nieszczęścia. Rany powstają zazwyczaj w wyniku walki, zaś żetony z czaszką zbiera się głównie przez karty nieszczęścia.
- akcja specjalna - zależy od postaci np. Jaskier może śpiewać (dostaje złoto w zamian), Geralt warzyć eliksiry, Triss przygotowywać czary itd.
- postać gracza nie może zginąć, ale zablokowanie wielu akcji ranami wiąże się ze stratą czasu potrzebnego na leczenie.
- w grze są 3 kości ogólne wykorzystywane w walce (biały nadruk) i badaniach obszaru itp; dodatkowo każda postać dysponuje własną kością dostępną tylko dla niej. Od tej reguły jest jeden wyjątek: Geralt ma aż 3 kości. Rozwój każdej postaci pozwala wykorzystywać kości na nowe sposoby.
POTWORY I WALKA
- karty potworów podzielone są na złote, srebrne i brązowe. Ich kolor określa poziom trudności i wysokość nagrody w przypadku zwycięstwa.
- monstra wyłażą przy okazji badania obszarów i w kartach nieszczęścia. Czas nadejścia wskazuje "zegar" umieszczony pomiędzy taliami nieszczęścia i pomyślności. Każdy stwór zostaje przypisany do jednego z sześciu regionów. A zatem aby wejść i swobodnie eksplorować np. Wyzimę, trzeba najpierw pokonać powiedzmy strzygę. To sprawia, że realizacja questów z czasem będzie coraz trudniejsza.
- monstra oznacza się dodatkowymi kartonikami, które układa się w ramkach po lewej stronie planszy.
I to chyba tyle w wielkim skrócie. Jak widzicie, reguły są dość proste. Obszerniejsze sprawozdanie Błażeja (grał Triss) można przeczytać
TUTAJ.
Generalnie odnoszę wrażenie, że WGP pazury może pokazać dopiero w dodatku, gdy przybędzie więcej postaci i kart, a przede wszystkim jakichś scenariuszy, które dolałyby benzyny do tego ogniska.
Irek said:
Osobiście uważam, że chyba "fabularnie" jest tu ciut za mało "historii" - nie ma jakiegoś konkretnego celu, czy wspólnego wroga, czegoś na zasadzie main questa, który dodatkowo mógłby być okraszony indywidualnymi questami jak teraz, np. czegoś, co trzeba zrobić razem - strzelam, walczyć w palącej się Cintrze, zapolować na któregoś z czarodziejów etc. Oczywiście pewnie zwiększyło by to czas rozgrywki, może ciut ograniczyło regrywalność (choć wprowadzając zasady konieczności zrobienia kilku questów indywidualnych niekoniecznie).
Krótko mówiąc chodzi o swego rodzaju kampańję, zestaw powiązanych fabularnie scenariuszów i zadań - coś takiego Trzewik wymyślił w zmyślnym i różnorodnym dodatku do Robinsona pt.
Wyprawa HMS Beagle, opowiadającym o perypetiach Karola Darwina i jego załogi.
@Rafal Jaki
Irek wspomniał, że w rozgrywce nagminnie brakowało im żetonów kasy, od czasu do czasu również lup. Nawiasem mówiąc - jak to jest, że w anglojęzycznej planszówce nazwy geograficzne pochodzą z polskiej wersji np. Wyzima zamiast Vizima, Jaruga zamiast Yaruga itd. Obrazek planszy z tyłu pudełka też ma spolszczone nazwy. Swoją drogą "investigation" brzmi banalnie, tak jakby Geralt był jednym z wielu Badaczy w talii Arkham Horror. Nie można tych kart nazwać jakoś inaczej? Tak, by nie kojarzyło się z kolejnym tytułem ze stajni FFG. Niech to przynajmniej w polskiej wersji nie będzie oklepane.
